Axel Witsel

Axel Witsel, Belgische voetballer in actie
Axel Witsel, Belgische voetballer in actie

Axel Witsel werd geboren op 12 januari 1989 in Liège en groeide op in Vottem, in de buurt van Liège. Hij begon met voetballen in de jeugd van RRC Vottem en later bij CS Visé. Zijn vader, een professionele futsalspeler, moedigde hem aan om te starten met voetbal. Witsel verhuisde nadien naar Standard Liège, de grootste club van zijn geboortestad. Daar speelde hij samen met onder meer toekomstige nationale ploeggenoot Nacer Chadli. Met Standard Liège won hij de Belgische Supercup aan het begin van het seizoen 2008/09 en verdedigde hij de landstitel. Hij scoorde de beslissende strafschop in de wedstrijd tegen RSC Anderlecht die eindigde op 1-0. In zijn laatste seizoen bij Standard Liège, 2010/11, eindigde de ploeg als runner-up en won ze de Belgische Beker tegen KVC Westerlo. Nadien tekende Witsel voor vijf jaar bij Benfica Lissabon voor het seizoen 2011/12, waar hij basisspeler werd en zijn eerste competitiedoelpunt maakte tegen Sporting Braga.

Profiel en nationale loopbaan

Axel Witsel werd geboren op 12 januari 1989 in Luik. Hij is een Belgische voetballer die als verdedigende speler uitkomt. Op clubniveau speelt hij voor FC Girona in Spanje. Daarnaast is Witsel al actief bij de Belgische nationale ploeg sinds 2008.

Van Standard naar de Europese top

Axel Witsel groeide op in Vottem, bij Luik, en begon te voetballen in de jeugd van RRC Vottem en later CS Visé. Zijn vader, zelf een professionele futsalspeler, moedigde hem aan om met voetbal te starten. Daarna maakte Witsel de overstap naar Standard Luik, de grootste club in zijn geboortestad. Bij Standard speelde hij samen met Nacer Chadli, die later ook zijn ploeggenoot werd bij de nationale ploeg.

Met Standard kende Witsel al snel succes. Aan het begin van het seizoen 2008/09 won hij de Belgische Supercup. Standard verdedigde ook de landstitel, ondanks het vertrek van Fellaini naar FC Everton. In een duel tegen RSC Anderlecht scoorde Witsel de beslissende strafschop voor een 1-0-zege. Toch kende zijn periode bij Standard ook een zwaar kantelpunt: op 30 augustus 2009 beging hij een fout op Marcin Wasilewski, waarbij die diens rechter scheenbeen en kuitbeen brak. Daarvoor kreeg Witsel een schorsing van acht wedstrijden en een boete van de Belgische voetbalbond.

Standard eindigde dat seizoen in de middenmoot en kwalificeerde zich niet voor de UEFA Europa League als titelverdediger. Zijn laatste seizoen bij de club was 2010/11, waarin Standard tweede werd, op gelijke punten met KRC Genk. Na dat seizoen won Witsel met Standard ook de Belgische Beker tegen KVC Westerlo.

Voor het seizoen 2011/12 tekende Witsel vervolgens een contract voor vijf jaar bij Benfica Lissabon. Daar werd hij een vaste basisspeler en scoorde hij zijn eerste competitiedoelpunt tegen Sporting Braga. Benfica eindigde tweede en haalde de kwartfinales van de Champions League, waarin het verloor van FC Chelsea. Op het einde van dat seizoen won de ploeg wel de TaCA da Liga, de Portugese Liga Cup.

Op 3 september 2012 volgde opnieuw een transfer, dit keer naar de Russische kampioen Zenit Sint-Petersburg. Hij tekende er voor vijf jaar, kreeg nummer 28 en de transfer kostte ongeveer 40 miljoen euro. Bij Zenit speelde Witsel vijf groepswedstrijden in de UEFA Champions League 2012/13.

