Max Verstappen

Max Verstappen, Nederlandse en Belgische Formule 1-coureur
Max Verstappen, Nederlandse en Belgische Formule 1-coureur

Max Verstappen (geboren op 30 september 1997 in Hasselt, Belgi\u00eb) is een Nederlandse autocoureur die sinds 2015 in de Formule 1 rijdt. Hij maakte zijn debuut voor Scuderia Toro Rosso tijdens de Grand Prix van Australi\u00eb in 2015, op 17 jaar en 166 dagen, en werd daarmee de jongste coureur ooit in de koningsklasse. Sinds 2016 racet hij voor Oracle Red Bull Racing.

Verstappen is inmiddels viervoudig wereldkampioen Formule 1: hij veroverde de titel in 2021, 2022, 2023 en 2024. In 2016 werd hij, met zijn zege op de Grand Prix van Spanje, de eerste Nederlandse coureur ooit die een Formule 1-race won; in 2021 volgde met de titel in Abu Dhabi ook de allereerste Nederlandse wereldtitel. Dit artikel zet zijn herkomst, carri\u00e8re, records en priv\u00e9leven overzichtelijk op een rij.

Herkomst, geboorteplaats en nationaliteit

Max Verstappen werd geboren op 30 september 1997 in Hasselt, Belgi\u00eb. Tot zijn achttiende had hij geen Nederlandse nationaliteit, maar enkel een Nederlandse sportlicentie. Hij groeide op in Maaseik, een Belgische stad dicht bij de Nederlandse grens, en zei daarover zelf dat hij alleen in Belgi\u00eb sliep en overdag in Nederland was.

Hoewel Verstappen in Belgi\u00eb werd opgevoed, identificeert hij zich als Nederlander. Hij koos ervoor om professioneel onder de Nederlandse vlag te racen, omdat hij zich meer Nederlands voelt. Daardoor worden geboorteplaats en nationaliteit van Verstappen vaak door elkaar gehaald: geboren in Hasselt, Belgi\u00eb, maar racend als Nederlander onder de Nederlandse vlag.

Hoe vaak werd Max Verstappen wereldkampioen?

Verstappen is tot nu toe vier keer wereldkampioen geworden: in 2021, 2022, 2023 en 2024. Daarmee is hij de eerste en enige Nederlandse Formule 1-wereldkampioen. V\u00f3\u00f3r zijn eerste titel eindigde hij al drie keer in de top drie van het kampioenschap: derde in 2018 en 2019, en tweede in 2020.

Zijn eerste wereldtitel pakte Verstappen in 2021, op 24-jarige leeftijd, nadat hij Lewis Hamilton op de allerlaatste ronde van de Grand Prix van Abu Dhabi had ingehaald. Daarna verlengde hij zijn reeks drie jaar op rij, tot en met 2024, toen hij zich zelfs al met twee races te gaan van de titel verzekerde.

Seizoen Resultaat Leeftijd Team
2018 3e in kampioenschap 20-21 jaar Red Bull Racing
2019 3e in kampioenschap 21-22 jaar Red Bull Racing
2020 2e in kampioenschap 22-23 jaar Red Bull Racing
2021 Wereldkampioen (1e titel) 24 jaar Red Bull Racing
2022 Wereldkampioen (2e titel) 25 jaar Red Bull Racing
2023 Wereldkampioen (3e titel) 26 jaar Red Bull Racing
2024 Wereldkampioen (4e titel) 27 jaar Red Bull Racing

Naast zijn titels bouwde Verstappen ook een lange reeks Grand Prix-overwinningen op. Eind 2023 stond de teller op 54 Grand Prix-zeges, de derde plaats aller tijden achter Michael Schumacher en Lewis Hamilton. Later breidde hij dat totaal verder uit tot zijn zeventigste zege. Hoe vaak hij precies won en welke records daarbij sneuvelden, wordt per seizoen verderop in dit artikel beschreven. Verstappen is geboren op 30 september 1997: begin 2025 was hij 27 jaar oud, en op 30 september van dat jaar werd hij 28.

