Marouane Fellaini, geboren op 22 november 1987 in Etterbeek uit Marokkaanse ouders, is een Belgische voormalige profvoetballer die als middenvelder speelde. Hij doorliep zijn jeugd bij Anderlecht, R.A.E.C. Mons, Royal Francs Borains en Charleroi, waarna hij naar Standard Luik trok. Bij Standard won hij de Belgische Pro League en de Ebony Shoe.
Daarna verhuisde Fellaini naar Engeland om voor Everton te spelen. In het seizoen 2008-09 werd hij bij Everton uitgeroepen tot Young Player of the Season, in een campagne waarin de club verliezend finalist was in de FA Cup. In september 2013 maakte hij voor £27,5 miljoen de overstap naar Manchester United. Daar speelde hij ruim vijf jaar en won hij vier trofeeën, waaronder de FA Cup, de EFL Cup en de UEFA Europa League. In februari 2019 sloot hij zich aan bij Shandong Taishan. Tussen 2007 en maart 2019 was hij full international voor België, goed voor 87 caps en 18 doelpunten. Hij nam met de nationale ploeg deel aan de Olympische Spelen van 2008, het WK van 2014 en Euro 2016.
- Hoe verliep de carrière van Marouane Fellaini van zijn jeugdjaren tot zijn succes bij clubs en de nationale ploeg?
- Hoe zag de familiale achtergrond en jeugd van Marouane Fellaini eruit?
- Hoe verliep de jeugd en vroege sportcarrière van Marouane Fellaini?
- Hoe verliepen de eerste seizoenen van Marouane Fellaini bij Everton?
- Hoe verliep de overstap en de eerste jaren van Marouane Fellaini bij Manchester United?
- Hoe verliep Marouane Fellaini's periode bij Shandong Luneng en wanneer stopte hij met profvoetbal?
- Hoe verliep Marouane Fellaini's loopbaan in het nationale elftal van België?
- Welke posities speelde Marouane Fellaini en wat typeerde zijn speelstijl?
Van jeugdvoetbal tot internationale doorbraak
Marouane Fellaini werd geboren op 22 november 1987 in Etterbeek, als zoon van Marokkaanse ouders. Hij was een Belgische voormalige profvoetballer die uitkwam als middenvelder. Zijn jeugdopleiding kreeg hij bij Anderlecht, R.A.E.C. Mons, Royal Francs Borains en Charleroi. Na zijn periode bij Charleroi sloot hij aan bij Standard Luik, waar hij met de club de Belgische Pro League won en ook de Ebony Shoe in de wacht sleepte.
Daarna verhuisde Fellaini naar Engeland om voor Everton te spelen. In het seizoen 2008-09 werd hij bij Everton uitgeroepen tot Young Player of the Season, in een jaar waarin de club verloor in de finale van de FA Cup. In september 2013 volgde een transfer naar Manchester United in een deal van 27,5 miljoen pond. Hij bleef er meer dan vijf jaar en hielp de club aan vier trofeeën, waaronder de FA Cup, de EFL Cup en de UEFA Europa League.
In februari 2019 ging Fellaini aan de slag bij het Chinese Super League-club Shandong Taishan. Op internationaal niveau was hij een vaste waarde voor België van 2007 tot maart 2019. In totaal kwam hij 87 keer uit voor de nationale ploeg en scoorde hij 18 doelpunten. Hij speelde voor België op de Olympische Spelen van 2008, het WK van 2014, Euro 2016 en het WK van 2018, waar België derde eindigde.
Familie en jeugd
Marouane Fellaini werd geboren als zoon van Marokkaanse ouders uit Tanger en groeide op in Brussel. Zijn vader, Abdellatif, was vroeger doelman bij Raja Casablanca en Hassania Agadir. Hij tekende later bij Racing Mechelen, maar kon daar niet spelen door problemen met de papieren. Daarna werd hij buschauffeur bij de STIB. Om de carrière van Marouane te begeleiden, nam hij vervroegd pensioen. Marouane Fellaini is moslim.
Jeugd, atletiek en eerste voetbalstappen
Marouane Fellaini werd geboren in Etterbeek, Brussel. Op jonge leeftijd begon hij op zijn zevende met voetballen bij Anderlecht. Zijn vader Abdellatif, zelf een profvoetballer, stuurde hem duidelijk in de richting van voetbal. Toch was Fellaini in zijn jeugd ook actief in de atletiek, met de 10.000 meter als favoriete nummer. Hij liep bovendien naar school, terwijl zijn klasgenoten meestal met de bus of met de auto gingen.