Europese campagnes met Zenit

In het seizoen 2012/13 eindigde Zenit St. Petersburg derde in de groepsfase van de UEFA Champions League, achter FC Malaga en AC Milan. Daardoor ging de ploeg verder in de UEFA Europa League en bereikte ze de zestiende finales. Daar volgde een tweeluik tegen FC Liverpool: Zenit won thuis met 2-0 en verloor uit met 1-3, maar plaatste zich toch op uitdoelpunten. In de achtste finales ging het mis tegen FC Basel. Zenit verloor de heenwedstrijd met 0-2 en won de terugwedstrijd met 1-0. Axel Witsel scoorde in die tweede match, maar dat volstond niet om de kwartfinales te halen. In de competitie eindigde Zenit tweede in Rusland en kon het de titel niet verdedigen tegen CSKA Moskou.

Als Russische runner-up mocht Zenit in 2013/14 aantreden in de kwalificatie voor de UEFA Champions League. De club schakelde FC Nordsjaelland uit met 1-0 en 5-0 en haalde daarna ook de play-offs af tegen FC Pacos de Ferreira, met 4-1 en 4-2. In de groepsfase eindigde Zenit opnieuw tweede, dit keer achter Atletico Madrid. In de achtste finales verloor de ploeg van Borussia Dortmund met 2-4 en 2-1. Axel Witsel werd in de groepsfasewedstrijd tegen FC Porto niet gebruikt.

Ook in Witsels tweede seizoen eindigde Zenit tweede in de Russische competitie, waardoor de ploeg zich opnieuw plaatste voor de kwalificatie van de Champions League 2014/15. Daarin werd AEL Limassol uitgeschakeld na een 0-1 nederlaag uit en een 3-0 zege thuis. Witsel speelde niet in de thuiswedstrijd tegen AEL Limassol. In de play-offs trof Zenit Standard Liege; Witsel miste de 1-0 uitzege, maar speelde wel mee in de 3-0 thuiswinst. In de groepsfase eindigde Zenit derde achter AS Monaco en Bayer 04 Leverkusen, waarna de ploeg verderging in de Europa League. Daar werden PSV Eindhoven met 1-0 en 3-0 uitgeschakeld. In de achtste finales scoorde Witsel het eerste doelpunt in de thuiszege van 2-0 tegen FC Turin. Zenit werd vervolgens uitgeschakeld door FC Sevilla in de kwartfinales: de ploeg verloor in Spanje met 1-2 nadat het lang 1-0 voor had gestaan, en speelde thuis 2-2 na een 2-1-voorsprong. Uiteindelijk won Zenit in dat seizoen wel de Russische Premier League, met Axel Witsel in de ploeg, waardoor de club rechtstreeks geplaatst was voor de groepsfase van de UEFA Champions League 2015/16.

Succes in Rusland en Europees resultaat

In het seizoen 2015/16 won Axel Witsel met Zenit Sint-Petersburg de Russische Supercup. In die finale tegen Lokomotiv Moskou gaf hij in de 83e minuut de assist voor de gelijkmaker. In de strafschoppenreeks nam hij ook de tweede penalty voor Zenit voor zijn rekening. Later in dat seizoen maakte Witsel ook indruk in de Champions League. Hij scoorde het winnende doelpunt in de groepswedstrijd tegen FC Valencia, goed voor een 3:2-zege. Door een derde gele kaart moest hij wel een wedstrijd schorsing uitzitten in de groepsfase. Toch hielp hij Zenit aan een plaats in de achtste finales, waar de club met 0:1 en 1:2 verloor van Benfica Lissabon. In de competitie eindigde Zenit derde, achter ZSKA en FK Rostow, waardoor de ploeg zich plaatste voor de groepsfase van de UEFA Europa League 2016/17. Daarnaast won Witsel met Zenit ook de Russische Beker na een 4:1-overwinning tegen ZSKA in de finale.

Van een afgeketste Juventus-deal naar China en Dortmund

Axel Witsel stond vlak voor het seizoen 2016/17 dicht bij een transfer naar Juventus Turijn, maar die overstap ging niet door omdat de papieren te laat in orde waren, net voor het sluiten van de transferperiode. Op 3 januari 2017 verliet hij na vierenhalf jaar Zenit Sint-Petersburg en tekende hij bij de Chinese club Tianjin Quanjian. Volgens de berichtgeving ging het om een contract van drie jaar, met een waarde van 60 miljoen euro.

