Jean-Marie Dedecker (13 juni 1952) is een Belgische politicus en voormalig judocoach. Als coach behaalde hij met zijn judoka’s een uitzonderlijk aantal medailles voor België, waaronder vier olympische gouden medailles. In de politiek werd hij in 1999 en 2003 rechtstreeks verkozen in de Belgische Senaat voor de Vlaamse Liberalen en Democraten (VLD). In 2004 kwam hij op voor het Vlaams Parlement en werd hij nadien door zijn collega’s verkozen tot gemeenschapssenator. Datzelfde jaar behaalde hij 38% van de stemmen voor het partijleiderschap van de VLD. In oktober 2006 werd hij uit de VLD gezet. Eerder pleitte hij als VLD-lid voor het doorbreken van de cordon sanitaire rond Vlaams Belang. Na een korte aansluiting bij N-VA eind 2006 stelde hij in januari 2007 zijn eigen partij, Lijst Dedecker, voor. Bij de federale verkiezingen van 2007 behaalde die partij vijf zetels in de Kamer en één zetel in de Senaat. In 2006 publiceerde hij ook het boek Rechts voor de raap, dat een nationale bestseller werd. In 2015 kreeg hij de Prijs voor de Vrijheid van denkkamer Libera!. Sinds 2019 is hij burgemeester van Middelkerke.
- Hoe verliep de politieke loopbaan van Jean-Marie Dedecker in deze periode?
- Hoe ontwikkelde Jean-Marie Dedecker zijn politieke loopbaan na zijn breuk met de VLD?
- Hoe verliep de verkiezingscampagne van 2006 in Oostende voor Jean-Marie Dedecker en de lokale VLD?
- Hoe verliep de breuk van Jean-Marie Dedecker met de VLD?
- Hoe verliep Jean-Marie Dedeckers overstap naar N-VA en zijn vertrek daar weer?
- Welke rol speelde Jean-Marie Dedecker in de Belgische wielerdopingaffaire?
- Hoe richtte Jean-Marie Dedecker een nieuwe partij op en wat deed hij daarna in de nationale politiek?
- Hoe keerde Jean-Marie Dedecker terug in de politiek?
Politieke loopbaan
Jean-Marie Dedecker werd geboren op 13 juni 1952 en is een Belgisch politicus. In 1999 werd hij rechtstreeks verkozen in de Belgische Senaat voor de Vlaamse Liberalen en Democraten. In 2003 volgde een nieuwe rechtstreekse verkiezing voor dezelfde partij. In 2004 stelde hij zich kandidaat voor een zetel in het Vlaams Parlement. Na zijn zetelname in het Vlaams Parlement werd hij door zijn collega’s verkozen tot gemeenschapssenator. Later werd hij uit de partij Vlaamse Liberalen en Democraten gezet.
Politieke loopbaan en erkenning
Als judocoach bouwde Jean-Marie Dedecker eerst een lange sportieve loopbaan uit, waarbij zijn judoka’s België een ongezien aantal medailles bezorgden, waaronder vier olympische gouden medailles. In de politiek haalde hij in 2004 38% van de stemmen voor het partijleiderschap van de VLD. Hij pleitte toen al voor het doorbreken van de cordon sanitaire rond het Vlaams Belang. In oktober 2006 werd hij uit de VLD gezet. Kort daarop sloot hij zich in november en december 2006 voor korte tijd aan bij de N-VA. In januari 2007 stelde hij zijn eigen partij Lijst Dedecker voor. Bij de federale verkiezingen van 2007 behaalde die partij vijf zetels in de Kamer en één zetel in de Senaat. In 2006 publiceerde hij ook het boek Rechts voor de raap, dat een nationale bestseller werd. Later ontving hij in 2015 de Prijs voor Vrijheid van de Vlaamse denktank Libera!. Sinds 2019 is hij burgemeester van Middelkerke. Bij de federale verkiezingen van 2019 werd hij als onafhankelijke kandidaat op de lijst van de N-VA verkozen in de Belgische federale Kamer.
Gemeenteraadsverkiezingen van 2006 in Oostende
Bij de Belgische gemeenteraadsverkiezingen van 2006 in Oostende leed de VLD van Jean-Marie Dedecker een nederlaag tegen de Socialistische Partij (SP.A). In de aanloop naar die verkiezingen kwam de VLD-frontaal in aanvaring met Johan Vande Lanotte, die kandidaat was voor de SP.A in Oostende. De partij van Dedecker stelde daarbij dat Vande Lanotte van Oostende de ‘Palermo van de Noordzee’ had gemaakt. De lokale VLD-afdeling in Oostende stond onder leiding van Bart Tommelein, die na de verkiezingen een coalitie met de Socialistische Partij wilde vormen.
