Jan Vertonghen

Vertonghen met de bronzen medaille van België op het WK 2018
Vertonghen met de bronzen medaille van België op het WK 2018

Jan Vertonghen (geboren op 24 april 1987) is een Belgische voormalige profvoetballer die speelde als verdediger, voornamelijk als centrale verdediger en ook als linksback. Hij begon zijn seniorencarrière in 2006 bij Ajax, waarvoor hij in totaal 220 wedstrijden speelde en 28 doelpunten maakte in alle competities. Met de Amsterdamse club won hij twee landstitels en twee KNVB-bekers. Tussen 2011 en 2012 was hij aanvoerder en in 2012 werd hij verkozen tot Nederlands Voetballer van het Jaar.

In juli 2012 verhuisde Vertonghen naar Tottenham Hotspur. In zijn eerste Premier League-seizoen werd hij opgenomen in het PFA Team of the Year. Over acht jaar kwam hij 315 keer in actie voor de club, die hij in 2019 bereikte in de finale van de UEFA Champions League. In 2018 werd hij door Tottenham uitgeroepen tot Speler van het Jaar. Nadien speelde hij twee seizoenen voor Benfica en in 2022 tekende hij bij Anderlecht, waar hij op 37-jarige leeftijd de oudste speler van de club werd.

Carrière in clubverband

Jan Vertonghen werd geboren op 24 april 1987 en was een Belgische voormalige profvoetballer die als verdediger speelde, vooral als centrale verdediger en ook als linksachter. Hij begon zijn seniorcarrière in 2006 bij Ajax, waar hij in totaal 220 wedstrijden speelde in alle competities en 28 doelpunten maakte. Bij de Nederlandse club droeg hij van 2011 tot 2012 de aanvoerdersband. Met Ajax won hij twee Eredivisie-titels en twee KNVB Cup-titels. In 2012 werd hij ook uitgeroepen tot Nederlands Voetballer van het Jaar.

In juli 2012 maakte Vertonghen de overstap naar Tottenham Hotspur. Tijdens zijn eerste seizoen in de Premier League werd hij opgenomen in het PFA Team of the Year. Over acht jaar kwam hij tot 315 optredens voor de club. In 2018 werd hij bij Tottenham Hotspur verkozen tot Player of the Year, en in 2019 bereikte hij met de ploeg de finale van de UEFA Champions League. Daarnaast speelde Vertonghen twee seizoenen voor het Portugese Benfica.

Anderlecht en het Belgisch elftal

Jan Vertonghen sloot zich in 2022 aan bij Anderlecht en werd er op 37-jarige leeftijd de oudste speler van de club. Daarmee ging hij Olivier Deschacht voorbij als oudste Anderlecht-speler. In 2025 zette hij een punt achter zijn loopbaan als profvoetballer.

Ook bij België bouwde Vertonghen een uitzonderlijke staat van dienst op. Hij maakte zijn interlanddebuut in 2007 en kwam uiteindelijk tot 157 caps, inclusief drie onofficiële wedstrijden. Daarmee is hij recordhouder voor het meeste aantal caps in de geschiedenis van de Belgische nationale ploeg. Op 5 juli 2024 kondigde hij zijn afscheid van het internationale voetbal aan.

Met de Rode Duivels maakte Vertonghen deel uit van de selectie die vierde werd op de Olympische Spelen van 2008. Later was hij ook erbij toen België derde werd op het WK van 2018. Daarnaast bereikte hij met de nationale ploeg de kwartfinales op het EK 2016 en op Euro 2020.

Doorbraak en groei bij Ajax

Na zijn passage bij VK Tielrode en Germinal Beerschot trok Jan Vertonghen naar Nederland, waar hij een contract tekende bij de jeugdopleiding van AFC Ajax. Hij begon zijn clubcarriere als middenvelder, maar groeide later uit tot een vaste waarde als centrale verdediger. In de reserves van Ajax raakte hij vooral bekend door een opvallend incident in de KNVB-beker van 2006 tegen Cambuur Leeuwarden: hij scoorde eerst de 3-0, maar probeerde daarna een terugspeelbal naar de doelman van Cambuur waarbij de bal toch in doel belandde. Omdat Ajax die own goal als onbedoeld beschouwde, mocht Cambuur nog een doelpunt maken in return.

Op 23 augustus 2006 maakte Vertonghen zijn debuut voor het eerste elftal in de derde voorronde van de Champions League tegen Kopenhagen. Zijn eerste basisplaats en zijn debuut in de Eredivisie volgden in een 6-0-zege tegen Willem II in de Amsterdam Arena. In de eerste helft van het seizoen 2006-07 speelde hij nog twee wedstrijden voor Ajax, waarna hij na de winterstop voor de rest van het seizoen werd uitgeleend aan RKC Waalwijk. Daar kwam hij twaalf keer in actie en scoorde hij drie keer, maar hij kon niet verhinderen dat RKC degradeerde naar de Eerste Divisie. Tegen zijn moederclub Ajax scoorde hij ook nog in een 2-2-gelijkspel.

