David Clarinval is een Belgisch politicus voor de Mouvement Réformateur (MR) en burgemeester van Bièvre. Hij werd geboren in Dinant en behaalde een diploma in de economische, sociale en politieke wetenschappen aan de Université catholique de Louvain (UCL). Op 23-jarige leeftijd begon hij zijn politieke loopbaan als parlementair attaché bij de MR-fractie van het Waals Parlement.
Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 werd hij verkozen tot burgemeester van Bièvre, waarmee hij op jonge leeftijd de jongste burgemeester van België werd. Hij begon nadien ook aan een tweede, derde en vierde ambtstermijn na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006, 2012 en 2018. In 2018 bleef hij officieel burgemeester, hoewel Michaël Modave waarnemend burgemeester werd na zijn benoeming in de federale regering.
Clarinval was hoofd van de MR-lijst voor het kanton Dinant-Beauraing-Gedinne bij de provincieraadsverkiezingen van 2006. In de federale politiek was hij minister en vice-eerste minister in de regeringen-Wilmès I en II, de regering-De Croo en de regering-De Wever. In de regering-De Wever werd hij in 2022 vice-eerste minister van België, met bevoegdheden voor Werk, Economie en Landbouw. Daarnaast is hij sinds 2005 actief in het familiebedrijf Clarinval Constructions en werd hij in 2014 samen met zijn broer en zus medezaakvoerder.
- Welke functies bekleedt David Clarinval in de federale en lokale politiek?
- Hoe verliep de politieke loopbaan van David Clarinval in Bièvre en op federaal niveau?
- Hoe ontwikkelde David Clarinval zich binnen de federale regering en de Kamer van Volksvertegenwoordigers?
- Welke hervorming van de werkloosheidsuitkeringen verdedigde David Clarinval?
- Welke standpunten en controverses rond klimaatbeleid werden met David Clarinval in verband gebracht?
- Welke controverses waren er rond David Clarinval in verband met pesticiden en landbouwbeleid?
- Hoe raakte David Clarinval betrokken bij de discussie rond *Transmania*?
Vice-eerste minister en burgemeester van Bièvre
David Clarinval, geboren in Dinant, is een Belgische politicus en lid van de Mouvement Réformateur (MR). Hij bekleedde ministeriële functies en was vice-eerste minister in de regeringen-Wilmès I en II, evenals in de regering-De Croo. In 2022 sloot hij zich aan bij de regering-De Wever als vice-eerste minister van België. In die regering kreeg hij de bevoegdheden Werkgelegenheid, Economie en Landbouw toegewezen. Daarnaast is hij burgemeester van Bièvre.
Politieke loopbaan en gemeentelijk mandaat
David Clarinval behaalde een diploma in de economische, sociale en politieke wetenschappen aan de Université catholique de Louvain (UCL). Op 23-jarige leeftijd begon hij zijn politieke loopbaan als parlementair attaché bij de MR-fractie van het Waals Parlement. In de gemeentepolitiek werd hij na de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 verkozen tot burgemeester van Bièvre en trad hij op 1 januari in functie, op 24-jarige leeftijd. Daarmee werd hij de jongste burgemeester van België. Hij bleef ook na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 aan als burgemeester en werd opnieuw benoemd na de verkiezingen van 2012 en 2018. In 2018 bleef hij formeel burgemeester van Bièvre, hoewel Michaël Modave als waarnemend burgemeester optrad na Clarinvals benoeming in de federale regering.
Naast zijn gemeentelijk mandaat speelde Clarinval ook een rol op provinciaal en federaal niveau. Bij de provincieraadsverkiezingen van 2006 was hij lijsttrekker voor de MR in het kanton Dinant-Beauraing-Gedinne, waar hij het beste resultaat behaalde. Vervolgens werd hij verkozen tot provincieraadslid en werd hij fractieleider van de MR in Namen. Later legde hij dat mandaat neer om lid te worden van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Bij de wetgevende verkiezingen stond hij op de MR-lijst voor de provincie Namen, die werd geleid door Sabine Laruelle. Hij verving haar in de Kamer toen zij minister werd in de regering-Verhofstadt III. In 2010 was hij tweede effectieve kandidaat voor de provincie Namen, opnieuw achter Sabine Laruelle, en behaalde hij het derde hoogste resultaat op de MR-lijst in die provincie. Nadien werd hij herkozen als federaal volksvertegenwoordiger.
Sinds 2005 is Clarinval ook actief in het familiebedrijf Clarinval Constructions. In 2014 werd hij er samen met zijn broer en zus medezaakvoerder.
