Lotte Kopecky

Lotte Kopecky poseert in het wereldkampioenentrui 2023
Lotte Kopecky poseert in het wereldkampioenentrui 2023

Lotte Kopecky werd geboren in Rumst, in Vlaanderen, België, en is 1,71 meter lang. Ze begon te fietsen op negenjarige leeftijd en richtte zich aanvankelijk op cyclo-cross, net als haar broer. Nadien volgde ze de Topsport School, waar sportbeoefening en studies gecombineerd worden. Omdat cyclo-cross geen olympische discipline is, schakelde ze over naar weg- en baanwielrennen.

In 2012 werd ze op 16-jarige leeftijd Belgisch junior kampioene tijdrijden. Dat jaar werd ze ook tweede in de Belgische juniorenwegwedstrijd en eindigde ze elfde in de individuele tijdrit voor junioren op het WK in Valkenburg. In 2013 werd ze zevende in de tijdrit en negende in de wegwedstrijd op het EK in Olomouc, en won ze zilver op het Belgisch juniorenkampioenschap tijdrijden. Op de piste reed ze in 2012 haar eerste internationale kampioenschap en behaalde ze meerdere Belgische titels bij de novice en junioren.

Van 2016 tot 2020 reed ze professioneel. Op de baan werd ze meervoudig wereldkampioene en won ze zes gouden medailles op vier UCI Track Cycling World Championships: in de madison in 2017 en 2022, in de puntenkoers in 2021 en 2023, en in de afvalkoers in 2022 en 2023.

Wereldtitels op de piste

Lotte Kopecky, geboren in Rumst, Vlaanderen, België, is 1,71 meter lang en kwam professioneel uit van 2016 tot 2020. Op de piste groeide ze uit tot een meervoudig wereldkampioen. Ze veroverde in totaal zes gouden medailles op vier UCI Track Cycling World Championships. In de madison won ze goud in 2017 en 2022. In de puntenkoers was ze de beste in 2021 en 2023. Daarnaast won ze de afvallingskoers in 2022 en 2023. Die resultaten bevestigen haar constante topniveau over meerdere kampioenschappen heen.

Begin van haar wielercarriere

Lotte Kopecky begon met fietsen toen ze negen jaar oud was. In het begin lag haar focus op cyclocross, net als haar broer. Daarna sloot ze zich aan bij de Topsport School, waar sportbeoefening en studie worden gecombineerd. Later schakelde ze over naar weg- en baanwielrennen, omdat cyclocross geen olympische discipline is.

Jeugdjaren en eerste internationale successen

In 2012 werd Lotte Kopecky op 16-jarige leeftijd Belgisch juniorenkampioene tijdrijden. Dat jaar werd ze ook tweede in de Belgische juniorenwegwedstrijd en eindigde ze elfde in de junioren tijdrit op de UCI Road World Championships in Valkenburg, Nederland. In 2013 volgden opnieuw sterke resultaten op de weg: ze werd zevende in de tijdrit en negende in de wegwedstrijd op de Europese kampioenschappen in Olomouc, Tsjechië. Daarnaast behaalde ze zilver op het Belgisch juniorenkampioenschap tijdrijden. Naast haar wegresultaten won ze als novice en junior ook verschillende Belgische titels op de baan. Haar eerste internationale kampioenschap in het baanwielrennen reed ze in 2012. In 2013 maakte ze indruk op de UEC European Junior Championships, waar ze het puntenkoers en de individuele achtervolging won en derde werd in de ploegachtervolging.

Doorbraak op weg en piste

In 2014 en 2015 won Lotte Kopecky het goud op het nationaal kampioenschap piste in de individuele achtervolging. In diezelfde periode pakte ze ook twee keer zilver op het Belgisch kampioenschap op de weg bij de elite, telkens in 2014 en 2015. In november 2015 tekende ze bij Lotto-Soudal Ladies, en in mei 2016 behaalde ze haar eerste professionele wegoverwinning door de Trofee Maarten Wynants te winnen.