Bij zijn terugkeer naar Ajax voor het seizoen 2007-08 raakte hij door een zware blessure en de aanwezigheid van John Heitinga en Thomas Vermaelen moeilijk voorbij de concurrentie. Op 26 september 2008 werd zijn contract verlengd tot 30 juni 2013. In het seizoen 2008-09 werd hij na het vertrek van Heitinga naar Atletico Madrid de vaste partner van Thomas Vermaelen in het centrum van de verdediging. Hij startte in 23 van de 26 wedstrijden en maakte vier doelpunten. Op 28 september 2008 scoorde hij tweemaal tegen Vitesse in een 3-0-overwinning. Later dat seizoen kreeg hij rood in de match tegen Groningen na twee gele kaarten. Een maand afwezigheid volgde na een hamstringblessure in de uitzege tegen Utrecht op 1 maart, en zijn seizoen eindigde voortijdig na het verergeren van die blessure.

In 2009-10 behield hij zijn plaats in de basis onder coach Martin Jol. Op 13 september opende hij zijn doelpuntenrekening voor dat seizoen met een vrije trap in de 6-0-zege tegen NAC Breda. Nadat Thomas Vermaelen naar Arsenal vertrok, werd Vertonghen opnieuw eerste keuze als centrale verdediger, ditmaal samen met Toby Alderweireld. In die periode trok hij ook belangstelling van onder meer Barcelona, Newcastle United en Milan. Ajax bleef bovendien sterk presteren met hem in de ploeg, met een negen wedstrijden durende ongeslagen reeks na de winterstop en zes opeenvolgende clean sheets voorafgaand aan de 4-1-thuiszege tegen PSV. Na een Champions League-wedstrijd kreeg hij zelfs lof van Milan-directeur Adriano Galliani. Tegen het einde van het seizoen 2010-11 overwoog hij Ajax te verlaten.

Op 7 mei 2011 speelde hij mee in de finale van de KNVB-beker, die Ajax met 3-2 verloor van Twente. Na die finale werd hij ook geobserveerd door Manchester City-trainer Roberto Mancini. In het seizoen 2011-12 toonde Vertonghen opnieuw zijn veelzijdigheid door op meerdere posities inzetbaar te zijn. Hij kreeg lof voor zijn prestatie tegen Manchester United in de achtste finales van de UEFA Europa League, werd uitgeroepen tot Eredivisie Speler van het Jaar 2011-12 en kreeg van Frank de Boer de aanvoerdersband voor dat seizoen. Met acht doelpunten in 31 competitiewedstrijden leverde hij ook offensief een belangrijke bijdrage en hielp hij Ajax aan een tweede opeenvolgende landstitel.

Tottenham Hotspur en doorbraak in Engeland

In het seizoen 2011-12 werd Jan Vertonghen gelinkt aan Tottenham Hotspur, en hij liet weten dat hij naar White Hart Lane wilde vertrekken, ondanks interesse van andere clubs. Hij wilde er liefst als centrale verdediger spelen en niet als verdedigende middenvelder. Op 8 juli 2012 ging hij akkoord met de transfersom en de persoonlijke voorwaarden, onder voorbehoud van een medische keuring. Op 12 juli 2012 werd de transfer officieel afgerond voor ongeveer 12 miljoen euro.

Zijn eerste wedstrijd voor Tottenham speelde hij op 14 juli 2012, in een vriendschappelijke 3-2-zege tegen Brentford. Op 26 september 2012 scoorde hij zijn eerste doelpunt voor de club in een 3-0-overwinning tegen Carlisle United. Zijn eerste Premier League-doelpunt viel tegen Manchester United in een 2-3-zege op Old Trafford, al werd dat doelpunt later als een owngoal van Jonny Evans genoteerd. Op 16 december 2012 scoorde hij opnieuw in de competitie, dit keer in een 1-0-zege tegen Swansea City op White Hart Lane.

Op 10 maart 2013 maakte Vertonghen twee doelpunten in een nederlaag tegen Liverpool. Daarna werd hij uitgeroepen tot Premier League Player of the Month voor maart 2013. Daarmee werd hij de tweede Belg en de twaalfde speler van Tottenham die die onderscheiding kreeg. In de Europa League kreeg hij op 11 april 2013 een rode kaart tegen Basel in de return van de kwartfinale. Tottenham ging na een 4-4-gelijkspel over twee wedstrijden onderuit na strafschoppen. Later werd Vertonghen opgenomen in het PFA Team of the Year 2012-13 als verdediger.

