Christine Ockrent is een Belgische journaliste, geboren in Brussel, die haar loopbaan voornamelijk in Frankrijk uitbouwde. Ze is de dochter van Greta Bastenie en de Belgische diplomaat Roger Ockrent, en heeft een zus, Isabelle, geboren in 1950. Sinds het begin van de jaren 1980 leeft ze samen met Bernard Kouchner; samen hebben ze een zoon, Alexandre.
Ockrent werkte als journaliste en directrice voor het magazine Vendredi op FR3 en voor het programma 20/20 op ABC News. In 1980 trad ze toe tot de redactie van Europe 1 en presenteerde ze het nieuws van 20 uur. Pierre Desgraupes haalde haar daarna naar Antenne 2 om af te wisselen met Patrick Poivre d’Arvor bij het avondjournaal. Ze was er achtereenvolgens adjunct-hoofdredacteur en hoofdredacteur, en werd de derde vrouw die het 20-uurjournaal in Frankrijk presenteerde. Door haar lange aanwezigheid op Antenne 2 kreeg ze de bijnaam ‘Reine Christine’. Vanaf 1992 presenteerde ze politieke programma’s op France 3. Van 1994 tot 1996 leidde ze L’Express. Later werd ze adjunct-algemeen directeur van de Audiovisual Exterior of France (AEF).
- Welke functies vervulde Christine Ockrent in de Franse journalistiek?
- Hoe ontwikkelde Christine Ockrent haar loopbaan in de Franse journalistiek en televisie?
- Welke functies bekleedde Christine Ockrent bij AEF en welke media-optredens volgden daarna?
- Welke boeken publiceerde Christine Ockrent en waarvoor schreef ze een voorwoord?
- Bij welke netwerken en organisaties was Christine Ockrent betrokken?
- Welke publieke en professionele activiteiten nam Christine Ockrent op zich?
- Welke onderscheidingen ontving Christine Ockrent?
- Welke boeken heeft Christine Ockrent geschreven?
Carriere in de Franse media
Christine Ockrent is een Belgische journaliste, geboren in Brussel, die in Frankrijk werkt. Vanaf september 1981 was zij de derde vrouw die een nieuwsuitzending van 20 uur presenteerde op Antenne 2. In 1992 begon zij politieke programma's te presenteren op France 3. Tussen 1994 en 1996 leidde zij L'Express. Daarnaast was zij adjunct-directeur-generaal van de Audiovisuele Exterior van Frankrijk, de AEF.
Carriere in de Franse media
Christine Ockrent is de dochter van Greta Bastenie en de Belgische diplomaat Roger Ockrent. Haar vader was kabinetschef van premier Paul-Henri Spaak, directeur van de Belgische samenwerking voor het Marshallplan en later ambassadeur van Belgie bij de OESO. Christine heeft ook een zus, Isabelle, geboren in 1950, die in 2008 communicatiedirecteur was van de RATP.
In haar priveleven deelt Christine Ockrent sinds het begin van de jaren 1980 haar leven met Bernard Kouchner. Samen kregen zij een zoon, Alexandre.
Op professioneel vlak werkte Ockrent als journaliste en directrice voor het magazine Vendredi op FR3 en voor het programma 20/20 op ABC News. In 1980 trad zij toe tot de redactie van Europe 1 en leidde zij in Frankrijk het nieuws van 8 uur. Daarna werd zij door Pierre Desgraupes aangeworven bij Antenne 2 om samen met Patrick Poivre dArvor af te wisselen bij de presentatie van het journaal van 20 uur. Bij Antenne 2 was zij eerst adjunct-hoofdredactrice en vervolgens hoofdredactrice. Zij was de derde vrouw die in Frankrijk het journaal van 20 uur presenteerde, na Jacqueline Baudrier en Hélène Vida. Door haar langdurige aanwezigheid op Antenne 2 kreeg zij de bijnaam Reine Christine.
Ockrent bleef bij Antenne 2 tot zij overstapte naar RTL als hoofdredactrice en columnist. In 1989 ging zij naar TF1 als adjunct-directeur. In 1990 presenteerde zij Le Monde en Face. Op 12 september 1988 keerde zij terug om het journaal van 20 uur op Antenne 2 te presenteren, een rol die zij behield tot 7 december 1989. In die periode ontstond ook een salariskwestie rond 100.000 frank per maand en 15.000 frank onkosten.
Daarna werkte zij aan verschillende programma's en rubrieken: Carnets de route in 1990, Qu'avez-vous fait de vos 20 ans? tussen 1990 en 1992, en het tweemaandelijks magazine Direct in 1992. Op France Inter had zij van 1990 tot 19 september 1994 een wekelijkse column, eerst onder de titel Portrait au laser en later Portraits. Van 1992 tot 1994 leidde zij À la une op France 3, van 1993 tot 1995 Passions de jeunesse, van 1994 tot 1998 Dimanche soir en in 1998 Politique dimanche. Tussen 1997 en 2007 presenteerde zij France Europe Express, en van 2007 tot 2008 Duel op France 3. Daarnaast leidde zij L'Express weekly van 1994 tot 1996, was zij editorialist voor Regarde le monde op Canal J tussen 1995 en 1996, columnist voor InfoMatin in 1994, presenteerde zij tussen 2002 en 2006 een maandelijkse uitzending op TV5 en had zij op France 24 een wekelijkse rubriek van zes minuten, waarvan drie minuten in het Frans en drie minuten in het Engels.