Uitsluiting uit de VLD
Na de verkiezingsuitslag verklaarde de VLD dat zij geen deel meer kon uitmaken van enige coalitie. Partijvoorzitter Bart Somers liet vervolgens weten dat Jean-Marie Dedecker uit de partij zou worden gezet en noemde hem een 'hardnekkige stoorzender'. Dedecker zelf stelde dat de VLD hem had gebruikt om stemmen te trekken en hem daarna had uitgesloten. Ook Bart Tommelein viel hem aan en noemde hem 'de grootste Calimero van de Vlaamse politiek'.
In die periode werd ook gespeculeerd over een overstap naar VLOTT, de partij van Hugo Coveliers. Coveliers, die zelf uit de VLD was gezet na een conflict met Karel De Gucht, nodigde Dedecker uit om in West-Vlaanderen een afdeling van VLOTT op te richten. In een opinieartikel voorspelde hij bovendien al Dedeckers verwijdering uit de VLD. Volgens Coveliers had SP.A-voorman Steve Stevaert zijn uitsluiting uit de VLD bevolen, terwijl anderen menen dat Johan Vande Lanotte daarachter zat.
Overgang naar N-VA en kort verblijf
Na zijn uitsluiting uit de VLD overwoog Jean-Marie Dedecker om een nieuwe liberale partij op te richten. Daarbij werd ook gedacht aan de betrokkenheid van Hugo Coveliers van VLOTT en de rechtsgeleerde Boudewijn Bouckaert. Hij weigerde zich aan te sluiten bij Vlaams Belang en richtte in november 2006 het rechts-liberale denktank Cassandra op. Op 30 november 2006 sloot hij zich aan bij de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA), omdat hij het moeilijk achtte om met een nieuwe partij de kiesdrempel van 5 procent te halen. Zijn komst riep echter weerstand op. De Christen-Democratisch en Vlaams verklaarde dat het niet met hem wilde samenwerken en verbrak om die reden de banden met de N-VA. Op het partijcongres van de N-VA op 9 december 2006 kreeg een kartel met de Christen-Democratisch en Vlaams de voorkeur boven samenwerking met Dedecker. Daarop nam hij na tien dagen alweer ontslag uit de N-VA.
Belgische wielerdopingaffaire
In september 2006 gaf Dedecker informatie door waaruit bleek dat drie Belgische renners naar Italië zouden gaan voor illegale dopingbehandelingen. Die gegevens leidden in juni 2007 tot huiszoekingen bij personen die met de wielersport verbonden waren, verspreid over België. Tijdens die onderzoeken trof het gerecht verschillende illegale stoffen aan. In januari 2007 meldde de Belgische wielerdopingaffaire ook dat Johan Museeuw had toegegeven dat hij in de laatste jaren van zijn wielercarrière stimulerende middelen had gebruikt. Volgens dezelfde berichten had Museeuw dat gebruik eerder al aan Dedecker toevertrouwd. Daarnaast werd gemeld dat Het Laatste Nieuws schreef dat Patrick Lefevere renners had aangezet tot het gebruik van illegale stimulerende middelen, op basis van verklaringen van mensen uit zijn omgeving. Lefevere daagde Dedecker daarop voor de rechter en eiste 75.000 euro wegens eerdere beschuldigingen over dopinggebruik bij Belgische wielrenners.
Nieuwe partij en nationale politiek
Op 3 januari 2007 kondigde Lijst Dedecker de oprichting van een nieuwe politieke partij aan. Een dag later lichtte de partij toe dat ze de Vlaams-politieke tegenhanger wilde zijn van Geert Wilders en Pim Fortuyn, en omschreef het project als een gezonde rechtse politieke formatie. Op 6 januari hield Lijst Dedecker in Oostende een voorbereidende vergadering met enkele sympathisanten. De nieuwe partij werd officieel voorgesteld op 19 januari 2007. Bij de Belgische federale verkiezingen van 2007 werd Jean-Marie Dedecker namens die partij verkozen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. In oktober 2009 publiceerde hij het boek "Hoofddoek of blinddoek", waarin hij massamigratie en de islam in Europa bekritiseerde. Na de Belgische federale verkiezingen van 2010 trad hij af als leider van Lijst Dedecker en trok hij zich terug uit de nationale politiek.
Terugkeer naar de politiek
Op 14 oktober 2018 werd Jean-Marie Dedecker verkozen tot burgemeester van Middelkerke. Bij de Belgische federale verkiezingen van 2019 kwam hij in de kieskring West-Vlaanderen op als onafhankelijke kandidaat op de lijst van N-VA. Hij werd verkozen met 40.781 voorkeurstemmen en zetelde daarna als onafhankelijke in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. In een interview in oktober 2020 liet hij weten dat hij van plan was om ontslag te nemen uit het parlement om voorrang te geven aan het burgemeesterschap.