Vier wereldtitels op rij, behaald tussen zijn 24e en 27e levensjaar, maken Verstappen een van de jongste coureurs ooit die zoveel Formule 1-kampioenschappen op zijn naam schreef.

Familie en autosporttraditie

Max Verstappen groeide op in een familie met een sterke autosporttraditie. Zijn vader, Jos Verstappen, reed acht seizoenen in de Formule 1 en kwam uit voor Benetton, Simtek, Footwork, Tyrrell, Stewart, Arrows en Minardi. Ook zijn moeder, Sophie-Marie Kumpen, was actief in de autosport: zij nam deel aan kartraces, onder meer in de Formido Swift Cup.

Ook langs moederskant zit racen in de familie. Grootvader Paul Kumpen reed endurancewedstrijden, en oom Anthony Kumpen kwam uit in FIA GT-races en reed de 24 Uren van Le Mans. Max Verstappen heeft daarnaast een jongere zus en twee jongere halfbroers langs vaderskant.

Van karting naar Formule 3

Verstappen begon op 4-jarige leeftijd met karten en startte in 2005 met professioneel racen, waarin hij meteen zijn eerste lokale kampioenschap won. In de karting reed hij ook tegen George Russell en Charles Leclerc, met wie hij destijds al een rivaliteit opbouwde.

Tot 2013 bleef Verstappen een toonaangevende karter. Hij won in die jaren onder meer:

  • Nederlandse kampioenschappen
  • Belgische kampioenschappen
  • Europese kampioenschappen
  • Wereldkampioenschappen karting

Na zijn zestiende verjaardag had hij zes van de acht kartkampioenschappen gewonnen waaraan hij meedeed. In oktober 2013 maakte hij de overstap naar eenzitters.

Daarna volgden tests en nieuwe kansen: hij reed 160 ronden met een Manor Motorsport-wagen op het circuit van Pembrey en testte een Dallara F311 voor Motopark Academy op het circuit van Jerez. In januari 2014 werd hij bevestigd voor de Florida Winter Series en tekende hij bij Van Amersfoort Racing om in de Formule 3 te rijden. Later dat jaar nam hij met Motopark ook deel aan de Formula 3 Masters in juli.

In zijn Formule 3-seizoen won Verstappen tien races, waaronder zes op rij, en hij eindigde als derde achter Tom Blomqvist en Esteban Ocon. Zijn enige deelname aan de Macau Grand Prix reed hij voor Van Amersfoort Racing: hij kwalificeerde zich als derde, moest na een ongeval in de kwalificatierace vanaf de 24e plaats starten, en finishte zevende met de snelste ronde.

Formule 1-debuut bij Toro Rosso en doorbraak bij Red Bull (2015-2016)

Op 18 augustus 2014 werd Verstappen vastgelegd door Scuderia Toro Rosso voor het seizoen 2015, als vervanger van Jean-Eric Vergne. Niet iedereen reageerde positief: Jacques Villeneuve noemde het contract destijds het slechtste wat de Formule 1 kon overkomen. Enkele dagen later, op 31 augustus 2014, kwam Verstappen tijdens een demonstratie in Nederland in botsing met een model van de Red Bull RB8.

Zijn doorbraak volgde snel. In zijn tweede race, de Grand Prix van Maleisi\u00eb 2015, werd hij zevende en op 17 jaar en 180 dagen de jongste Formule 1-coureur ooit die punten scoorde. Vanaf 2016 gold een minimumleeftijd van achttien jaar voor Formule 1-coureurs, al liet de FIA in 2024 zeventienjarigen weer toe als zij aan extra voorwaarden voldoen, zoals een minimum aantal punten.

Na de Grand Prix van Rusland op 5 mei 2016 promoveerde Red Bull Verstappen naar het hoofdteam, ter vervanging van Daniil Kvyat. Jos Verstappen gaf toen aan een stap terug te zetten in het beheer van de carri\u00e8re van zijn zoon. De eerste race voor Red Bull Racing bracht veel spanning: Verstappen had last van zenuwen en sliep drie nachten niet. Toch noteerde hij in zijn eerste kwalificatie voor het team zijn beste startpositie tot dan toe, de vierde plaats.