In september 2013 trok hij tijdens een League Cup-wedstrijd tegen Aston Villa de short van Nicklas Helenius naar beneden. Ook was hij betrokken bij een incident na een duel met Chelsea, waardoor Fernando Torres werd uitgesloten. Chelsea-coach José Mourinho stelde daarbij dat Vertonghen in die wedstrijd eigenlijk niet had mogen spelen door het Helenius-incident. Aan het begin van het seizoen 2014-15 leek hij bovendien uit de gratie te raken bij trainer Mauricio Pochettino.

Wisselvallige rol bij de club

Jan Vertonghen kreeg aanvankelijk weinig speelkansen, omdat Younès Kaboul en Federico Fazio de voorkeur kregen. Later veroverde hij zijn plaats terug ten koste van Kaboul en vormde hij een sterk duo met Fazio. Samen met Federico Fazio boekte hij in 15 wedstrijden 11 zeges en leed hij slechts één nederlaag. Dat resultaat onderstreepte hoe goed hun samenwerking op het veld verliep.

Sterke jaren bij Tottenham

Op 1 maart 2015 stond Jan Vertonghen met Tottenham in de finale van de League Cup. Op Wembley verloor de ploeg met 2-0 van Chelsea. Aan het begin van het seizoen 2015-16 werd zijn verdediging versterkt met voormalig Ajax-ploegmaat Toby Alderweireld. Samen stonden Vertonghen en Alderweireld in tien van de eerste tien competitiewedstrijden naast elkaar op het veld. Tottenham verloor in die eerste tien wedstrijden slechts één keer. Hun samenwerking droeg bij aan het feit dat Tottenham dat seizoen het gedeeld laagste aantal tegendoelpunten in de Premier League had. In januari 2016 liep Vertonghen een blessure aan zijn mediale knieband op, waardoor hij elf weken niet speelde. Op 10 april 2016 keerde hij terug in de thuiswedstrijd tegen Manchester United, die Tottenham met 3-0 won. Het was de eerste thuiszege van Tottenham tegen Manchester United sinds 2001. Op 2 december 2016 tekende Vertonghen een nieuw contract tot 2019. In het seizoen 2016-17 slikte de Tottenham-verdediging slechts 26 doelpunten in de Premier League, waarvan slechts 9 in thuiswedstrijden. Dat was 6 minder dan het vorige record van 32 doelpunten uit 1908-09. Vertonghen werd in die periode beschouwd als een van de beste verdedigers in de Premier League.

In het seizoen 2017-18 speelde Vertonghen 36 van de 38 competitiewedstrijden, naast zes duels in de UEFA Champions League en vijf bekerwedstrijden. Op 7 januari 2018 scoorde hij zijn eerste clubdoelpunt sinds oktober 2013, in de derde ronde van de FA Cup tegen Wimbledon. Tottenham won die wedstrijd met 3-0. Het seizoen daarop begon hij sterk door in de openingswedstrijd tegen Newcastle United het eerste doelpunt van Tottenham in 2018-19 te scoren, in een 2-1 zege. Op 29 september 2018 raakte hij geblesseerd aan zijn hamstring tegen Huddersfield en stond hij twee maanden aan de kant. Eind november 2018 keerde hij terug in de basis tegen Inter Milan. In december 2018 werd zijn contract verlengd tot 2020. Later speelde hij als links wingback in de thuiswedstrijd tegen Borussia Dortmund in de achtste finales van de Champions League. In dat duel scoorde hij een doelpunt en gaf hij een assist, waarna hij door UEFA werd uitgeroepen tot Champions League Player of the Week.

In de halve finale tegen Ajax kreeg Vertonghen een hoofdblessure na een botsing met Toby Alderweireld. Hij keerde terug voor de return in Amsterdam met een beschermend masker en hielp Tottenham om Ajax uit te schakelen en zo de eerste Champions League-finale te bereiken. Door die botsing had hij negen maanden lang last van hersenschuddingssymptomen, die ook zijn prestaties in het volgende en laatste Tottenham-seizoen beïnvloedden. In het seizoen 2019-20 scoorde hij nog een late winnende treffer in de uitwedstrijd tegen Wolverhampton Wanderers. Op 26 december 2019 speelde hij zijn 300e wedstrijd voor Tottenham in de 2-1 thuiszege tegen Brighton & Hove Albion. Zijn contract liep oorspronkelijk af op 30 juni 2020, maar werd door de onderbreking wegens COVID-19 verlengd tot het einde van het seizoen. Na de laatste wedstrijd tegen Crystal Palace werd hij free agent; in die wedstrijd kwam hij niet in actie.

