Thibau Nys is een Belgische wielrenner uit Bonheiden die gespecialiseerd is in cyclo-cross en wegwielrennen. In het veldrijden komt hij uit voor Baloise Trek Lions, terwijl hij op de weg deel uitmaakt van Lidl-Trek. Hij komt uit een wielerfamilie en is de zoon van tweevoudig wereldkampioen veldrijden Sven Nys.
Zijn eerste BMX-wedstrijd reed hij op vijfjarige leeftijd in Massenhoven. Nadien volgde hij zijn vader bij veel veldritwedstrijden en verkende hij de parcoursen tijdens de verkenning. Eind 2016 won hij zijn eerste veldrit bij de nieuwelingen in Hoboken, waarna hij in zijn eerste jaar bij de onder-17 ook meerdere oudere renners klopte. In 2017 en 2018 werd hij Belgisch kampioen veldrijden bij de nieuwelingen, en in 2018 behaalde hij ook de Belgische titel mountainbike cross-country in die categorie.
Als junior won hij tien wedstrijden in zijn eerste seizoen, waaronder zijn eerste wereldbekermanche in Pontchâteau. Hij veroverde brons op het Europees kampioenschap in Rosmalen en op het Belgisch kampioenschap in Kruibeke, en werd vierde op het WK in Bogense. In het volgende seizoen domineerde hij de juniorencategorie, werd hij Europees kampioen, won hij het algemeen klassement en zes van de zeven wereldbekermanches, werd hij Belgisch kampioen in Antwerpen en pakte hij op 2 februari in Dübendorf de wereldtitel bij de junioren.
- Voor welke wielerdisciplines rijdt Thibau Nys en bij welke ploegen is hij aangesloten?
- Hoe groeide Thibau Nys uit tot een toonaangevende junior in het veldrijden?
- Hoe ontwikkelde Thibau Nys zich bij de beloften in veldrijden en op de weg?
- Welke opvallende resultaten behaalde Thibau Nys in 2023?
- Tot wanneer verlengde Thibau Nys zijn contract bij Lidl-Trek en de Baloise Trek Lions?
- Welke koersen en resultaten maakten van Thibau Nys in 2024 een opvallende winnaar?
- Welke overwinningen en resultaten behaalde Thibau Nys in 2024 en 2025?
Teams en specialisatie
Thibau Nys, geboren in Bonheiden, is een Belgische wielrenner die zich specialiseert in cyclo-cross en wegwielrennen. In het cyclo-cross rijdt hij voor Baloise Trek Lions. Voor het wegwielrennen maakt hij deel uit van Lidl-Trek. Daarmee combineert hij twee disciplines binnen het profwielrennen en is hij actief in twee verschillende ploegstructuren.
Doorbraak in het veldrijden
Thibau Nys komt uit een wielerfamilie en is de zoon van tweevoudig wereldkampioen veldrijden Sven Nys. Op vijfjarige leeftijd nam hij deel aan zijn eerste BMX-wedstrijd in Massenhoven. Nadien volgde hij Sven Nys vaak naar veldritwedstrijden en reed hij de parcoursen tijdens de verkenning.
Aan het einde van 2016 won Nys zijn eerste veldritwedstrijd bij de U17, in Hoboken. In zijn eerste jaar bij de U17 klopte hij ook veel oudere renners. In 2017 en 2018 werd hij Belgisch kampioen veldrijden bij de nieuwelingen, en in 2018 pakte hij ook de Belgische titel mountainbike cross-country bij de nieuwelingen.
Zijn eerste juniorseizoen leverde meteen een indrukwekkende oogst op: hij won tien crossen, waaronder zijn eerste wereldbekermanche in Pontchâteau in januari. Daarnaast behaalde hij brons op het Europees kampioenschap in Rosmalen en brons op het Belgische kampioenschap in Kruibeke. Op het wereldkampioenschap in Bogense werd hij vierde, achter Ben Tulett, Witse Meeussen en Ryan Cortjens.
In het volgende seizoen domineerde Nys de juniorenreeks en won hij bijna alle wedstrijden waarin hij aan de start kwam. Hij werd Europees juniorenkampioen veldrijden, won het algemeen klassement en zes van de zeven wereldbekermanches bij de junioren. In Antwerpen veroverde hij ook de Belgische juniorentitel, 25 jaar nadat Sven Nys die titel in dezelfde categorie had behaald. Op 2 februari werd hij in Duebendorf, Zwitserland, wereldkampioen veldrijden bij de junioren.
Doorbraak bij beloften en eerste elitepodium
Thibau Nys kwam in het seizoen 2020-2021 uit in de onder 23-categorie in het veldrijden en sloot zich aan bij Baloise Trek Lions. In zijn eerste onder 23-winter volgden nog geen opvallende resultaten en hij werd ook niet geselecteerd voor het wereldkampioenschap. Dat leidde tot frustratie bij zijn vader Sven Nys, die zich boos toonde tegenover bondscoach Sven Vanthourenhout over die non-selectie.
In de zomer van 2021 liet Nys zich op de weg nadrukkelijker zien. Hij won verschillende koersen en werd tweede op het Belgische kampioenschap op de weg voor beloften. In september 2021 kroonde hij zich in Trente, Italië, tot Europees kampioen op de weg bij de onder 23.