Die race, de Grand Prix van Spanje 2016, werd meteen zijn doorbraak. Na een botsing tussen Lewis Hamilton en Nico Rosberg schoof Verstappen op naar de tweede plaats. Later bleef hij langer op de baan dan Daniel Ricciardo na diens pitstop, nam op ronde 44 de leiding en hield Kimi Raikkonen achter zich om de race te winnen. Op 18 jaar, 7 maanden en 15 dagen werd hij zo de jongste coureur ooit die een race leidde, op het podium stond \u00e9n een Grand Prix won – en bovendien de eerste Nederlandse Formule 1-winnaar.

Zijn records als jongste leider van een race en jongste coureur met een snelste ronde (gezet in 2017 tijdens de derde vrije training in Mexico) hielden jarenlang stand. Pas op 6 april 2025 werd het record van jongste leider verbroken door Andrea Kimi Antonelli, die later dat jaar ook het record voor de jongste snelste ronde overnam.

Doorbraakjaren bij Red Bull: 2017 en 2018

In 2017 won Verstappen twee races: in Maleisi\u00eb en Mexico. In Mexico werd hij bovendien de jongste coureur ooit die een volledige race aan de leiding reed. Verder werd hij derde in China en tweede in Japan. In de Grand Prix van de Verenigde Staten verloor hij een podiumplaats door een straf voor het afsnijden van bochten; hij noemde de verantwoordelijke raceofficial daarna een \”idiot\” en riep fans op de race van het jaar erop niet bij te wonen. Dat seizoen viel hij zeven van de twintig races uit, onder meer door instabiliteit van de wagen en ongevallen. Hij sloot het kampioenschap af als vierde, \u00e9\u00e9n plaats en 32 punten achter teamgenoot Daniel Ricciardo.

Ook 2018 bracht zowel sportief succes als controverse. Verstappen was betrokken bij een botsing met Ricciardo in Azerbeidzjan en kreeg kritiek op zijn kwalificatieprestatie in Monaco. In Brazili\u00eb kreeg hij een taakstraf nadat hij rivaal Esteban Ocon had aangevallen. Sportief won hij wel in Oostenrijk, zijn eerste zege van het seizoen, en in Mexico, zijn tweede. Met in totaal elf podiumplaatsen sloot hij het kampioenschap af als vierde, nu met 79 punten voorsprong op Ricciardo, die na dat seizoen het team verliet.

Opmars richting de titel: 2019 en 2020

Op 3 augustus 2019 behaalde Verstappen zijn eerste poleposition. Hij werd daarmee de eerste Nederlandse coureur met een pole en tegelijk de honderdste coureur die vanaf pole aan een Formule 1-grid startte; voor motorleverancier Honda was het de eerste pole sinds Jenson Button. Dat seizoen won hij drie races – Oostenrijk, Duitsland en Brazili\u00eb – en pakte hij in Brazili\u00eb ook zijn tweede pole. Met zes podiumplaatsen eindigde hij als derde in het kampioenschap.

In 2020 zette hij die lijn door met elf podiums in twaalf afgewerkte races. Hij won de 70th Anniversary Grand Prix op Silverstone vanaf de vierde startplaats, en zijn enige pole van het seizoen leverde hem meteen ook de zege op in Abu Dhabi. Hij sloot 2020 af als vicekampioen, achter Valtteri Bottas.

Eerste wereldtitel: het seizoen 2021

Het seizoen 2021 draaide uit op een rechtstreeks duel tussen Verstappen en Lewis Hamilton, dat tot en met de laatste ronde van de laatste race duurde. Verstappen won onder meer in Frankrijk, tijdens het Oostenrijkse dubbelweekend en in de eerste sprintrace ooit in de Formule 1, tijdens de Grand Prix van Groot-Brittanni\u00eb.

