Anthony Vanden Borre

Anthony Vanden Borre in Anderlecht jersey, 2014-2015 season
Anthony Vanden Borre in Anderlecht jersey, 2014-2015 season

Anthony Henri Vanden Borre (24 oktober 1987) is een Belgisch voormalig profvoetballer die speelde als verdediger. Hij kon uit de voeten als rechtsback en als rechterflankspeler. Tijdens zijn jeugd werd hij opgeleid bij Anderlecht, samen met Vincent Kompany. Op 16 jaar en 187 dagen maakte hij zijn debuut in de reguliere competitie en hij tekende een contract bij Anderlecht tot 2007, later verlengd tot 2010 tijdens het seizoen 2005-2006.

Vanden Borre trok in 2005 extra aandacht met zijn optreden in de Champions League-wedstrijd tegen Chelsea. Zijn eerste officiële doelpunt maakte hij op 21 september 2005 tegen K.S.V. Roeselare. Hij werd toen gezien als een grotere toekomstbelofte dan Vincent Kompany en werd door Paul Van Himst omschreven als het grootste talent dat hij in zijn loopbaan had gezien. Zijn technische kwaliteiten, passing en visie werden geprezen, maar zijn Anderlecht-periode werd ook gekenmerkt door onregelmatigheid, concentratieproblemen en blessures. Daarnaast kreeg hij door incidenten, waaronder het scheren van de initialen ‘AVB’ in zijn haar, een ‘bad boy’-imago in de pers en bij trainers. In zijn loopbaan speelde hij voor clubs in België, Italië, Engeland, Frankrijk en de DR Congo en hij verzamelde 28 caps voor België.

Profiel en positie

Anthony Henri Vanden Borre, geboren op 24 oktober 1987, is een Belgische voormalige profvoetballer. Hij speelde als verdediger en kon zowel als rechtsback als als rechtervleugelspeler uit de voeten. Doorheen zijn loopbaan kwam hij uit voor clubs in België, Italië, Engeland, Frankrijk en de Democratische Republiek Congo. Ook voor de Belgische nationale ploeg verzamelde hij 28 caps.

Doorbraak bij Anderlecht

Anthony Vanden Borre werd bij Anderlecht opgeleid en doorliep er zijn volledige jeugdopleiding, samen met Vincent Kompany. Op 16 jaar en 187 dagen maakte hij zijn debuut in de reguliere competitie. Kort daarna tekende hij een contract bij Anderlecht tot 2007, en tijdens het seizoen 2005-2006 werd dat verlengd tot 2010. Hij trok in 2005 extra aandacht met zijn optreden in de Champions League-wedstrijd tegen Chelsea. Op 21 september 2005 scoorde hij zijn eerste officiële doelpunt tegen K.S.V. Roeselare.

In die periode gold hij voor velen als een nog grotere ster in wording dan Vincent Kompany. Paul Van Himst noemde hem zelfs het grootste talent dat hij in zijn loopbaan had gezien. Vanden Borre werd geprezen om zijn technische capaciteiten, zijn passing en zijn spelinzicht. Tegelijk kende zijn Anderlecht-carrière ook onregelmatigheid, concentratieproblemen en blessures. Daarnaast zorgden incidenten, zoals het in zijn haar scheren van de initialen AVB, voor extra aandacht. Zowel de pers als trainers plakten hem daarom geregeld het etiket van bad boy op.

Door zijn talent en reputatie werd hij ook gelinkt aan mogelijke transfers naar Hamburger SV, Ajax, Inter Milan, Real Betis, Tottenham Hotspur en Lazio.

Van Fiorentina naar Genoa

Op 1 juni 2007 tekende Anthony Vanden Borre bij Fiorentina voor 4 miljoen euro en een contract van vier jaar, tot 2012. Hij maakte zijn Serie A-debuut op 7 oktober in de wedstrijd tegen Juventus, als vervanger van Giampaolo Pazzini. Bij Fiorentina kwam hij tot twee optredens en gaf hij aan dat zijn ontwikkeling vooruitging, ondanks zijn beperkte speeltijd.

Op 19 januari 2008 verhuisde hij naar Serie A-club Genoa in een co-ownershipdeal voor 2,1 miljoen euro. In dezelfde constructie ging Papa Waigo in de omgekeerde richting, eveneens voor 2,1 miljoen euro. Vanden Borre debuteerde voor Genoa op 8 maart 2008 als invaller in de 78e minuut, in een 2-0 nederlaag tegen Juventus. In zijn eerste volledige seizoen bij Genoa kwam hij tot vijfentwintig wedstrijden. In juni 2008 kocht Genoa de volledige rechten op de speler voor 1,7 miljoen euro.