Dat jaar verscheen ze ook op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, waar ze deelnam aan de tijdrit en de wegrit. In september 2016 won ze de jongerenklassementen van de Lotto Belgium Tour en werd ze Belgisch kampioen bij de beloften op zowel de weg als in de tijdrit. Die dubbele titel bij de beloften herhaalde ze in 2017, een jaar waarin ze ook zilver pakte in de nationale elitewegrit. Op de piste won ze in 2016 samen met Jolien D'Hoore Europees goud in de Madison, en in 2017 behaalden ze samen ook wereldgoud in die discipline. Daarnaast won Kopecky op het nationaal kampioenschap piste van 2017 de Omnium, Scratch en Points race.

In 2018 schreef ze het puntenklassement van de Belgium Tour op haar naam. In februari 2019 won ze de eerste editie van de Vuelta a la Comunitat Valenciana Feminas en werd ze Belgisch kampioen tijdrijden bij de elite. Een jaar later pakte ze zowel de nationale titel in de tijdrit als in de wegrit. In 2020 eindigde ze tweede in Gent-Wevelgem achter Jolien D'Hoore en derde in de Ronde van Vlaanderen. Op de Olympische Spelen van Tokio in 2020 werd ze vierde in de individuele wegrit.

In juni 2021 maakte ze de overstap naar SD Worx. Daarna won ze de slotrit en het eindklassement van de Belgium Tour, evenals het puntenklassement. Ook in de Challenge by La Vuelta won ze de slotrit en het puntenklassement. In 2021 werd ze opnieuw Belgisch kampioen in de tijdrit en de wegrit, en op het UCI WK piste won ze goud in de puntenkoers, met zilver in de afvalling en de omnium. In 2022 volgden nog zeges in Strade Bianche en de Ronde van Vlaanderen, een tweede plaats in Parijs-Roubaix Femmes, winst in het puntenklassement en een rit in de Vuelta a Burgos Feminas, en zilver in de wegrit op het wereldkampioenschap in Wollongong.

Doorbraakjaren op de weg en de piste

In 2022 veroverde Lotte Kopecky wereldtitels in de afvalling en in de ploegkoers samen met Shari Bossuyt. Dat jaar pakte ze ook Europese titels in de afvalling en de puntenkoers. In november 2022 kwam er een einde aan haar relatie en coachingarrangement met Kieran De Fauw, waarna ze zichzelf begon te coachen.

In 2023 liet Kopecky zich op de weg opnieuw sterk zien. Ze won de klassiekers Omloop Het Nieuwsblad en Nokere Koerse en schreef voor de tweede keer de Ronde van Vlaanderen op haar naam. In de Tour de France Femmes werd ze tweede, maar ze won wel de eerste rit en het puntenklassement. Later dat jaar volgde een grote wereldtitel op de weg in Balloch, Groot-Brittannië. Op de piste pakte ze op het wereldkampioenschap baanwielrennen in Glasgow de wereld- en Europese titel in de afvalling, en ook de puntenkoers won ze daar. Daarnaast werd ze in 2023 Belgisch kampioene in de individuele achtervolging, puntenkoers, omnium, afvalling en ploegkoers met Shari Bossuyt. Eind 2023 werd ze bovendien verkozen tot Belg van het Jaar.

Begin 2024 verlengde ze haar contract bij SD Worx-Protime tot 2028. Voor februari won ze al het algemeen klassement en het puntenklassement in de UAE Tour Women. In maart volgden opnieuw zeges in Strade Bianche en Nokere Koerse, waarna ze Parijs-Roubaix Femmes won na een krachtige sprint. In juni won ze twee etappes in de Tour of Britain, samen met het eindklassement en het puntenklassement. Datzelfde jaar werd ze ook Belgisch kampioene op de weg en in de tijdrit. Op de Olympische Spelen in Parijs behaalde ze brons in de wegwedstrijd. Door de schorsing van Shari Bossuyt moest ze haar ambities voor de ploegkoers op de Spelen en kampioenschappen bijsturen. Later in 2024 won ze ook het algemeen klassement en het bergklassement in de Tour de Romandie, gevolgd door de Europese titel in de tijdrit. Op het wereldkampioenschap in Zürich verlengde ze ten slotte haar wereldtitel op de weg door de sprintfinish tactisch naar haar hand te zetten.