In diezelfde Britse Grand Prix botsten Verstappen en Hamilton in Copse corner. Verstappen viel uit en onderging daarna medische onderzoeken; Hamilton kreeg een straf maar won de race alsnog, en het protest van Verstappen en Red Bull tegen die uitslag haalde niets uit. Later won Verstappen wel de allereerste Dutch Grand Prix van start tot finish, nam hij in Turkije met een tweede plaats de leiding in het kampioenschap over (Hamilton werd daar slechts vijfde), en pakte hij in Interlagos pole en de sprintrace, al won Hamilton daar na twee straffen de hoofdrace. Verstappen won verder op de circuits van Losail en Jeddah.

Uiteindelijk haalde Verstappen Hamilton na de herstart op de allerlaatste ronde van de Grand Prix van Abu Dhabi in, terwijl beiden voor die race gelijk stonden in punten. Daarmee werd hij wereldkampioen Formule 1 op 24-jarige leeftijd en de eerste Nederlandse F1-kampioen ooit. Na afloop kondigde hij aan voortaan met startnummer 1 te rijden, in plaats van zijn vertrouwde nummer 33.

Tweede wereldtitel en recordreeks: 2022

In maart 2022 verlengden Verstappen en Red Bull hun samenwerking tot eind 2028, met een forse salarisverhoging. Dat jaar werd hij de best betaalde coureur van de Formule 1: Forbes schatte zijn inkomsten uit loon en bonussen bij Red Bull op 60 miljoen Amerikaanse dollar.

Op de baan begon het seizoen met tegenslag: in de openingsfase viel Verstappen enkele keren uit. Toen de betrouwbaarheid van de wagen verbeterde, won hij in Imola pole, sprintrace en hoofdrace, versloeg hij bij de debuutrace van de Miami Grand Prix de Ferrari’s, en nam hij vanaf de Spaanse Grand Prix de leiding in het kampioenschap over van Charles Leclerc – een positie die hij daarna niet meer afstond.

Vervolgens won Verstappen vijf races op rij: in Frankrijk, Hongarije, Belgi\u00eb, Nederland en Itali\u00eb. Met zijn zeges in Spanje en Canada kwam hij op 40 en 41 carri\u00e8rezeges, evenveel als Ayrton Senna. Hij evenaarde ook het record van Sebastian Vettel van negen opeenvolgende Formule 1-zeges (2013). Een week na Canada won hij opnieuw in Itali\u00eb en zette hij met tien opeenvolgende zeges in \u00e9\u00e9n seizoen een nieuw record neer. In Japan behaalde hij zijn dertiende zege van het seizoen en verbrak hij het record van Michael Schumacher van twaalf zeges in een seizoen.

Tijdens die Grand Prix van Japan in Suzuka werd Verstappen voor de tweede keer wereldkampioen, op 25-jarige leeftijd; Red Bull Racing veroverde er tegelijk zijn zesde constructeurstitel. Zijn seizoensrecord van tien zeges werd later dat jaar overtroffen tijdens de Grand Prix van Mexico. Op 9 december 2022 werd Verstappen tijdens de FIA Gala Ceremony in Bologna officieel uitgeroepen tot tweevoudig wereldkampioen.

Derde wereldtitel en nieuwe records: 2023

Op 5 november 2023 won Verstappen de Grand Prix van Sao Paulo, zijn zeventiende zege van het seizoen. Daarmee verbrak hij het record van Alberto Ascari, die in 1952 zes van de acht races dat seizoen had gewonnen. Enkele dagen later verscheen Verstappen, op 26-jarige leeftijd wereldkampioen, als eerste Nederlander sinds 1966 op de cover van het tijdschrift Time.

Aan het einde van het seizoen stond de teller op 54 Grand Prix-zeges, op dat moment de derde plaats aller tijden, achter Michael Schumacher en Lewis Hamilton.

Onrust en sterke seizoensstart in 2024

Voor de start van het Formule 1-seizoen 2024 ontstonden geruchten over de toekomst van Verstappen, door beschuldigingen van intimidatie rond teambaas Christian Horner. Jos Verstappen uitte kritiek op Horner en op de uitkomst van het interne onderzoek van Red Bull, dat Horner uiteindelijk vrijsprak, waarna hij teambaas bleef. Max Verstappen steunde de positie van zijn vader, maar bleef voor het seizoen 2024 gewoon bij Red Bull Racing.

