Ève Francis, geboren als Èva Louise François op 24 augustus 1886 in Sint-Joost-ten-Node uit een Franse familie, was een Franse actrice, assistente-regisseur en filmcriticus. Op advies van de Belgische regering werd zij naar Parijs gestuurd om haar studies te vervolmaken. Daar volgde zij toneelonderricht bij Paul Mounet aan het conservatorium in Parijs. In 1913 ontmoette zij Louis Delluc in het Théâtre Antoine; hij werd haar mentor in de cinema en later haar echtgenoot. Samen deelden zij een voorliefde voor literatuur, poëzie en muziek. Francis verwierf bekendheid als een van de belangrijkste vertolkers van Paul Claudels theater. Zij creëerde L’otage in het Théâtre de l’Œuvre op 2 juni 1914 en speelde ook in L’annonce faite à Marie en Le partage de midi. Daarnaast trad zij op in avant-gardefilms van Louis Delluc, Marcel L’Herbier en Germaine Dulac. In 1973 publiceerde zij Un autre Claudel, en in 1978 gaf zij een interview over haar relatie met Paul Claudel.
- Hoe werd Eva Francis bekend in het theater en de filmwereld?
- Hoe kwam Ève Francis in aanraking met het theater en met Lodewijk Delluc?
- Hoe verliep de relatie tussen Ève Francis en Paul Claudel?
- Hoe verliep de filmcarrière van Eve Francis samen met Lodewijk Delluc?
Theater en avant-garde film
Eva Francis, geboren als Éva Louise François in Sint-Joost-ten-Node, Brussel, ontwikkelde zich tot een Franse actrice, assistent-regisseur en filmcriticus. In het theater gold zij als een belangrijke vertolkster van Paul Claudel. Daarnaast speelde zij in avant-garde films van Louis Delluc, Marcel L’Herbier en Germaine Dulac, waarmee zij ook in de vernieuwende Franse cinema een opvallende rol vervulde.
Opleiding en ontmoeting met Lodewijk Delluc
Ève Francis werd op 24 augustus 1886 geboren in Sint-Joost-ten-Node, in een Franse familie. De Belgische regering stuurde haar naar Parijs om haar studies te vervolmaken. Daar volgde ze acteerlessen bij Paul Mounet aan het conservatorium van Parijs. In 1913 ontmoette ze Lodewijk Delluc in het Théâtre Antoine. Delluc werd later haar mentor in de filmwereld en ook haar echtgenoot. Beiden deelden een grote belangstelling voor literatuur, poëzie en muziek. Op 2 juni 1914 creëerde Ève Francis in het Théâtre de l’Œuvre het stuk L’otage van Paul Claudel. Ook speelde ze in L’annonce faite à Marie en Le partage de midi.
Band met Paul Claudel
Ève Francis ontwikkelde zich tot een toonaangevende vertolkster van het theater van Paul Claudel. In 1914 schreef Claudel een portret van haar in het boek van Henri Guillemin, en hij droeg de tekst "Animus et Anima" aan haar op. Francis droeg op haar beurt bij aan de verspreiding van zijn werk door in Italië teksten en gedichten van Claudel voor te dragen om de betrokkenheid bij de Eerste Wereldoorlog aan te moedigen. In 1973 publiceerde zij de biografie "Un autre Claudel". Later, in een interview uit 1978, sprak zij over haar verhouding met Claudel. Dominique Bona beschreef hun ontmoeting opnieuw in een biografie uit 2006.
Filmcarrière en band met Lodewijk Delluc
Eve Francis maakte in 1914 haar filmdebuut met een kleine rol in *De blonde dame* van Charles Maudru. Kort daarop introduceerde zij Lodewijk Delluc in de filmwereld; hij groeide uit tot filmcriticus en regisseur. Na de demobilisatie na de Eerste Wereldoorlog droeg Delluc *De scalpdans* aan haar op. Francis huwde met hem in het gemeentehuis van het 8e arrondissement van Parijs en in de kerk van Sint-Philippus van de Roule. Het echtpaar woonde in de rue de Ponthieu. In 1919 speelde zij in *Het Spaanse feest* van Germaine Dulac, naar een scenario van Delluc, en zij verscheen in de meeste films die hij regisseerde. In 1922 vertolkte zij de hoofdrol in *De vrouw van nergens*, Dellucs voorlaatste film. Datzelfde jaar gingen zij uit elkaar, maar zij bleven met elkaar verbonden. Francis speelde daarnaast in verschillende films van Marcel L’Herbier en Germaine Dulac, en assisteerde bij meerdere producties van Marcel L’Herbier en Michiel Bernheim.