Van wereldtitels tot blessureleed

Aan het einde van 2024 sloot Lotte Kopecky het seizoen af met negen medailles op grote kampioenschappen. Op het WK baanwielrennen van 2024 werd ze tweede in zowel de afvalling als de puntenkoers. In 2025 begon ze het wegseizoen met knieproblemen, waardoor ze het openingsweekend oversloeg. Toch speelde ze meteen een belangrijke rol in meerdere koersen. In Milaan-San Remo hielp ze ploeggenote Lorena Wiebes aan de overwinning en finishte ze zelf als negende. In Gent-Wevelgem fungeerde ze in de finale als gangmaakster voor Wiebes, die won. Later werd Kopecky tweede in Dwars door Vlaanderen, achter Elisa Longo Borgini.

Het hoogtepunt van haar wegseizoen kwam in de Ronde van Vlaanderen, waar ze voor de derde keer won en dat deed ze na een sprintfinish. Daarna kende ze ook mindere momenten: ze verliet de Giro, reed een teleurstellende Tour de France en sloeg het WK wielrennen op de weg van 2025 over. Blessures bleven haar parten spelen, want een wervelfractuur verhinderde deelname aan het WK baanwielrennen van 2025. Daardoor miste ze ook het EK baanwielrennen en later het WK baanwielrennen van 2025.

Pas in 2026 keerde ze terug op de piste. In februari veroverde ze daar drie Europese titels: in de afvalling, de puntenkoers en de madison. In die laatste discipline won ze samen met Shari Bossuyt.

Persoonlijk leven

Lotte Kopecky staat bekend om haar nuchtere persoonlijkheid en brengt graag tijd door met familie en vrienden buiten de fiets. In haar familie zit ook een Tsjechische achtergrond via haar overgrootvader. Het persoonlijke leven van Kopecky kende ook moeilijke momenten: haar broer kampte met depressie en overleed in 2023 door zelfdoding. Voor haar en haar familie was dat een zware periode. Kopecky gaf zelf aan dat ze zonder haar broer niet met wielrennen was begonnen.

Snelle opmars in de jeugdreeksen

Lotte Kopecky bouwde in de beginjaren van haar carrière een opvallend palmares op in zowel tijdritten als wegritten. In 2010 won ze de tijdrit op de Nationale Kampioenschappen bij de nieuwelingen en pakte ze ook de eerste plaats in de tijdrit op de Antwerpse provinciale kampioenschappen voor nieuwelingen. In 2011 herhaalde ze die dubbele prestatie, opnieuw met winst in de tijdrit op zowel de Nationale Kampioenschappen als de Antwerpse provinciale kampioenschappen bij de nieuwelingen.

Bij de junioren zette Kopecky die lijn voort. In 2012 won ze de tijdrit op de Nationale Juniorenkampioenschappen en werd ze tweede in de wegrit. Op de Europese Juniorenkampioenschappen behaalde ze dat jaar brons in de tijdrit en eindigde ze vijfde in de wegrit. Een jaar later volgde opnieuw een reeks sterke resultaten: tweede in de tijdrit op de Nationale Juniorenkampioenschappen, tweede in de tijdrit op de Antwerpse provinciale juniorenkampioenschappen en derde in de wegrit op de regionale juniorenkampioenschappen van Vlaanderen. Op de Europese Juniorenkampioenschappen van 2013 werd ze zevende in de tijdrit en negende in de wegrit. In dezelfde periode werd ze achtste in het eindklassement van de Junior Energiewacht Tour, waar ze ook het sprintklassement won.