In begin augustus 2018 maakte Witsel opnieuw een transfer, dit keer naar Borussia Dortmund. Daar tekende hij een contract dat liep tot juni 2022.

Sterke start en latere terugval bij Borussia Dortmund

Axel Witsel begon zijn periode bij Borussia Dortmund op opvallende wijze. In zijn debuut in de DFB-Pokal tegen SpVgg Greuther Furth op 20 augustus 2018 maakte hij in de extra tijd de gelijkmaker, waarna Dortmund de wedstrijd met 2:1 na verlengingen won. Enkele dagen later, op 26 augustus 2018, debuteerde hij ook in de Bundesliga. Daar scoorde hij meteen met een fietsende trap en maakte hij het derde doelpunt in de 4:1 thuiszege tegen RB Leipzig. In die eerste fase vormde hij op het middenveld een duo met Thomas Delaney, het zogenoemde double six. Hij miste in die beginperiode slechts een competitiewedstrijd en viel snel op door zijn spelinzicht en kalmte aan de bal.

In augustus 2019 won Witsel met Dortmund de DFL-Supercup door Bayern Munchen met 2:0 te verslaan. Tijdens de eerste helft van het Bundesliga-seizoen 2019/20 miste hij de laatste drie speeldagen door een letsel aan het gezicht. Na zijn terugkeer speelde hij met een beschermmasker. Dortmund eindigde dat seizoen als tweede in de Bundesliga, terwijl Witsel zelf de hoogste passnauwkeurigheid in de competitie haalde met 94,1 procent.

In het seizoen 2020/21 viel zijn prestatie enigszins terug in vergelijking met zijn debuutseizoen. Hij behield meestal wel een passpercentage van minstens 90 procent, maar verloor vaker duels, liep minder en had de bal minder vaak. Het portaal Spox bekritiseerde hem voor een gebrek aan snelheid in de opbouw tegen tegenstanders die diep verdedigden. Volgens die analyse verhinderde dat ook tegenaanvallen en kregen de tegenstanders tijd om zich te herorganiseren. Jude Bellingham, Delaney en Emre Can zaten volgens Spox het dichtst bij zijn niveau.

Begin januari 2021 liep Witsel in een uitzege van 3:1 tegen RB Leipzig een gescheurde achillespees op zonder externe invloed. Daardoor was hij lange tijd buiten strijd. Na zijn terugkeer deed hij waardevolle wedstrijdritme op tijdens Euro 2021 en was hij beschikbaar voor de voorbereiding op het seizoen 2021/22. Medische experts schatten zijn hersteltijd op zes tot acht maanden, maar hij was al na vijf maanden terug op het veld.

In de eerste drie Bundesliga-speeldagen en in de Supercup speelde Witsel als centrale verdediger naast Manuel Akanji, voor doelman Gregor Kobel. Dortmund verloor twee van die wedstrijden en slikte in totaal negen doelpunten. Coach Marco Rose rechtvaardigde die positie met Witsels professionaliteit en de nood aan balvastheid. Voor de rest van de eerste seizoenshelft speelde hij opnieuw als defensieve middenvelder. De kicker gaf hem in die periode meestal ratings tussen 3 en 4. Na onder meer de 0:4 tegen Ajax Amsterdam in de Champions League en de 1:2 tegen RB Leipzig in de competitie kreeg hij een 5.

In de tweede helft van het seizoen kwam Witsel vaker aan spelen toe. Hij miste enkel de topper tegen Bayern Munchen in februari 2022 en stond meestal in de basis. Hij profiteerde daarbij van de schouderblessure van Mahmoud Dahoud en de meer aanvallende rol van Jude Bellingham. Hij was ook drie keer de vervanger van aanvoerder Marco Reus. Witsel scoorde het enige doelpunt in de 1:0-zege tegen Mainz 05. Dortmund verloor in de Bundesliga tweede seizoenshelft slechts vier keer en stelde al voor het einde van het seizoen de tweede plaats en Champions League-kwalificatie veilig. Zijn prestaties verbeterden in die fase, al kreeg hij in de seizoensfinale tegen VfL Bochum opnieuw een 5 van kicker na een 3:4-nederlaag, waarbij hij een strafschop veroorzaakte met een handbal. In de bekerwedstrijd tegen FC St. Pauli kreeg hij eveneens een 5 na een eigen doelpunt. In mei 2022 kondigde Witsel na vier jaar aan dat hij Borussia Dortmund zou verlaten.