Vice-eerste minister en federale regeringsfuncties
Na het vertrek van Denis Ducarme naar de federale regering werd David Clarinval fractieleider van de MR in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hij werd daarna opnieuw verkozen als federaal volksvertegenwoordiger in zijn kieskring Namen bij de federale verkiezingen en na de federale Belgische wetgevende verkiezingen van 2024. Clarinval trad ook toe tot de regering-Wilmès II, de crisisregering die tijdens de Covid-19-pandemie werd gevormd, met de steun van zes oppositiepartijen die ermee instemden vertrouwen te stemmen in de Kamer. In die periode werd hij federaal minister van Begroting en Openbaar Ambt, belast met de Nationale Loterij en Wetenschapsbeleid, in de plaats van Sophie Wilmès. Later werd hij vice-eerste minister in de plaats van Didier Reynders. Daarmee werd hij de eerste vice-eerste minister uit Namen in de geschiedenis. Hij was vervolgens ook lid van de regering-De Croo als minister van Middenstand, Zelfstandigen, Kmo’s, Landbouw, Institutionele Hervormingen en Democratische Vernieuwing. Na het ontslag van Sophie Wilmès werd hij namens de Reformistische Beweging opnieuw benoemd tot vice-eerste minister, nadat hij die functie al ad interim uitoefende sinds een eerdere datum. Vervolgens trad hij toe tot de regering-De Wever als vice-eerste minister en minister van Werk, Economie en Landbouw.
Hervorming van de werkloosheidsuitkeringen
Het parlement keurde de programmawet goed die werd verdedigd door minister van Werk David Clarinval en die de werkloosheidsuitkeringen beperkte tot twee jaar. De hervorming van de werkloosheidsuitkering trad vervolgens in werking via opeenvolgende fasen. Daarmee werd de duur van de uitkering aan een duidelijke termijn gekoppeld, zoals in de wet was bepaald.
Klimaatstandpunten en controverse
Volgens Polémiques was David Clarinval in 2012 ondervoorzitter van de Klimaatcommissie in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. In die functie zou hij de hoorzitting van twee Belgische klimaatsceptici, professor Itsvan Marko en Drieu Godefridi, hebben geïnitieerd. Inter-Environnement Wallonie omschreef hem als klimaatscepticus, terwijl Clarinval zichzelf als klimaatrealist typeerde. In 2013 kwam hij opnieuw in aanvaring met klimaatwetenschapper Jean-Pascal Van Ypersele op Twitter, waar hij de opwarming van de aarde ontkende. Datzelfde jaar promootte hij via een reeks tweets ook een klimaat-sceptisch boek.
Later bleef zijn houding rond klimaat en energie onderwerp van debat. In 2019 ondertekende Clarinval, toen fractieleider van de MR in de Kamer, samen met academici een voorstel voor een klimaatwet. Polémiques vermeldt ook dat hij bekendstaat om zijn gunstige houding tegenover kernenergie.
Daarnaast was er controverse rond een bericht dat hij had geliket als reactie op een retweet van de Franse volksvertegenwoordigster Emmanuelle Ménard over Greta Thunberg, in het kader van een Frans debat over lijfstraffen. Clarinval trok dat bericht daarna in en verklaarde dat hij geen weet had van Ménards band met het Rassemblement National. Hij gaf ook toe het niet eens te zijn met bepaalde standpunten.
Verder blokkeerde Clarinval milieusubsidies die waren goedgekeurd door de financiële inspectie en de staatssecretaris voor Begroting. Het ging onder meer om middelen in verband met het verdrag ter bescherming van het Antarctische mariene ecosysteem en om subsidies voor milieuorganisaties zoals Bond Beter Leefmilieu en Canopea. Hij rechtvaardigde die blokkering door te stellen dat de subsidiebesprekingen moesten worden doorgeschoven naar de volgende regering na de verkiezingen. Volgens hem moesten sommige klimaatmaatregelen tijdelijk worden opgegeschort, wat tot kritiek leidde.
Polemieken rond pesticidenbeleid
Eind 2020 kwam David Clarinval onder vuur te liggen omdat hij in België de toelating voor het gebruik van neonicotinoïde insecticiden verlengde. Deze stoffen worden beschouwd als een belangrijke oorzaak van de sterke achteruitgang van bestuivende insecten, zoals bijen. Kritiek kwam er ook omdat hij volgens tegenstanders de bietensector zou bevoordelen boven de ecologische urgentie. In 2021 klaagde Pesticide Action Network bij de eerste minister de aanwezigheid aan van een voormalige pesticidenlobbyist in het kabinet van Clarinval. Daarnaast uitte hij op een vergadering van de EU-ministers van Landbouw bedenkingen bij de wegingsfactoren voor de meting van de geplande vermindering van pesticiden met 50 procent tegen 2030, wat door Zakia Khattabi werd bekritiseerd. Twee milieuorganisaties spanden vervolgens een rechtszaak tegen hem aan wegens niet-naleving van de pesticidenreglementering na een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie. Clarinval verzette zich ook tegen een verbod op glyfosaat op basis van zijn beoordeling, wat inging tegen de standpunten van milieugroepen.
Discussies rond *Transmania*
Het tijdschrift *Polémiques* meldde dat David Clarinval het boek *Transmania* promootte op het sociale netwerk X en daarbij de auteurs ervan prees. Die uitlatingen lokten online reacties uit, waarbij werd herinnerd aan de eerdere veroordeling van *Transmania* door LGBTQIA+-verenigingen wegens een vermeende transfoob ideologisch standpunt, evenals aan een juridische klacht van SOS homofobie.