Sportief begon hij sterk: hij domineerde de eerste twee races van het jaar en behaalde in Bahrein zijn vijfde Grand Chelem (pole, snelste ronde, leiding in elke ronde en de zege in dezelfde race). In Australi\u00eb volgde een zeldzame uitvalbeurt door een technisch defect – zijn eerste opgave in twee jaar, na zijn vorige uitvalbeurt daar in 2022. Beide keren won toen een Ferrari-coureur: Charles Leclerc in 2022 en Carlos Sainz in 2024. Na Australi\u00eb won Verstappen vervolgens de sprintraces in China en Miami.

Recordreeks en tegenslagen in 2024

Verstappen zette in 2024 ook een opvallende reeks neer in de kwalificaties. Met zijn pole op Imola evenaarde hij een record voor de meeste opeenvolgende poleposities dat meer dan dertig jaar had standgehouden: samen met zijn pole in Abu Dhabi eind 2023 kwam hij op acht opeenvolgende poles, \u00e9\u00e9n meer dan Ayrton Senna tussen Spanje 1988 en de Verenigde Staten 1989. Verstappen won ook de Emilia-Romagna GP zelf, door Lando Norris in de slotronden achter zich te houden. Na die pole in Imola reed hij diezelfde nacht en ochtend nog in de simulator en won hij de virtuele 24 Hours of N\u00fcrburgring met Team Redline, samen met Chris Lulham, Florian Lebigre en Diogo Pinto – de bevestiging van die overwinning kreeg hij terwijl hij nog op het circuit van Imola stond.

Niet elk weekend verliep volgens plan. In Monaco startte en finishte hij als zesde, omdat de beperkingen van wagen en circuit meestrijden voor pole of zege onmogelijk maakten; hij merkte zelf op dat de GP van Monaco geen echte race was, omdat er in de top tien geen enkele positiewissel plaatsvond.

In Canada noteerden Verstappen en George Russell exact dezelfde tijd voor pole, 1:12.000, maar Russell kreeg de pole omdat hij die tijd als eerste neerzette. In een regenachtige race had Verstappen het lastig om de leiding te pakken, maar hij hield stand en won zijn zestigste Formule 1-race, na een safetycarfase veroorzaakt door Logan Sargeant.

In Spanje startte hij tweede en vocht hij met polesitter Norris. Tijdens dat duel ging Verstappen van de baan, waarna Russell de leiding overnam. Later haalde Verstappen zowel Norris als Russell opnieuw in en reed hij naar zijn 61e carri\u00e8rezege.

In Oostenrijk won hij eerst de sprintrace en pakte hij zijn veertigste carri\u00e8repole voor de hoofdrace. Daarin verloor hij tijd bij een pitstop en blokkeerde hij zijn banden bij het uitrijden van de pitstraat. Op ronde 52 botste hij met Norris, die daardoor uitviel; Verstappen kreeg een tijdstraf van tien seconden en eindigde vijfde. Daarna volgde een winloze reeks van tien races, de langste sinds 2020, al bleef hij in die periode wel steeds punten scoren en Norris op afstand houden. Hij werd in die reeks drie keer tweede: in Groot-Brittanni\u00eb, Nederland en Singapore.

Conflict met de FIA over taalgebruik

Voor de Grand Prix van Singapore kondigde FIA-voorzitter Mohammed Ben Sulayem maatregelen aan om vloeken op de boordradio te beperken, nadat hij eerder het taalgebruik van coureurs had bekritiseerd. Tijdens de vrijdagse persconferentie in Singapore uitte Verstappen met expliciete taal zijn frustratie over de prestaties van zijn wagen. De FIA strafte hem daarvoor met een taakstraf.