Periode bij Portsmouth

Anthony Vanden Borre werd op 13 augustus 2009 voor een seizoen uitgeleend aan Portsmouth. Hij maakte zijn debuut op 19 augustus 2009 in de wedstrijd tegen Birmingham. Op 22 september 2009 scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Portsmouth in een 3-1-overwinning tegen Carlisle United in de Football League Cup. Toch verliep zijn periode er niet zonder problemen. Op 6 februari 2010 maakte hij een eigen doelpunt in de 5-0-nederlaag tegen Manchester United. Op 3 april 2010 kreeg hij twee gele kaarten en werd hij uitgesloten in de 0-0-gelijkspel tegen Blackburn. Tijdens zijn tijd bij Portsmouth had hij moeite om een vaste plaats in het elftal te veroveren, terwijl de club degradeerde naar het Championship. Aan het einde van het seizoen verklaarde nieuwe trainer Steve Cotterill dat Vanden Borre niet zou terugkeren naar Portsmouth. Na het aflopen van zijn uitleenbeurt werd hij ook gelinkt aan de Duitse club FC Köln.

Terugkeer naar Genoa en mislukte overstap naar Genk

Na zijn terugkeer bij Genoa tekende Anthony Vanden Borre op 8 september 2010 een contract voor twee jaar, met een optie voor een derde jaar. Later werd een tijdelijke overstap naar de Belgische club Genk aangekondigd. Die transfer ging echter uiteindelijk niet door, ondanks dat hij een contract van zes maanden had ondertekend, omdat er ook interesse was van Hapoel Tel Aviv. Op 5 januari 2011 werd Vanden Borre vervolgens kosteloos vrijgegeven door Genoa.

Terugkeer bij Anderlecht en Europese momenten

Anthony Vanden Borre speelde bij Anderlecht aanvankelijk niet competitief tot januari 2011, al kwam hij wel in vriendschappelijke wedstrijden en met de reserven in actie. Op 22 januari 2011 maakte hij zijn debuut voor de club als invaller in de 78e minuut van de 3-2 zege tegen Kortrijk. Voor de split van PlayOff I kreeg hij twee gele kaarten in de 1-1 tegen Standard Luik. Toch speelde hij bijna elke wedstrijd in PlayOff I en droeg hij bij aan het behalen van de nationale titel. Hij maakte ook deel uit van de Champions League-campagne die leidde tot groepsfase-voetbal in het volgende seizoen. Onder trainer Mario Been kwam hij vaak in de eerste ploeg uit, maar kreeg hij ook meer disciplinaire sancties. Op 15 januari 2012 kreeg hij in de wedstrijd tegen Zulte Waregem al in de 18e minuut een gele kaart en werd hij in de 78e minuut vervangen. Na vijf wedstrijden afwezigheid keerde hij terug en scoorde hij op 14 april 2012 zijn eerste doelpunt voor de club in de PlayOff I, in een 3-1 zege tegen Anderlecht. Aan het einde van het seizoen kreeg hij geen nieuw contract en Anderlecht hield hem niet aan. Er werd nog gelinkt aan een terugkeer, maar die transfer ging niet door. In oktober trok hij naar het Oekraiense Tavriya Simferopol tot het einde van het seizoen, maar zijn periode daar was van korte duur. In 2013 keerde hij na vijf jaar terug naar Anderlecht, met goedkeuring van teammanager Herman Van Holsbeeck. Zijn terugkeer werd tijdens een training verwelkomd door ploegmaats. Op 4 maart 2013 maakte hij zijn wederoptreden met de reserven, en op 16 maart 2013 volgde zijn comeback in de competitie als invaller voor Ronald Vargas in de 1-1 tegen Genk. Later, op 4 november 2014, scoorde hij twee keer, waaronder een strafschop, in een Champions League-groepswedstrijd op Arsenal, waarmee Anderlecht een 3-0 achterstand na 60 minuten nog tot een gelijkspel herleidde.

Laatste clubstappen en afscheid

Op 8 juli 2016 werd Anthony Vanden Borre door Anderlecht uitgeleend aan het Franse Montpellier, met een optie tot definitieve transfer. Hij kwam in alle competities tien keer in actie voor de club en keerde in januari 2017 terug naar Anderlecht. Op 10 januari 2017 kondigde hij op 29-jarige leeftijd zijn afscheid van het voetbal aan. Toch tekende hij al op 2 maart 2017 bij het Congolese TP Mazembe, na minder dan twee maanden met pensioen te zijn geweest. Zijn verblijf daar duurde vier maanden. Daarna volgde een terugkeer naar Anderlecht na drie jaar zonder club, waar hij opnieuw samenwerkte met trainer Vincent Kompany.

Interlandcarrière

Anthony Vanden Borre speelde zijn eerste interland voor België op 28 april 2004 tegen Turkije, toen hij inviel voor Eric Deflandre. Zijn eerste basisplaats volgde op 4 juni 2005 in de wedstrijd tegen Servië en Montenegro. Later nam hij ook deel aan het Europees kampioenschap voor beloften van 2007 en aan de Olympische Spelen van 2008. Op 13 mei 2014 werd hij opgenomen in de Belgische selectie voor het WK van 2014.

Scroll naar boven