Filip De Winter

Filip Dewinter in the Flemish Parliament, 2019
Filip Dewinter in the Flemish Parliament, 2019

Filip De Winter, voluit Filip Michel Frans De Winter, werd geboren op 11 september 1962. Hij is een Vlaams politicus en een van de leidende figuren van Vlaams Belang. Die partij is rechts, Vlaams-nationalistisch en separatistisch, en geldt als de ideologische en juridische opvolger van het vroegere Vlaams Blok, dat in 2004 indirect werd veroordeeld en beboet wegens racisme.

De Winter komt uit een familie met een bewogen oorlogsgeschiedenis. Zijn vader studeerde geneeskunde aan de Universiteit van Leuven tijdens de Tweede Wereldoorlog, moest onderduiken uit vrees voor deportatie, werd gearresteerd en enkele maanden opgesloten in Brugge, en later naar Duitsland gedeporteerd om in een munitiefabriek te werken. Na de oorlog keerde hij ziek en uitgeput terug en kon zijn studies niet hervatten. Zijn grootvader langs moederszijde nam in Blankenberge deel aan het Verzet bij de Witte Brigade. In het publieke debat kwam De Winter ook meermaals in opspraak, onder meer door een bezoek aan het soldatenkerkhof in Lommel in 1988, uitspraken aan de Universiteit Antwerpen in 1992 en een uitnodiging als spreker op een bijeenkomst van het voormalige Sint-Maartensfonds in 2001.

Politieke loopbaan

Filip Dewinter, voluit Filip Michel Frans Dewinter, werd geboren op 11 september 1962 en is een Vlaams politicus. Hij behoort tot de voornaamste leden van Vlaams Belang, een rechts-Vlaamse nationalistische en separatistische partij. Vlaams Belang geldt als de ideologische en juridische opvolger van het Vlaams Blok, dat in 2004 indirect werd veroordeeld en beboet wegens racisme. Dewinter werd vooral bekend als een van de leidende figuren binnen deze partij.

Familieachtergrond tijdens de oorlog

De vader van Filip Dewinter studeerde tijdens de Tweede Wereldoorlog geneeskunde aan de Katholieke Universiteit Leuven. Door de dreiging van deportatie moest hij zich schuilhouden, waarna hij werd opgepakt en enkele maanden opgesloten in Brugge. Nadien werd hij naar Duitsland gedeporteerd om te werken in een munitiefabriek. Na de oorlog keerde hij terug in zieke en uitgeputte toestand, waardoor hij zijn medische studies niet meer kon hervatten. Aan moederszijde was de grootvader van Filip Dewinter lid van het verzet bij de Witte Brigade in Blankenberge.

Bezoek aan de begraafplaats in Lommel

Op 6 november 1988 bezocht Filip Dewinter samen met andere partijleden de begraafplaats in de stad Lommel, waar ongeveer 40.000 Wehrmachtsoldaten begraven liggen. Ze wilden er hulde brengen en bloemen neerleggen op de graven van 38 Vlaamse SS-leden. De Belgische politie blokkeerde de kleine bijeenkomst op de begraafplaats, en alleen Duitse burgers mochten naar binnen.

Controverses en standpunten

Tijdens debatten aan de Universiteit van Antwerpen in 1992 noemde Filip Dewinter enkele personen als kameraden. Daarbij ging het volgens de vermelde gegevens vooral om nazi’s, antisemieten, fascisten en mensen die veroordeeld waren voor landverraad, zoals Bert Eriksson en August Borms. Op 1 december 2001 was hij ook een uitgenodigde spreker op een bijeenkomst van het voormalige SS Sint-Maartensfonds. Hij opende zijn toespraak met de woorden ‘Mijn eer is trouw’, de officiële eed van de SS-soldaat.

In een interview met de Joodse Week in december 2005 kreeg hij de vraag of Joden zouden stemmen voor een partij die vreemdelingenhaat zou steunen. Dewinter antwoordde dat het woord vreemdelingenhaat niet zijn voorkeur had en stelde voor om, als er dan toch een term nodig was, eerder over islamofobie te spreken. Later gaf hij ook een interview aan de Israëlische krant Haaretz over de collaboratie van Vlaamse nationalisten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Volgens hem collaboreerden veel Vlaamse nationalisten met de nazi’s in de hoop Vlaamse onafhankelijkheid te bereiken. Tegelijk stelde hij dat de meerderheid van de Vlaamse nationalisten geen nazi’s waren en dat zij samenwerkten om onafhankelijkheid te bereiken en tegen het communisme te strijden, zoals de Kerk aanzette. Hij wees er ook op dat West-Europa vijftig jaar lang tegen het communisme had gevochten in hetzelfde bredere kader. Collaboratie met de nazi’s noemde hij later een vergissing die het land geen voordeel had gebracht, omdat het een Duitse vazalstaat werd.

Dewinter gaf ook een interview aan het Amerikaanse radioprogramma The Political Cesspool. Dat programma had ooit steun uitgesproken voor ideeën van neonazisme, blanke superioriteit en ontkenning van de Holocaust. Verder zei hij dat sommige partijleden deelnemen aan de plechtigheid ter gelegenheid van de sterfdag van Staf De Clercq, die hij één van de historische leiders van de partij noemde. Volgens hem kan de geschiedenis van de Vlaamse beweging niet worden ontkend en eren sommige partijleden haar erfgoed. Dat betekende volgens hem niet dat zij het met nazisme eens waren. Hij verklaarde ook dat niet elke nazi-collaborateur in Europa Joden wilde vermoorden. Tegelijk zei hij begrip te hebben voor het lijden van het Joodse volk en sprak hij zijn medeleven en zijn deelneming uit voor wat het Joodse volk is overkomen.

Debat in Hoboken

Op 29 september 2011 nam Filip Dewinter in Hoboken deel aan een debat met perssecretaris Abu Imran. Bij de discussie waren ongeveer 300 aanhangers aanwezig. Het debat draaide rond de vraag: «Islam in Vlaanderen: vriend of vijand?». Tijdens het gesprek stelde Abu Imran dat beledigingen aan het adres van de profeet, Allah en de Koran onaanvaardbaar waren. Ook zei hij dat hij de veiligheidsverantwoordelijkheid zou weigeren voor wie zulke beledigingen uitte. Daarnaast verklaarde hij dat België een islamitische staat zou moeten worden.

Debat in Hoboken

Tijdens het debat in Hoboken werd gesteld dat de beweging streeft naar de invoering van de zuiverste vorm van de islam en dat zij goed wil ondersteunen en alle kwaad wil veroordelen. Ook klonk de bewering dat de islamisering van Antwerpen al begonnen is, dat ongelovigen zich moeten aanpassen of vertrekken, en dat men zowel moslim als democraat kan zijn, maar niet allebei. Verder werd gezegd dat de wet door Allah wordt vastgesteld, niet door parlementen of ministers, en dat Europa een islamitische staat moet worden. Er werd ook verwezen naar plannen om op te trekken naar het Witte Huis en het Vaticaan. Filip Dewinter stelde dat zulke uitspraken in Europa en België niet getolereerd mogen worden en eiste een verbod op intolerante taal. Hij vroeg zich af waarom er geen Nobelprijswinnaars uit islamitische landen komen, wees op de zwakke economieën en sociale problemen in die landen en verklaarde dat de Koran daarvan de oorzaak is. Volgens de aanwezige uitspraken zou men vreedzame middelen blijven gebruiken tot Allah de overwinning schenkt, met verwijzing naar een belofte van de profeet.

Scroll naar boven