Atlético Madrid en de Spaanse jaren

Voor het seizoen 2022/23 verhuisde Axel Witsel transfervrij naar Atlético Madrid in de Spaanse Primera División. Hij tekende er een contract voor een jaar. Tijdens de voorbereiding plaatste trainer Diego Simeone hem in het centrum van de verdediging. Afhankelijk van de tactische opstelling speelde Witsel soms ook als verdedigende middenvelder.

Met Witsel in de kern eindigde Atlético derde in de competitie, achter Real Madrid en FC Barcelona. De ploeg incasseerde ook het tweede minste aantal doelpunten van de hele liga. In de Champions League werd Atlético uitgeschakeld na de groepsfase, in een groep met Porto, Leverkusen en Brugge.

Door een clausule op basis van speelbeurten werd zijn contract verlengd tot juni 2024. Witsel verliet Atlético Madrid uiteindelijk in de zomer van 2025. In augustus 2025 sloot hij zich aan bij FC Girona, waar hij een contract voor een jaar ondertekende.

Jeugdinterlands en Europese kwalificaties

Axel Witsel kwam uit voor verschillende Belgische jeugdelftallen en speelde daarin meerdere Europese kwalificaties mee. Bij de U17 nam hij in oktober 2005 deel aan de eerste kwalificatieronde voor het Europees kampioenschap van 2006, die België won. In maart 2006 volgde de tweede kwalificatieronde, een mini-toernooi in Polen, dat de Belgische U17 met Witsel eveneens won. Op het EK zelf in Luxemburg pakte België een punt tegen Servië en Montenegro, maar verloor het van Duitsland en Tsjechië. In die U17-kern zat ook Toby Alderweireld.

Later kwam Witsel ook uit voor de Belgische U19. In oktober 2006 speelde hij mee in de eerste kwalificatieronde voor het Europees kampioenschap van 2007 in Roemenië. België eindigde daar als derde in de mini-competitie en plaatste zich niet voor de volgende ronde.

Bij de U21 was Witsel opnieuw van de partij op het Europees kampioenschap van 2007 in Nederland. België strandde toen in de halve finales tegen Servië. In die ploeg zaten onder meer Marouane Fellaini, Nicolas Lombaerts, Kevin Mirallas, Thomas Vermaelen en Jan Vertonghen. Daarna slaagde de Belgische U21 er niet in zich te kwalificeren voor het EK van 2009. Voor de kwalificatie voor het EK van 2011 speelde Witsel drie wedstrijden. België miste toen de play-offs nadat het als achtste beste groepsrunner-up eindigde na een 2-2 gelijkspel in Slovenië. Tijdens die kwalificatie was Witsel intussen al een speler van de nationale ploeg bij de senioren.

Doorbraak bij de Rode Duivels

Axel Witsel speelde zijn eerste interland op 26 maart 2008 voor de Belgische nationale ploeg. In zijn debuutwedstrijd tegen Marokko maakte hij meteen ook een doelpunt. Onder coach René Vandereycken kwam hij acht van de volgende tien wedstrijden in actie en speelde hij ook zes kwalificatiewedstrijden voor het WK 2010. In die periode won België drie wedstrijden. Na de komst van Franky Vercauteren werd Witsel niet meer geselecteerd. Later keerde hij terug onder Dick Advocaat, waar hij opnieuw speelde in de derde en vierde wedstrijd. Ook onder Georges Leekens kende hij een wisselend begin: hij werd niet geselecteerd voor de eerste wedstrijd, maar vanaf de tweede wedstrijd groeide hij uit tot een vaste waarde. In totaal speelde Witsel 62 van de 68 wedstrijden in de periode dat Leekens bondscoach was.