Daarna verbeterde hij ook zijn resultaten in het veldrijden. In de daaropvolgende winter won hij drie crossen in de X2O Badkamers Trofee. Op het Europees en het wereldkampioenschap veldrijden bij de onder 23 pakte hij vervolgens telkens brons. Daarnaast won hij ook de wegkoers La Fleche du Sud.
Later sloot Nys zich aan bij Trek-Segafredo. Op 15 januari 2023 reed hij in Lokeren zijn eerste Belgisch elitekampioenschap veldrijden en hij werd daar derde, achter Michael Vanthourenhout en Laurens Sweeck. Enkele weken later volgde zijn grootste veldritzege bij de beloften: op 4 februari 2023 werd hij in Hoogerheide wereldkampioen veldrijden onder 23. Hij finishte vier seconden voor de Nederlander Tibor Del Grosso en de Belg Witse Meeussen. In datzelfde seizoen won hij ook de onder 23-wereldbeker veldrijden door alle vier de wedstrijden waaraan hij deelnam te winnen.
Sterke prestaties in 2023
In 2023 liet Thibau Nys zich op verschillende koersen opmerken. Op 9 juni won hij de sprint in de Grand Prix of Canton Argovia, voor Marc Hirschi en Pello Bilbao. Enkele dagen later werd hij op 17 juni derde in de rit van de Tour of Belgium met aankomst op de Mur de Durbuy, achter Mathieu van der Poel. Op 18 juni eindigde hij tweede in de sprint van de Brusselse rit in de Tour of Belgium, achter Fabio Jakobsen en Jasper Philipsen. In de Tour of Norway 2023 won hij een rit in Stavanger, eindigde hij vijfde in het algemeen klassement en pakte hij ook de blauwe trui van het puntenklassement. Op 12 augustus gold hij als een van de belangrijkste favorieten voor de wegwedstrijd bij de beloften op het WK wielrennen in Glasgow, waar hij uiteindelijk zevende werd.
Contractverlenging tot 2026
In november 2023 maakte Lidl-Trek bekend dat het contract van Thibau Nys werd verlengd tot 2026. Die contractverlenging gold ook voor het veldritteam Baloise Trek Lions. Daarmee lag zijn toekomst bij beide teams vast voor de daaropvolgende jaren.
Doorbraak op de weg en in het veldrijden
Na zijn eerste elitewereldbekeroverwinning in het veldrijden in Waterloo op 15 oktober 2023, met later ook zeges in Beringen en Oudenaarde, zette Thibau Nys in 2024 zijn opmars op de weg voort. In de Ronde van Romandië maakte hij op 25 april indruk door deel te nemen aan een vlucht met zes renners en de rit te winnen op de top van Les Marécottes. Daarmee veroverde hij ook de gele trui als leider van het algemeen klassement, al moest hij die later na de tijdrit afstaan aan Juan Ayuso.
Enkele weken later volgde in de Ronde van Hongarije een nieuwe sterke periode. In Gyöngyös won hij een rit en nam hij de leiding in het algemeen klassement. De dag nadien schreef hij ook de volgende etappe op zijn naam, in een sprint in Etyek. Uiteindelijk won hij zowel het algemeen klassement als het puntenklassement.
Ook in de Ronde van Noorwegen liet Nys zich zien. Op 23 mei 2024 won hij de eerste rit in Voss en mocht hij de oranje leiderstrui aantrekken, maar die raakte hij een dag later alweer kwijt. Op 11 juni volgde een nieuwe ritzege in de Ronde van Zwitserland in Rüschlikon, waar hij Stephen Williams en Alberto Bettiol achter zich hield.
In augustus 2024 bevestigde hij zijn vorm in de Ronde van Polen. Daar won hij drie etappes: in Karpacz, Duszniki-Zdrój en Bukowina. Over het hele jaar kwam hij uit op negen wegzeges, waaronder vijf ritoverwinningen in de UCI World Tour.
Sucessen in veld en op de weg
Op 27 oktober 2024 won Thibau Nys de Druivencross van Overijse, de tweede manche van de Superprestige 2024-2025. Een week later, op 3 november 2024, werd hij in Pontevedra in Galicië Europees kampioen veldrijden. Op 12 januari 2025 volgde nog een Belgische titel in Heusden-Zolder.
Ook op de weg begon hij sterk aan 2025. Op 5 april won hij de Grand Prix Miguel Indurain in Estella-Lizarra, in Navarra. Later dat voorjaar werd hij achtste en de eerste Belg in de Waalse Pijl, en vijfde in Luik-Bastenaken-Luik, zijn eerste Monumentkoers. In 2025 reed hij ook zijn eerste Tour de France uit, met als beste uitslag een twaalfde plaats op een rit.
In het veldrijden bleef hij ook in het najaar van 2025 succesvol. Op 1 november won hij de Koppenbergcross, de eerste wedstrijd van het seizoen 2025-2026. Midden november nam hij deel aan het Europees kampioenschap in Middelkerke, waar hij de sprint verloor van Toon Aerts. Op 16 november won hij vervolgens de derde manche van de X2O Badkamers Trofee, de Flandriencross in Hamme.