Gaston Rahier (1 februari 1947 – 8 februari 2005) was een Belgische professionele motocrosscoureur en later ook actief in de langeafstandsrallyraid. Hij nam van 1967 tot 1983 deel aan het Wereldkampioenschap motocross. Zijn loopbaan begon in 1967, toen hij als privérijder deelnam aan de Belgische Grote Prijs 250cc op een ČZ. Zijn eerste wereldkampioenschapspunt behaalde hij in 1968 op de Belgische Grote Prijs 500cc. In 1973 vervoegde hij het fabrieksteam van Suzuki en in 1974 behaalde hij daar zijn eerste algemene zege, in de West-Duitse Grote Prijs 250cc. In de jaren daarna groeide hij uit tot een van de toonaangevende rijders van zijn generatie. Hij won drie opeenvolgende 125cc-wereldtitels, in 1975, 1976 en 1977, en maakte deel uit van meerdere succesvolle Belgische nationale teams in de Trophée des Nations en de Motocross des Nations. In 1977 ontving hij de Belgische Nationale Sportverdienstprijs. Na zijn motocrosscarrière boekte hij ook succes in de rallyraid, met twee overwinningen in de Parijs-Dakar.
- Welke prestaties behaalde Gaston Rahier tijdens zijn motorcrosscarrière en daarna?
- Hoe ontwikkelde Gaston Rahiers motorcrosscarrière zich tussen zijn eerste WK-start en zijn afscheid?
- Welke titels en ploegoverwinningen behaalde Gaston Rahier in de motorcross?
- Hoe verliep Gaston Rahiers overstap naar de offroadracerij en welke grote rally’s won hij?
- Welke resultaten behaalde Gaston Rahier later in zijn autosportcarrière?
Motorcrosscarrière en Rallye Raid
Gaston Rahier (1 februari 1947 – 8 februari 2005) was een Belgische professionele motorcrossrijder. Hij nam deel aan de Wereldkampioenschappen motorcross van 1967 tot 1983 en maakte deel uit van het fabrieksteam van Suzuki. In die periode won hij drie opeenvolgende FIM-wereldtitels in de 125 cc-categorie. In 1977 kreeg hij de Belgische Nationale Sportverdienstprijs. Na zijn motorcrosscarrière stapte Rahier over naar langeafstandsrally-raids. Ook daarin behaalde hij succes: hij won twee keer de Rally Parijs-Dakar.
Opkomst in het motorcross
Gaston Rahier begon zijn motorcrosscarrière in 1967 met een start in de Belgische Grand Prix van de 250cc-klasse, als privérijder op een ČZ-motor. Zijn eerste punt in het wereldkampioenschap behaalde hij een jaar later, in de Belgische Grand Prix van 500cc in 1968. In 1973 sloot hij zich aan bij het fabrieksteam van Suzuki en kwam hij uit in het wereldkampioenschap 250cc. Met Suzuki behaalde hij in 1974 zijn eerste eindzege in een Grote Prijs, in de West-Duitse Grand Prix van 250cc. Datzelfde jaar maakte hij ook deel uit van de Belgische ploeg die de Trophée des Nations won in Vesoul, Frankrijk. In 1975 stapte hij over naar het wereldkampioenschap motorcross 125cc. Hij won toen acht van de twaalf Grote Prijzen en veroverde zo de allereerste wereldtitel in de 125cc-klasse. Op 7 september 1975 hielp hij België opnieuw aan winst in de Trophée des Nations. In 1976 verdedigde hij zijn titel met succes en maakte hij deel uit van de winnende Belgische ploegen in zowel de Motocross des Nations als de Trophée des Nations. Een jaar later won hij zeven van de twaalf wedstrijden en pakte hij opnieuw de wereldtitel 125cc. Tegen 1977 stond zijn totaal op 29 overwinningen in Grote Prijzen in de 125cc-klasse. In 1978 werd hij tweede in het wereldkampioenschap 125cc, achter zijn Suzukiteamgenoot Akira Watanabe, en op 10 september 1978 hielp hij België opnieuw aan winst in de Trophée des Nations. Na zijn vertrek bij Suzuki reed hij in 1979 op een Yamaha en werd derde in het wereldkampioenschap 125cc. In 1980 en 1981 kwam hij uit voor het fabrieksteam van Gilera in de 125cc-wereldkampioenschappen. In 1982 keerde hij terug naar de 250cc-klasse op een Suzuki. Zijn professionele motorcrosscarrière eindigde in 1983 door een zware handblessure. Tijdens zijn WK-carrière behaalde hij in totaal 53 overwinningen in manchewedstrijden en 30 Grand Prix-zeges, en tussen 1975 en 1977 won hij drie wereldtitels in de 125cc-motorcross.
Successen in de motorcross
In zijn motorcrosscarrière won Gaston Rahier zes Belgische nationale kampioenschappen motorcross. Daarnaast maakte hij deel uit van zes winnende Belgische ploegen in de Trofee der Naties, in 1970, 1971, 1974, 1975, 1976 en 1978. In 1976 was hij ook lid van de Belgische ploeg die de Motocross der Naties won.
Offroadcarrière
Na zijn herstel van een blessure begon Gaston Rahier aan een offroadcarrière met deelname aan rallyraidevenementen. In 1983 nam hij als lid van het fabrieksteam van BMW deel aan de Parijs-Dakar-Rally. Hij lag op dat moment aan de leiding, maar moest de rally opgeven door een mechanisch defect. Een jaar later won hij de Dakar-Rally van 1984, en in 1985 herhaalde hij dat succes door opnieuw de Dakar-Rally te winnen. Datzelfde jaar kwam hij voor BMW ook uit in de woestijnrace Baja 1000 in Baja Californië, samen met Eddy Hau. Het duo won klasse 30 en eindigde achtste algemeen.
Latere successen in de autosport
In een latere fase van zijn autosportcarrière boekte Gaston Rahier meerdere opvallende resultaten. Hij won de Ronde van de Farao’s in 1984, 1985 en 1988. Daarnaast nam hij in 1987 deel aan de 24 Uur van Le Mans en aan de 24 uur durende uithoudingsrace van Spa. In 1985 deelde hij ook de titel van Belgisch Sportman van het Jaar met Vincent Rousseau. Rahier overleed op 8 februari 2005 in Parijs na een strijd tegen kanker.