In 2014 maakte Kopecky indruk bij de onder-23. Ze won zowel de wegwedstrijd als de tijdrit op de Nationale Kampioenschappen bij de onder-23, en werd daarnaast tweede in de wegwedstrijd op de Nationale Kampioenschappen.

Van doorbraak naar vaste waarde

In 2014 liet Lotte Kopecky voor het eerst nadrukkelijk van zich spreken met een eerste plaats in s Gravenwezel, een derde plaats in Kieldrecht-Prosperpolder en een tiende plaats in de Diamond Tour. Een jaar later volgde een duidelijke stap vooruit. In 2015 won ze de nationale titel bij de beloften in de wegwedstrijd, werd ze tweede in de elitewegwedstrijd op de nationale kampioenschappen en pakte ze ook winst in de tijdrit en de wegwedstrijd op de Antwerpse provinciale kampioenschappen. Daarnaast schreef ze Herselt Koerse – Zuidkempense Ladies Classic op haar naam en behaalde ze ereplaatsen in onder meer Trofee Maarten Wynants, Grote Prijs De Wielkeszuigers, Grand Prix de Dottignies en Dwars door Vlaanderen.

In 2016 bevestigde Kopecky haar sterkte bij de beloften door zowel de wegwedstrijd als de tijdrit op het nationale kampioenschap te winnen. Ze won ook Trofee Maarten Wynants en werd tweede in de wegwedstrijd en tijdrit op de nationale kampioenschappen bij de elite. Verder eindigde ze tweede in Gooik-Geraardsbergen-Gooik, vierde algemeen in de Belgium Tour en won ze daar het jongerenklassement. In dezelfde periode reed ze ook top tien in onder meer de Diamond Tour, Ljubljana-Domzale-Ljubljana TT, La Course by Le Tour de France en Gran Premio Bruno Beghelli.

Ook in 2017 bleef ze op hoog niveau presteren. Ze won opnieuw de wegwedstrijd en tijdrit bij de nationale beloften en werd tweede in de wegwedstrijd op het nationale kampioenschap. Daarbovenop behaalde ze een tweede plaats in Acht van Westerveld en vijfde plaatsen in de Omloop van het Hageland, de Tour of Flanders en Dwars door de Westhoek. In de Belgium Tour sloot ze af als achtste algemeen, terwijl ze in Trofee Maarten Wynants negende werd.

In 2018 kwam daar nog meer regelmaat bij. Kopecky werd tweede in de tijdrit op de nationale kampioenschappen en derde algemeen in de Belgium Tour. In die rittenkoers won ze ook het puntenklassement, het Belgisch klassement en de eerste etappe. Verder noteerde ze een vierde plaats in de Veenendaal-Veenendaal Classic, een vijfde plaats in de Diamond Tour en een zevende plaats in Dwars door de Westhoek.

Het jaar 2019 leverde opnieuw meerdere opvallende resultaten op. Kopecky won de tijdrit op de nationale kampioenschappen en boekte zeges in de Vuelta a la Comunitat Valenciana en de MerXem Classic. In de Belgium Tour werd ze tweede algemeen. Daarnaast eindigde ze derde in de Tour of Chongming Island, Nokere Koerse, Three Days of Bruges-De Panne, Dwars door de Westhoek en de Diamond Tour. Ook in de RideLondon Classique, de Ronde van Drenthe, Gent-Wevelgem en Le Samyn reed ze naar de top tien.

Doorbraakjaren met nationale en internationale zeges

In 2020 zette Lotte Kopecky al meteen stevige resultaten neer. Ze won zowel de wegwedstrijd als de tijdrit op de nationale kampioenschappen. Daarnaast schreef ze de zevende etappe van de Giro Rosa op haar naam. Ook in de klassiekers liet ze zich zien met een tweede plaats in Gent-Wevelgem en derde plaatsen in Le Samyn, de Ronde van Vlaanderen en de Three Days of Bruges-De Panne. In de Brabantse Pijl werd ze vierde en op het Europees kampioenschap in de wegwedstrijd eindigde ze zevende.