Haar werk bleef niet zonder kritiek: de Nationale Unie van Journalisten verwierp haar wegens een vermeend gebrek aan onafhankelijkheid tegenover de regering, en zij kreeg ook verwijten over betaalde prestaties voor private organisaties, die door haar zender verboden waren.
Functies bij AEF en latere mediawerkzaamheden
Christine Ockrent werd benoemd tot adjunct-directeur-generaal van het Audiovisuel extérieur de la France, en sinds 2008 was zij er adjunct-directeur. Op voorstel van Alain de Pouzilhac, voorzitter van de AEF, werd zij ook aangeduid als algemeen directeur van France 24 en adjunct-directeur van RFI, waar zij de plaats innam van Antoine Schwarz. Bij RFI stond zij daarmee op de tweede plaats. Na haar aanstelling bij de AEF verliet Ockrent France 3, waarna de zender besliste om het programma Duel stop te zetten. Ook stopte zij met haar deelname aan Laurent Ruquiers programma On va s'gêner op Europe 1.
Haar periode bij de AEF verliep niet zonder spanningen. In augustus werd Richard Labévière, journalist bij RFI, ontslagen na een interview met de Syrische president Bachar el-Assad. Dat ontslag werd bekritiseerd als een politieke beslissing, waarbij Ockrent ervan werd beschuldigd het redactionele beleid af te stemmen op pro-Israëlisch-Amerikaanse belangen. Andere journalisten en Alain de Pouzilhac betwistten die beschuldiging. Op een onbepaalde datum besloten de directeurs van France 24 om niet langer vergaderingen bij te wonen in haar aanwezigheid, wegens een lopend onderzoek naar spionage met een medewerker. Twee dagen later stemde 85 procent van de medewerkers van France 24 voor een motie van wantrouwen tegen haar. In mei 2011 maakte Ockrent bekend dat zij haar post bij de AEF zou verlaten na spanningen met Alain de Pouzilhac.
Daarnaast presenteerde Ockrent Affaires étrangères op France Culture, elke zaterdag van 11 uur tot 12 uur. Vanaf augustus 2014 had zij een administratieve functie bij de reclamgroep Havas. Op 16 februari 2015 sloot zij zich aan bij Les Grosses Têtes op RTL, gepresenteerd door Laurent Ruquier, en zij was ook een terugkerende panellid van On refait le monde op RTL.
Publicaties en voorwoorden
In 2016 publiceerde Christine Ockrent het boek Clinton / Trump : l'Amérique en colère. Daarin lichtte ze toe waarom Hillary Clinton volgens haar zou winnen. In 2025 schreef ze het voorwoord voor de Franse vertaling van het boek Une famille américaine van de Amerikaanse vice-president J. D. Vance.
Netwerken en bestuursfuncties
Christine Ockrent neemt deel aan het Franse clubleven via Le Siècle en was ook aanwezig op vergaderingen van de Bilderberg-groep in 1984, 2007 en 2008. Daarnaast bekleedt zij verschillende functies binnen denktanks en internationale organisaties. Zo is zij lid van het adviescomité van de denktank Centre for European Reform en administrator van zowel IFRI als de International Crisis Group. Eerder was zij bestuurder van het Institut Aspen France en van RSF. Ook maakte zij deel uit van het erecomité van de French-American Foundation en is zij lid van een programma van die stichting. Ten slotte is zij een van de vijf journalisten in het erecomité van het Verdrag van Rome.
Presentaties en debatmoderatie
Christine Ockrent verleende diensten aan private bedrijven door promotionele evenementen, bekend als "ménages", te hosten. Daarnaast modereerde zij een debat tussen afgevaardigden van de Shura, het Saoedische parlement, in het CNAM, tijdens het bezoek van de kroonprins.
Erkenningen en onderscheidingen
Christine Ockrent ontving verschillende onderscheidingen voor haar werk. In 1985 kreeg zij de 7 d'or voor beste televisie-nieuwsanker en ook een Super 7 d'or. Daarnaast is zij officier in de Nationale Orde van Verdienste en officier in de Orde van Leopold bij koninklijk besluit. Op 14 juli 2007 werd zij bovendien bevorderd tot officier in het Legioen van Eer.
Auteurschap en biografieën
Christine Ockrent is auteur van talrijke boeken over de Verenigde Staten en over de rol van vrouwen in de samenleving. Daarnaast schreef zij de biografie van journaliste Françoise Giroud. Ook stelde zij een biografie op van Hillary Clinton. Haar werk als auteur sluit daarmee aan bij haar belangstelling voor politieke en maatschappelijke thema's.