Door die combinatie van sport en inzet ontwikkelde Fellaini eigenschappen waarvoor hij later bekend zou worden, zoals zijn kopkracht en zijn uithoudingsvermogen. In 2008 werd hij daarvoor beloond met de Ebony Shoe, een prijs voor de beste speler van Afrikaanse afkomst in de Belgische Eerste Klasse. Zijn sterke prestaties trokken ook de aandacht van buitenlandse clubs. Hij wees aanbiedingen van Manchester United af en zou ook interesse van Aston Villa, Real Madrid, Tottenham Hotspur en Bayern Munich hebben geweigerd.
Eerste jaren bij Everton
In september 2008 tekende Marouane Fellaini een contract voor vijf jaar bij Everton, overgekomen van Standard Luik. De transfersom bedroeg 15 miljoen pond, een Belgisch record voor een speler en ook een clubrecord voor Everton. Hij debuteerde op 14 september 2008 met een 3-2 uitzege op Stoke City. Enkele weken later maakte hij zijn eerste doelpunt voor Everton, in de thuiswedstrijd tegen Newcastle United die op 2-2 eindigde. In zijn eerste seizoen scoorde hij negen keer.
Zijn beginperiode bij Everton werd ook gekenmerkt door veel gele kaarten. In zijn eerste 17 wedstrijden kreeg hij al 10 boekingen, waarna hij een persoonlijk gesprek had met de Engelse hoofdscheidsrechter Keith Hackett om een schorsing te vermijden. Daar beloofde hij zijn gedrag te verbeteren, maar in de 16 wedstrijden nadien volgden nog drie extra boekingen. Dat seizoen had hij het hoogste totaal aantal boekingen van alle Premier League-spelers.
Fellaini werd in Engeland ook bekend om zijn grote afro, en werd een publiekslieveling bij de Everton-supporters, die afropruiken droegen als eerbetoon. Hij speelde in het defensieve middenveld, zijn minst geliefde positie. Toch werden zijn prestaties in de late maanden van 2009 en het begin van 2010 door David Moyes als uitstekend omschreven. Op 16 januari 2010 won hij de Man of the Match tegen Manchester City. Enkele weken later, op 6 februari 2010, werd hij in de 34e minuut van de Merseyside derby van het veld gedragen na een tweevoetige tackle van Sotirios Kyrgiakos. Door die blessure viel hij uit voor de rest van het seizoen 2009-10. Pas in augustus 2011 speelde hij opnieuw een competitieve wedstrijd, als invaller in een 1-0 nederlaag tegen Queens Park Rangers op Goodison Park. Daarna speelde hij een volledige wedstrijd in de League Cup, waarin Everton Sheffield United met 3-1 versloeg. In november 2011 tekende Fellaini een nieuw contract voor vijf jaar bij Everton. In een seizoen won hij daar de meeste tackles, luchtduels en ook de meeste passes, en hij won bovendien 190 keer balbezit, meer dan eender welke andere speler.
Van Everton naar Manchester United
Marouane Fellaini begon het seizoen 2012-13 sterk door in de openingswedstrijd tegen Manchester United het enige doelpunt te scoren in een 1-0-zege. In datzelfde Premier League-seizoen trof hij ook raak tegen Arsenal, Manchester City, Sunderland en Fulham. Voor zijn prestaties in november 2012 werd hij uitgeroepen tot Premier League Player of the Month. Niet lang daarna volgde echter ook een tegenslag: op 17 december 2012 schorste de Football Association hem voor drie wedstrijden na een kopstoot tegen Ryan Shawcross in de wedstrijd tegen Stoke City. In december 2012 kreeg hij daarnaast nog erkenning door een 60ste plaats in The Guardians lijst van The 100 Best Footballers in the World.
Op 2 september 2013 maakte Fellaini de overstap naar Manchester United, waar hij een vierjarig contract tekende met optie tot verlenging in een deal van 27,5 miljoen pond. Zijn debuut voor United kwam er op 14 september 2013, toen hij als invaller in de 62ste minuut in het veld kwam tijdens een thuiszege van 2-0 tegen Crystal Palace. Enkele dagen later, op 17 september 2013, volgde zijn eerste basisplaats in een 4-2-zege tegen Bayer Leverkusen in de UEFA Champions League. Op 5 november 2013 kreeg hij zijn eerste rode kaart voor Manchester United in een Champions League-wedstrijd tegen Real Sociedad.
Zijn eerste seizoen in Manchester liep niet zonder kritiek. In april 2014 werd hij door The Daily Telegraph genoemd als een van de 10 Worst Buys of the Premier League season. Ook zijn speeltijd lag lager dan bij Everton: in het seizoen 2013-14 kwam hij aan vijftien competitiebasissen, tegenover eenendertig in zijn vorige seizoen bij Everton.