Van kwalificaties tot wereldtop

Axel Witsel speelde een belangrijke rol in de Belgische nationale ploeg tijdens meerdere grote toernooien en kwalificatiecampagnes. In de kwalificatie voor Euro 2012 kwam hij in alle wedstrijden in actie. Belgie won toen twee keer tegen Kazachstan en een keer tegen zowel Azerbeidzjan als Oostenrijk. In die laatste wedstrijd scoorde Witsel beide doelpunten. Belgie eindigde uiteindelijk derde, achter Duitsland en Turkije.

Op 13 mei 2012 nam Marc Wilmots het roer over van Georges Leekens als bondscoach. Onder Wilmots plaatste Belgie zich voor het WK van 2014. Witsel speelde daar niet mee in de laatste groepswedstrijd tegen Zuid-Korea, maar stond wel meer dan 90 minuten op het veld in de achtste finale tegen de Verenigde Staten en in de kwartfinale tegen Argentinie.

Na dat WK werd Witsel niet geselecteerd voor de eerste twee wedstrijden van de kwalificatie voor Euro 2016. Daarna speelde hij wel in de resterende kwalificatiewedstrijden en in alle andere matchen. In november 2015 bereikte Belgie voor het eerst de eerste plaats op de FIFA-wereldranglijst. Witsel werd opgenomen in de selectie voor Euro 2016 in Frankrijk, startte alle wedstrijden en speelde elke minuut. Tegen Ierland maakte hij zijn eerste doelpunt op een Europees kampioenschap, in een 3-0 zege. Belgie en Witsel werden in de kwartfinale uitgeschakeld na een 1-3 nederlaag tegen Wales.

Ook op het WK van 2018 was Witsel opnieuw deel van de selectie. Hij speelde in zes van de zeven mogelijke wedstrijden en scoorde niet. Belgie won de troostfinale door Engeland met 2-0 te verslaan. Op 15 november 2018 speelde Witsel zijn 100e interland tegen IJsland in de UEFA Nations League.

Voor Euro 2021 werd hij opnieuw geselecteerd. Door een blessure aan de achillespees miste hij de eerste groepswedstrijd, maar in de tweede groepswedstrijd keerde hij terug als invaller. In de drie laatste groepswedstrijden speelde hij telkens de volle 90 minuten, samen met Youri Tielemans of Kevin De Bruyne. Belgie kreeg tijdens het volledige toernooi slechts twee doelpunten tegen, maar werd in de kwartfinale uitgeschakeld door Italie. In de Nations League 2020/21 speelde Witsel alle zes wedstrijden. Op het WK van 2022 was hij opnieuw van de partij en speelde hij alle drie de groepswedstrijden, maar Belgie eindigde derde in de groep en werd uitgeschakeld.

In mei 2023 kondigde Witsel zijn afscheid van de nationale ploeg aan. Op dat moment had hij 130 wedstrijden gespeeld en 12 keer gescoord voor Belgie. In mei 2024 werd hij nog wel opgeroepen voor Euro 2024 en speelde hij na die selectie ook twee testwedstrijden.

Rol en speelstijl

Axel Witsel speelt vooral als verdedigende middenvelder, vaak als een zogenaamde Sechser. Bij Borussia Dortmund vormde hij geregeld een dubbel pivot met ploegmaat Thomas Delaney. Zijn spel wordt omschreven als kalm en beheerst, ook onder druk tijdens wedstrijden. Daarnaast heeft hij een goed spelinzicht en een hoge passnauwkeurigheid. Funke Mediengruppe vergeleek hem zelfs met een airconditioner. Zowel bij de nationale ploeg als bij Borussia Dortmund helpt Witsel de verdediging sterk mee ondersteunen. In de opbouw naar voren treedt hij in beide teams ook op als spelmaker.

Familie en huwelijk

Axel Witsel heeft een Belgische moeder. In juni 2015 trouwde hij met model Rafaella Szabo. Samen kregen zij drie kinderen: twee dochters en een zoon.

Scroll naar boven