Start bij Benfica

Op 14 augustus 2020 tekende Jan Vertonghen een contract voor drie jaar bij Benfica. Zijn debuut volgde op 15 september 2020, uit bij PAOK in de derde voorronde van de Champions League. Die wedstrijd kreeg meteen een ongelukkig verloop, want hij maakte een eigen doelpunt. Drie dagen later speelde hij zijn eerste competitiewedstrijd in de Primeira Liga, in een 5-1-zege op Famalicão. Op 3 december 2020 scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Benfica, in een thuiswedstrijd in de Europa League tegen Lech Poznan.

Anderlecht: kapitein en afscheid

Na de contractontbinding met Benfica tekende Jan Vertonghen op 2 september 2022 transfervrij bij Anderlecht. Hij maakte zijn debuut al op 7 augustus 2022 in een thuiswedstrijd tegen Leuven die op 2-2 eindigde in de Belgische Pro League. Zijn eerste doelpunt voor Anderlecht volgde op 18 september 2022, toen hij met een kopbal scoorde in de 4-1 thuiszege tegen Kortrijk.

Op 23 oktober 2022 droeg Vertonghen voor het eerst de aanvoerdersband in een competitiewedstrijd tegen Standard de Liège op Stade Maurice Dufrasne. Voor het seizoen 2023-24 werd hij officieel benoemd tot kapitein van Anderlecht. Op 11 december 2023 speelde hij zijn 50e wedstrijd voor de club in de 1-1 uitwedstrijd tegen Gent in de Planet Group Arena.

Op 5 mei 2024 liep Vertonghen in de play-offs tegen Union Saint-Gilloise een liesblessure op, waardoor hij de rest van het seizoen buitenspel stond. Op 18 juli 2024 verlengde hij zijn contract met één jaar. In maart 2025 kondigde hij zijn afscheid van het profvoetbal aan, met ingang van het einde van het seizoen 2024-25. Zijn laatste profwedstrijd speelde hij op 18 mei 2025 tegen Brugge.

Belgische interlandcarrière

Jan Vertonghen begon in 2006 bij België onder 21 en speelde in 2007 op het Europees kampioenschap voor die leeftijdscategorie. Op 2 juni 2007 maakte hij zijn debuut bij de A-ploeg in de thuisnederlaag tegen Portugal in de kwalificatie voor Euro 2008. In die wedstrijd werd hij gefaald door invaller Hugo Almeida, die rood kreeg. Later werd Vertonghen ook geselecteerd voor de Olympische Spelen van 2008, waar hij in elke wedstrijd meedeed en België vierde werd.

Zijn status groeide verder tijdens de kwalificatie voor het WK 2010. Hij begon zich toen te vestigen als vaste waarde, eerst als centrale verdediger. Omdat Thomas Vermaelen en Vincent Kompany de voorkeur kregen als centraal duo, speelde hij vaak als linksback. In augustus 2009 scoorde hij zijn eerste interlanddoelpunt in een oefenwedstrijd tegen Tsjechië, al verloor België met 3-1. Kort daarna moest hij in de kwalificatiewedstrijd op verplaatsing tegen Spanje al in de 29e minuut naar de kant met een teenblessure. In die periode stond hij ook aan de aftrap tegen Hongarije, een 3-0-zege, en tegen Kroatië in de volgende maart, een 1-0-nederlaag.

Op 13 mei 2014 werd Vertonghen opgenomen in de Belgische selectie voor het WK. In de openingsmatch tegen Algerije kreeg hij geel nadat hij Sofiane Feghouli neerhaalde, wat tot een strafschop leidde. Voor de tweede groepswedstrijd tegen Rusland op 22 juni werd hij eerst vervangen in de basis door Thomas Vermaelen, maar na 31 minuten kwam hij alsnog in de ploeg toen Vermaelen geblesseerd uitviel. Tijdens een trainingssessie vroeg in het Belgische seizoen 2014-15 raakte hij ook een kind bewusteloos met een verkeerd gerichte trap. Voor de kwartfinale van Euro 2016 tegen Wales miste hij de wedstrijd door een blessure aan twee enkelbanden.

Later bereikte hij belangrijke mijlpalen. Hij speelde zijn 100e interland tegen Portugal, elf jaar na zijn debuut, en kreeg daarbij de bal overhandigd door zijn moeder. Op het WK 2018 in Rusland scoorde hij met een kopbal in de 3-2-comebackzege tegen Japan. Daarna werd hij nog opgeroepen voor Euro 2020, waar België de kwartfinales haalde, en voor het WK 2022, waar de ploeg al in de groepsfase werd uitgeschakeld. Op 28 mei 2024 zat hij ook in de selectie voor Euro 2024, maar in de 1-0-nederlaag tegen Frankrijk in de achtste finales maakte hij een eigen doelpunt. Op 5 juli 2024 kondigde hij zijn afscheid van het internationale voetbal aan, met een record van 157 interlands over zeventien jaar.

Scroll naar boven