Ook in 2021 bleef Kopecky meerdere keren winnen. Ze pakte opnieuw de Belgische titel in de wegwedstrijd en in de tijdrit. Bovendien won ze het eindklassement van de Belgium Tour, waar ze ook de puntenklassering en de derde etappe won. In Le Samyn was ze opnieuw de beste. Verder won ze de puntenklassering in de Challenge by La Vuelta en zegevierde ze in de vierde etappe. In de Thüringen Ladies Tour werd ze tweede in het algemeen klassement, won ze de sprintklassering en de vierde etappe. Dat jaar werd ze ook tweede in Gent-Wevelgem. In de wegwedstrijd op de Olympische Spelen eindigde ze vierde, net als in Omloop Het Nieuwsblad, Nokere Koerse, Classic Brugge-De Panne en Dwars door het Hageland. In La Classique Morbihan werd ze zevende.

In 2022 kwam er opnieuw veel succes. Kopecky won de tijdrit op de nationale kampioenschappen, de Ronde van Vlaanderen en Strade Bianche. In de Vuelta a Burgos won ze de eerste etappe en de puntenklassering. Op het wereldkampioenschap behaalde ze zilver in de wegwedstrijd en werd ze negende in de tijdrit. Daarnaast werd ze tweede in Parijs-Roubaix en ook tweede in Nokere Koerse. In Ronde van Drenthe eindigde ze derde. In RideLondon Classique werd ze vierde in het algemeen klassement, net als in Gent-Wevelgem. In Classic Brugge-De Panne werd ze negende.

In 2023 zette ze haar sterke reeks verder met winst in de wegwedstrijd op het wereldkampioenschap. Ze pakte ook opnieuw de Belgische titel in de wegwedstrijd en won de tijdrit op de nationale kampioenschappen.

Overwinningen in 2023

In 2023 boekte Lotte Kopecky verschillende sterke resultaten in etappekoersen. Ze won het eindklassement van de Thüringen Ladies Tour en veroverde er ook de puntentrui. Daarnaast was ze de beste in de ploegentijdrit van de eerste etappe en won ze ook de zesde rit. Later dat jaar schreef ze ook de Simac Ladies Tour op haar naam. In die wedstrijd won ze opnieuw het algemeen klassement, met ritwinst in de tweede en de vierde etappe.

Doorbraakjaar in 2023

In 2023 liet Lotte Kopecky een bijzonder sterk voorjaar en seizoen zien met meerdere zeges en podiumplaatsen. Ze won de Tour of Flanders, Omloop Het Nieuwsblad, Nokere Koerse, Arnhem-Veenendaal Classic en Dwars door het Hageland. Daarnaast werd ze tweede in Strade Bianche en in de Amstel Gold Race, en eindigde ze zevende in Parijs-Roubaix. Ook op het internationale podium viel ze op: bij het Europees kampioenschap wegwedstrijd werd ze derde.

In de Tour de France kende Kopecky eveneens een uitgesproken sterk optreden. Ze won de eerste etappe en droeg daarna de gele trui van na etappe 1 tot en met etappe 6. Bovendien droeg ze na etappe 1 ook de bolletjestrui. In het eindklassement werd ze tweede en ze pakte tegelijk ook de puntentrui. Daarmee bevestigde ze haar veelzijdigheid, zowel in eendagskoersen als in een grote rittenkoers.

Sterk seizoen in 2024

In 2024 kende Lotte Kopecky een bijzonder succesvol seizoen met opvallende resultaten op zowel het wereld- als het nationale toneel. Ze werd wereldkampioene op de weg tijdens de UCI Road World Championships en eindigde daar ook als vijfde in de tijdrit. Op de UEC European Championships pakte ze de Belgische titel in de tijdrit, terwijl ze op de nationale kampioenschappen zowel de wegrit als de tijdrit won.