In 2014-15 begon Fellaini opnieuw doelpunten te maken voor United. Hij scoorde zijn eerste doelpunt voor de club in blessuretijd in een oefenwedstrijd tegen Valencia. Zijn eerste competitieve doelpunt volgde op 20 oktober 2014 in een 2-2-gelijkspel tegen West Bromwich Albion. Louis van Gaal gaf hem zijn eerste basisplaats van dat seizoen in de wedstrijd tegen Chelsea, waarin Fellaini 12,17 kilometer aflegde en 70 high-intensity runs maakte. Zijn kopbal in blessuretijd werd gekeerd, maar leidde wel tot een doelpunt van Robin van Persie. Daarna scoorde hij ook zijn eerste competitieve thuisdoelpunt voor Manchester United op 2 december 2014 in een 2-1-overwinning tegen Stoke City.
Later in dat seizoen scoorde hij nog tegen Queens Park Rangers, Tottenham, Manchester City en Crystal Palace. Tegen Tottenham werd hij bovendien verkozen tot Man of the Match. Op 24 mei 2015 eindigde het seizoen voor hem met een uitsluiting in de laatste competitiewedstrijd, een 0-0-gelijkspel tegen Hull City, nadat hij 18 minuten voor het einde als invaller was opgekomen.
Jaren bij Shandong Luneng en afscheid
Eind januari 2019 bereikte Marouane Fellaini een akkoord met de Chinese club Shandong Luneng, waarna zijn transfer op 1 februari 2019 rond was. Hij speelde er vervolgens vijf jaar. Op 3 november 2023 kondigde Fellaini aan dat hij de club aan het einde van het seizoen zou verlaten. Zijn laatste match voor Shandong Luneng speelde hij in de finale van de Chinese FA Cup 2023 tegen Shanghai Shenhua. Op 3 februari 2024 maakte hij zijn afscheid van het professionele voetbal bekend.
Internationale carrière bij België
Marouane Fellaini kwam in aanmerking voor zowel België als Marokko, maar koos ervoor om vanaf de jeugd voor België uit te komen. Hij maakte zijn debuut bij de A-ploeg in februari 2007 en vertegenwoordigde België later ook op de Olympische Spelen van 2008 met de U23-ploeg, die daar vierde eindigde. Tijdens de kwalificatiecampagne voor het WK 2014 speelde hij zeven keer en scoorde hij een doelpunt. België plaatste zich voor de eindronde, voor het eerst sinds 2002, en Fellaini behoorde op 4 juni 2014 tot de selectie van 23 spelers. In de openingswedstrijd tegen Algerije viel hij in de tweede helft in en maakte hij de gelijkmaker in de 2-1 zege. Tegen Rusland stond hij in de basis, en in de rest van het toernooi speelde hij elke minuut tot en met de kwartfinales, waarin België met 1-0 verloor van Argentinië in Brasília.
Ook nadien bleef hij belangrijk in de nationale ploeg. In de kwalificatie voor Euro 2016 scoorde hij twee keer tegen Cyprus en maakte hij het winnende doelpunt in een 1-0 uitzege tegen Israël. Op 7 juni 2015 scoorde hij twee keer in een vriendschappelijke 4-3-zege tegen Frankrijk in het Stade de France. Op 3 september 2015 maakte hij zijn zesde interlanddoelpunt tegen Bosnië en Herzegovina. Op het WK 2018 scoorde hij opnieuw belangrijk met de gelijkmaker tegen Japan in de achtste finales, die België met 3-2 won. Tussen 2007 en 2018 kwam Fellaini in totaal 87 keer uit voor België en scoorde hij 18 doelpunten. Op 7 maart 2019 kondigde hij zijn afscheid van het internationale voetbal aan.
Speelstijl en posities
Marouane Fellaini werd vaak uitgespeeld als verdedigende middenvelder, maar kon ook functioneren als box-to-box-middenvelder in het centrum. Daarnaast was hij in staat om als spelmaker in een meer aanvallende, creatieve rol te spelen. Onder David Moyes bij Everton werd hij zelfs ingezet als tweede spits of centrumspits. In zijn jeugd werd hij ook gebruikt als centrale verdediger en als speler op de flank.
Zijn stijl werd gekenmerkt door veel tackles en een sterke werkethiek, ondanks een gebrek aan snelheid. Vanuit het middenveld had hij een goed oog voor doel en kon hij mee oprukken. Hij schoot en passte goed met beide voeten, en koos in balbezit vaak voor eenvoudige oplossingen. Ook zijn hold-up play viel op, net als zijn controle van de bal met de borst. Door zijn lengte en fysiek was hij sterk in de lucht, met een duidelijke voorliefde voor kopdoelpunten.