Als protest gaf Verstappen daarna in de offici\u00eble Formule 1-persconferenties bewust korte antwoorden. Later hield hij een eigen, onoffici\u00eble persconferentie om uit te leggen dat zijn verzet gericht was tegen de FIA-maatregelen en niet tegen de aanwezige journalisten. Daarbij liet hij optekenen dat hij de Formule 1 zou verlaten als de maatregelen van de FIA zouden blijven gelden.

Het incident laat zien hoe de verhouding tussen coureurs en de FIA onder spanning kan staan zodra reglementen over gedrag en taalgebruik botsen met de emotie van een race.

Duels met Norris in de Verenigde Staten en Mexico

In Austin zette Verstappen zijn reeks poles en sprintzeges voort en won hij ook de sprintrace. In de kwalificatie voor de hoofdrace kwam hij dicht bij pole: hij was sneller dan Norris in sector 1, maar een crash van George Russell in de slotminuten van Q3 verhinderde een laatste verbetering, waardoor hij vanaf de tweede plaats moest starten.

Bij de start waagde Verstappen een riskante inhaalpoging op Norris, terwijl Charles Leclerc meteen de leiding greep. In de race volgden meerdere duels tussen Verstappen en Norris; op ronde 52 ging Norris hem voorbij, maar overschreed daarbij de tracklimits en kreeg een tijdstraf van vijf seconden. Verstappen bleef zo derde en vergrootte zijn voorsprong in het kampioenschap.

In Mexico botsten Verstappen en Norris opnieuw: op ronde 11 duwde Verstappen Norris van de baan, waarna later een tweede aanrijding volgde waarbij beide wagens van de baan gingen. Verstappen kreeg daarvoor twee straffen van in totaal twintig seconden en zakte terug naar de zesde plaats. Norris won de race en noemde Verstappens rijgedrag gevaarlijk.

Vierde wereldtitel: herstel in Sao Paulo

Na de Grand Prix van Mexico zei Verstappen geen spijt te hebben van zijn acties; sarcastisch voegde hij eraan toe dat de stewards hem de volgende keer net zo goed dertig seconden konden aftrekken. In Sao Paulo moest hij vanaf de zeventiende plaats starten, vanwege een gridstraf voor zijn zesde motorwissel van het seizoen.

Verstappen koos ervoor zo lang mogelijk op dezelfde bandenset door te rijden. Ondanks zware regen, die veel rijders in de problemen bracht, werkte hij zich gestaag naar voren. Op ronde 32 lag hij tweede, achter Esteban Ocon, toen Franco Colapinto voor een rode vlag zorgde; tijdens die onderbreking wisselde Verstappen van banden zonder positie te verliezen.

Na de herstart haalde hij Ocon in en bouwde hij een voorsprong van bijna twintig seconden uit om de Grand Prix van Sao Paulo te winnen. Hij reed ook de snelste ronde en werd met 39 procent van de stemmen verkozen tot coureur van de dag.

Die overwinning beeindigde een winloze reeks van tien races en ruim vier maanden. Verstappen verbrak in diezelfde periode het record van Michael Schumacher van 896 opeenvolgende dagen als kampioenschapsleider, en werd in Sao Paulo de vijfde Formule 1-coureur ooit die een race won vanaf de zeventiende startplaats of lager. Kort daarna, met nog twee races te gaan, verzekerde Verstappen zich van zijn vierde wereldtitel op rij.

Jacht op een vijfde titel

Het seizoen na zijn vierde titel begon voor Verstappen met Liam Lawson als nieuwe teamgenoot bij Red Bull, de eerste teamgenoot die jonger was dan hemzelf. Toen Lawson later werd vervangen door Yuki Tsunoda, bleef Verstappen dus een jongere ploegmaat behouden. In Australi\u00eb startte hij derde en finishte hij tweede, mede dankzij een fout van Oscar Piastri – achttien punten, na zijn uitvalbeurt daar het jaar ervoor.

Daarna volgden sterke resultaten. In Japan pakte hij voor de vierde keer op rij pole, verbrak hij het baanrecord van Sebastian Vettel en won hij van start tot finish. In Emilia-Romagna won hij na een inhaalactie op Piastri bij de start en met voordeel uit twee gele vlaggen. Hij voegde daar twee podiumplaatsen aan toe in Canada en Nederland, en pakte pole in Groot-Brittanni\u00eb.