Naast die kampioenschappen boekte Kopecky ook meerdere eindzeges in rittenkoersen. In de UCI World Tour werd ze eerste in het algemeen klassement. Ze won ook het algemeen klassement van de Tour of Britain, waar ze bovendien de puntenklassementen de eerste en tweede etappe op haar naam schreef. In de UAE Tour won ze het algemeen klassement en de derde rit. Ook in de Simac Ladies Tour eindigde ze bovenaan het klassement en won ze de zesde etappe. Verder schreef ze de Tour de Romandie op haar naam in het algemeen klassement.

Doorbraakjaren en grote klassiekers

In 2024 zette Lotte Kopecky een indrukwekkende reeks uitslagen neer in de klassieke koersen en rittenkoersen. Ze won Parijs-Roubaix, Strade Bianche en Nokere Koerse, en eindigde ook als tweede in Omloop Het Nieuwsblad en Trofeo Alfredo Binda. In de Giro d’Italia was ze bijzonder succesvol met de tweede plaats in het eindklassement, winst in het puntenklassement en een ritzege in de vijfde etappe. Op de Olympische Spelen pakte ze brons in de wegrit en werd ze zesde in de tijdrit. Verder werd ze vierde in Dwars door Vlaanderen en vijfde in de Ronde van Vlaanderen.

Ook in 2025 bleef Kopecky op hoog niveau presteren. Ze won de tijdrit op de nationale kampioenschappen en schreef opnieuw de Ronde van Vlaanderen op haar naam. Daarnaast werd ze tweede in Dwars door Vlaanderen, vijfde in Luik-Bastenaken-Luik en negende in Milaan-San Remo.

In 2026 voegde ze daar opnieuw belangrijke zeges en ereplaatsen aan toe. Ze won Milaan-San Remo en Nokere Koerse, en werd vierde in zowel de Ronde van Vlaanderen als Parijs-Roubaix.

Opbouw van een wielercarrière

In 2010 liet Lotte Kopecky zich al opmerken op de National Novice Championships. Ze won er goud in de individuele achtervolging, werd tweede in de ploegachtervolging en behaalde twee keer brons, in de omnium en in de scratch. Een jaar later volgden opnieuw meerdere ereplaatsen op dezelfde kampioenschappen: zilver in de teamsprint, en brons in de ploegachtervolging, keirin en individuele achtervolging.

In 2012 schoof Kopecky door naar de National Junior Championships. Daar werd ze tweemaal tweede, in de individuele achtervolging en de ploegachtervolging, en tweemaal derde, in de puntenkoers en de keirin. In 2013 kwamen daar sterke resultaten op internationaal niveau bij. Op de UEC European Junior Championships won ze goud in de puntenkoers en in de individuele achtervolging, en ze pakte ook brons in de ploegachtervolging. Op de National Junior Championships van dat jaar werd ze nog tweede in de omnium en de ploegachtervolging, en derde in de puntenkoers.

In 2014 behaalde Kopecky haar eerste nationale titel bij de elite. Op de National Championships won ze de individuele achtervolging. Daarnaast stond ze daar nog tweemaal op het podium met brons in de 500m tijdrit, de keirin en de puntenkoers.

Opvallende resultaten op de piste

In 2014 liet Lotte Kopecky zich meerdere keren opmerken in pistewedstrijden. Ze won zowel de individuele achtervolging als de scratch op de 3 Jours d'Aigle, en werd daar ook tweede in de puntenkoers. Op de Belgian Xmas Meetings pakte ze goud in de individuele achtervolging en behaalde ze daarnaast zilver in de puntenkoers en in de scratch. Dat jaar eindigde ze ook derde in de individuele achtervolging op het UEC European Under-23 Championships, derde in de scratch op de Open des Nations sur Piste de Roubaix en derde in de individuele achtervolging op de International Belgian Open. In 2015 zette ze die lijn voort met een nationale titel in de individuele achtervolging. Op het Belgisch kampioenschap werd ze verder tweede in de scratch, de omnium en de puntenkoers. Ook op de 3 Jours d'Aigle won ze opnieuw de individuele achtervolging en werd ze tweede in de scratch. Daarnaast behaalde ze in 2015 nog een tweede plaats in de scratch op de UCI World Cup in Cali.

