Érasme-Louis Surlet de Chokier werd geboren in Luik en stierf in Gingelom. Hij was een politicus uit het graafschap Loon en behoorde tot de Belgische adel met de titel van baron. Door de gewijzigde grenzen gold hij achtereenvolgens als Frans, Nederlands en Belgisch. Op twintigjarige leeftijd trad hij tijdens de Luikse Revolutie van 1789 in dienst bij het leger van de Luikse patriotten tegen prins-bisschop François-Antoine-Marie de Méan. In 1793 vluchtte hij naar Breda in de Verenigde Provinciën, maar keerde later terug naar Gingelom nadat Oostenrijkse troepen waren verslagen en Franse troepen het Prinsbisdom Luik hadden ingenomen. Hij steunde de Franse Revolutie en Napoleon, was burgemeester van Gingelom onder de Eerste Republiek en bekleedde functies in het departement Maas-Inférieure. Later vertegenwoordigde hij dit departement in het Wetgevend Lichaam van het Eerste Keizerrijk. Na de Belgische Revolutie werd hij gekozen om het Nationaal Congres voor te zitten en later regent van het Koninkrijk België, een ambt dat hij uitoefende tot de troonsbestijging van koning Leopold I. In 1817 kreeg hij zijn barontitel terug nadat hij die onder het Directoire had afgezworen. Hij werd ook afgevaardigde naar de Staten-Generaal te Den Haag, waar hij zich verzette tegen het regime van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden.
- Welke politieke functies bekleedde Érasme-Louis Surlet de Chokier na de Belgische Revolutie?
- Hoe ontwikkelde Érasme-Louis Surlet de Chokier zich van revolutionair tot regent van België?
- Wat deed Érasme-Louis Surlet de Chokier na zijn politieke loopbaan in Gingelom?
Politieke rol in de Belgische Revolutie
Érasme-Louis Surlet de Chokier, geboren in Luik en overleden in Gingelom, was een politicus uit het graafschap Loon. Door veranderende grensverhoudingen werd hij als Frans, Nederlands en Belgisch beschouwd. Na de Belgische Revolutie werd hij gekozen om het Nationaal Congres voor te zitten. Vervolgens werd hij op de opgegeven datum tot regent van het Koninkrijk België verkozen, nadat de onafhankelijkheid was uitgeroepen. Hij bleef regent tot de troonsbestijging van koning Leopold I. Surlet de Chokier behoorde tot de Belgische adel en droeg de titel van baron.
Van de Luikse opstand tot het regentschap van België
Op twintigjarige leeftijd sloot Érasme-Louis Surlet de Chokier zich in 1789 aan bij het leger van de Luikse patriotten tijdens de Luikse revolutie tegen prins-bisschop François-Antoine-Marie de Méan. Hij steunde de Franse Revolutie van 1789 en later ook Napoleon. In de periode van de Oostenrijkse terugkeer en de herstelling van de prins-bisschop vluchtte hij in 1793 naar Breda in de Verenigde Provinciën. Na de Oostenrijkse nederlaag en de inkwartiering van Franse troepen in het Prinsbisdom Luik keerde hij terug naar Gingelom in het Graafschap Loon. Onder de Eerste Republiek was hij burgemeester van Gingelom. In 1797 werd hij lid van het Directoire van het departement Neder-Maas, en twee jaar later van de Algemene Raad van dat departement. Onder het Eerste Keizerrijk vertegenwoordigde hij het departement Neder-Maas in het Wetgevend Lichaam. Later werd hij in Den Haag afgevaardigde in de Staten-Generaal, waar hij zich verzette tegen het regime van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. In 1817 kreeg hij zijn barontitel terug, nadat hij die onder het Directoire had afgezworen. Koning Willem I zorgde er persoonlijk voor dat hij wegens zijn kritische oppositie tot 1828 van het parlement werd uitgesloten. Na de Belgische Revolutie zat hij het Nationaal Congres voor dat de hertog van Nemours tot koning van België koos. Toen de Franse koning diens aanvaarding weigerde, werd Surlet de Chokier op 25 februari 1831 tot regent van België gekozen. Hij bleef regent tot 21 juli 1831, toen Leopold I de troon besteeg. In zijn regentschap steunde hij een bondgenootschap met Frankrijk en de kandidatuur van de hertog van Nemours tegen Jozef Lebeau en Paul Devaux. Zijn eerste regering werd snel ontbonden, waarna hij Étienne de Sauvage aanstelde om een tweede regering te vormen met Jozef Lebeau en Paul Devaux.
Latere leven in Gingelom
Na zijn terugtrekking vestigde Érasme-Louis Surlet de Chokier zich in Gingelom, in de provincie Limburg, waar hij ook burgemeester was. Hij hield er zich tot aan zijn dood bezig met de kweek van merinoschapen. Hij overleed kort na de ondertekening van het Verdrag van de Vierentwintig Artikelen in 1839. Surlet de Chokier werd begraven in de familiegrafkelder naast de Sint-Pieterskerk in Gingelom.