In Itali\u00eb reed hij naar de snelste pole uit de Formule 1-geschiedenis en won hij de race, waarmee hij een winloze reeks van acht races beeindigde. In Azerbeidzjan pakte hij pole in een kwalificatie met zes rode vlaggen en domineerde hij de race voor zijn zesde Grand Chelem, waarmee hij Lewis Hamilton evenaarde – een zege die zijn titelkansen weer deed opleven nu Piastri uitviel en Norris slechts zevende werd.

In de Verenigde Staten volgde een perfect weekend: pole en zege in de sprintrace, en een zege van start tot finish in de hoofdrace, waardoor de voorsprong van de leider terugliep tot 40 punten. In Las Vegas profiteerde hij van een fout van Norris en diskwalificaties bij McLaren om de achterstand verder te verkleinen tot 24 punten. In Qatar behaalde hij, geholpen door een strategische misser van McLaren, zijn zeventigste Grand Prix-zege en klom hij naar de tweede plaats in het kampioenschap, al had hij voor de titel nog een scenario nodig waarin hijzelf moest winnen en Norris vierde of lager moest worden.

In de laatste race, in Abu Dhabi, werd Norris derde en dat volstond voor de Brit om kampioen te worden: Verstappens reeks van vier titels op rij kwam daarmee ten einde en hij sloot het seizoen af als vicekampioen. Met acht poleposities, acht overwinningen, zestien podiumplaatsen en 421 punten eindigde hij slechts twee punten achter Norris.

Verstappen.com Racing en de stap naar GT3

Naast zijn werk in de Formule 1 richtte Verstappen in 2022 zijn eigen team op, Verstappen.com Racing. Het team begon in de virtuele racerij, maar breidde in 2025 uit naar de GT World Challenge Europe Endurance Cup, in samenwerking met Aston Martin voor de Endurance Cup en met Emil Frey Racing voor de Sprint-categorie.

Op 9 mei 2025 nam Verstappen onder het pseudoniem Franz Hermann deel aan een test voor Emil Frey in de N\u00fcrburgring Endurance Series. Met een Ferrari 296 GT3 zette hij op de Nordschleife meteen de snelste ronde neer en verbrak hij het baanrecord.

Zijn eerste GT3-zege volgde op 27 september 2025. Samen met teamgenoot Chris Lulham won Verstappen de negende ronde van de N\u00fcrburgring Langstrecken-Serie op de Nordschleife, met de Ferrari 296 GT3 met nummer 31 van Emil Frey Racing, uitkomend onder de aan Red Bull verbonden vlag van Verstappen.com Racing.

Verstappen startte vanaf de derde plaats, nam meteen in de eerste bocht de leiding en bouwde in de eerste twee stints meer dan een minuut voorsprong uit. Kort na halverwege gaf hij de auto door aan Chris Lulham, die het tempo hooghield en de zege veiligstelde. Het duo won uiteindelijk met een voorsprong van 24,496 seconden.

Priv\u00e9leven: woonplaats, relatie en gezin

Sinds oktober 2015 woont Verstappen in Monte Carlo, Monaco, waar ook collega-coureurs als Valtteri Bottas, Daniel Ricciardo en Nico Rosberg verblijven.

In zijn priv\u00e9leven formaliseerde Verstappen in 2021 zijn relatie met het Braziliaanse model Kelly Piquet, dochter van drievoudig Formule 1-kampioen Nelson Piquet. Daarmee werd hij stiefvader van Pen\u00e9lope, de dochter van Kelly Piquet en oud-Red Bull-coureur Daniil Kvyat. Hij noemt haar \”P\”, verschijnt geregeld met haar op livestreams via zijn sociale media en omschrijft zichzelf als een \”bonus dad\” voor haar.

In december 2024 maakte Kelly Piquet haar zwangerschap bekend, waarmee Verstappen voor het eerst vader werd. In april 2025 werd zijn dochter Lily geboren.

Scroll naar boven