Doorbraak op de piste

In 2016 zette Lotte Kopecky een reeks sterke prestaties neer op de piste. Op het UEC Europees kampioenschap won ze goud in de madison samen met Jolien D'Hoore en behaalde ze brons in de omnium. Bij de UEC Europese kampioenschappen voor beloften was ze nog succesvoller: daar won ze zowel de puntenkoers als de omnium. Ook op de Belgische kampioenschappen liet ze zich gelden met winst in de omnium en tweede plaatsen in de scratch, individuele achtervolging en puntenkoers.

Later dat jaar won ze ook de omnium op de Six Days of Ghent en de puntenkoers op de Grand Prix of Poland, waar ze bovendien derde werd in de ploegenachtervolging. In Glasgow werd ze tweede in de omnium in de UCI World Cup, en bij de Revolution Series in Glasgow eindigde ze als tweede in de scratch en derde in de puntenkoers.

In 2017 bleef Kopecky op hetzelfde niveau presteren. Op het UCI Wereldkampioenschap won ze opnieuw goud in de madison met Jolien D'Hoore. In de UCI World Cup 2016-17 eindigde ze als eerste in het eindklassement van de omnium. In het daaropvolgende World Cup-seizoen won ze de omnium in Cali, de puntenkoers en de madison in Pruszkow, en werd ze tweede in de madison in Manchester. Op de Belgische kampioenschappen van 2017 was ze opnieuw dominant met winst in de omnium, de puntenkoers en de scratch.

Succes op de piste

In 2017 behaalde Lotte Kopecky verschillende ereplaatsen op Belgische pistewedstrijden. Ze won de Madison op het Belgian International Track Meeting en werd derde in de Omnium. Op de Zesdaagse Vlaanderen-Gent eindigde ze tweede in de Madison en derde in de Omnium. In 2018 deed ze het nog sterker op het International Belgian Track Meeting. Daar won ze zowel de Madison als de Omnium, met eerste plaatsen in beide onderdelen.

Resultaten op de UCI World Cup

In 2018 behaalde Lotte Kopecky tweemaal de derde plaats in de Madison op de UCI World Cup, eerst in Berlijn en later in Londen. In 2019 volgden opnieuw sterke resultaten in dezelfde discipline. In Cambridge won ze de eerste plaats in de Madison, en in Hongkong eindigde ze op de tweede plaats. Deze uitslagen tonen een constante aanwezigheid in de top van de Madison op het hoogste wereldniveau.

Titel op de piste

Op het wereldkampioenschap van 2021 behaalde Lotte Kopecky goud in de puntenkoers, daarnaast werd ze er tweede in zowel de afvallingskoers als het omnium. In 2022 zette ze die lijn door met winst in de madison samen met Shari Bossuyt en een wereldtitel in de afvallingskoers. Dat jaar pakte ze ook op het Europees kampioenschap goud in de afvallingskoers en in de puntenkoers.

In 2023 volgden opnieuw sterke resultaten op meerdere fronten. Kopecky won op het wereldkampioenschap de afvallingskoers en de puntenkoers, en werd derde in het omnium. Op het Europees kampioenschap won ze opnieuw de afvallingskoers en eindigde ze als derde in het omnium. In datzelfde jaar was ze ook op de nationale kampioenschappen de beste in de individuele achtervolging, de puntenkoers, het omnium, de afvallingskoers en de madison met Shari Bossuyt.

In 2024 bleef ze zich tonen op het hoogste niveau. Op het Europees kampioenschap won ze de afvallingskoers en de puntenkoers, en werd ze tweede in de madison. Op het wereldkampioenschap eindigde Kopecky tweede in zowel de afvallingskoers als de puntenkoers. Eerder, in 2020-2021, had ze op de nationale kampioenschappen al een tweede plaats behaald. In 2026 keerde ze terug naar Europese titelwinst met goud in de afvallingskoers, de puntenkoers en de madison samen met Shari Bossuyt.

Scroll naar boven