Lou Deprijck, geboren als Francis Deprijck in Lessines en overleden in Brussel, was een Belgische zanger, componist en muziekproducent. Hij werkte voor de Regie der Telegraaf- en Telefoondiensten van Brussel en bouwde daarna een loopbaan uit in de muziek. Onder de namen Lou De Prick en Lou Deprijck werd hij bekend met verschillende popsuccessen uit de late jaren 1970 en de jaren 1980, zowel als uitvoerder als producent. Zijn belangrijkste groepen waren Lou and the Hollywood Bananas en Two Man Sound. Met Lou and the Hollywood Bananas bewerkte hij de jazzstandard On a little street in Singapore tot de Franstalige versie Dans les petites rues de Singapour in 1982. Hij werkte ook samen met onder anderen Plastic Bertrand en Viktor Lazlo. In 1984 produceerde hij onder het pseudoniem Vanhouten het album Collures, in duo met Boris Bergman, met daarop onder meer de 45-toerenplaat Hold-up Sentimental / Fille du fleuve. In 1998 nam hij ook deel aan de single Le bal des gueux van Alec Mansion.
- Hoe werd Lou Deprijck bekend in de muziek?
- Welke belangrijke platen en samenwerkingen had Lou Deprijck in de jaren 70, 80 en 90?
- Wat deed Lou Deprijck na zijn verblijf in Pattaya?
- Wie zong eigenlijk « Ça plane pour moi »?
Carrière en muziek
Francis Deprijck, beter bekend als Lou Deprijck en ook als Lou De Prick, was een Belgische zanger, componist en muziekproducent. Hij werd geboren in Lessen. In zijn muzikale loopbaan is hij vooral bekend door het lied "Ça plane pour moi", dat hij componeerde, opnam en produceerde. Daarmee verwierf hij blijvende bekendheid binnen de Belgische muziek.
Muzikale successen en samenwerkingen
Lou Deprijck werkte bij de Brusselse Regie van Telegrafie en Telefonie. In de late jaren 1970 en in de jaren 1980 bracht hij als uitvoerder of producer verschillende belangrijke popsuccessen uit. Zijn belangrijkste groepen waren Lou and the Hollywood Bananas en Two Man Sound. Met Lou and the Hollywood Bananas bewerkte hij de jazzstandard "On a little street in Singapore" tot een Franse versie, die in 1982 verscheen als "Dans les petites rues de Singapour".
Hij werkte ook samen met Plastic Bertrand en Viktor Lazlo. In 1984 produceerde hij onder het pseudoniem Vanhouten het album "Collures", dat hij in duo met Boris Bergman maakte. Op dat album stond ook de 45-toerensingle "Hold-up Sentimental / Fille du fleuve".
In 1998 nam Deprijck deel aan de single "Le bal des gueux" van Alec Mansion. Die single steunde het project Opération Thermos, dat hulp bood aan daklozen aan treinstations. "Le bal des gueux" werd uitgevoerd door achtendertig artiesten en persoonlijkheden, onder wie Toots Thielemans en Alec Mansion.
Terugkeer naar België en politieke loopbaan
Lou Deprijck woonde in Pattaya, in Thailand, waar hij een friterie uitbaatte onder de naam Frietkot. In die periode bracht hij ook verschillende platen uit in het Thais. Daarnaast bewerkte hij het lied Kingston tot Pattaya Pattaya, eveneens in het Thais. In 2012 keerde hij terug naar België. Dat jaar stelde hij zich kandidaat voor een politieke functie bij de gemeenteraadsverkiezingen in Lessines. Nadien zetelde hij als gemeenteraadslid van Lessines tot 2021 voor de Mouvement Réformateur. Lou Deprijck overleed op 77-jarige leeftijd in het Erasmusziekenhuis in Brussel aan sepsis. Hij werd begraven op de begraafplaats van Wannebecq.
Controverse rond « Ça plane pour moi »
Lou Deprijck componeerde, produceerde en zong de hit « Ça plane pour moi ». Het lied is muzikaal opgebouwd rond één enkele noot, met alleen een korte vocalisatie in het refrein. Voor dit nummer bedacht Deprijck het virtuele personage Plastic Bertrand en hij liet Roger Jouret dat personage belichamen. Jouret bouwde later onder het pseudoniem Plastic Bertrand een langdurige carrière uit.
Rond de echte zanger van « Ça plane pour moi » ontstond al bij de uitgave van de single geruchten dat Lou Deprijck zelf de stem had ingezongen. De controverse kreeg in 2006 een nieuwe wending tijdens een rechtszaak over de wettelijke status van de uitvoerder. Het hof van beroep van Brussel oordeelde op 3 november 2010 dat Plastic Bertrand de wettelijke uitvoerder is van « Ça plane pour moi », maar dat arrest sprak zich niet uit over wie feitelijk de zang had uitgevoerd.
Een expertiserapport uit 2010, dat de uitspraak analyseerde, concludeerde op basis van de uitspraak dat de oorspronkelijke zanger Picard moest zijn. Plastic Bertrand reageerde daar uiteenlopend op: hij gaf eerst toe en ontkende daarna dat hij de zanger was, terwijl zijn status als wettelijke uitvoerder behouden bleef. Volgens alle muzikanten en technici die betrokken waren bij de oorspronkelijke opname uit 1977, zingt Lou Deprijck niet alleen « Ça plane pour moi », maar ook alle nummers van de eerste vier albums van Plastic Bertrand.