Philip Catherine werd op 27 oktober 1942 geboren in Londen, Engeland. Hij is een Belgische jazzgitarist met een Engelse moeder en een Belgische vader. Zijn grootvader was de eerste violist van het Londens Symfonieorkest. Al op jonge leeftijd ontwikkelde hij een oor voor muziek. Nadat hij naar de gitaar van Georges Brassens had geluisterd, koos hij voor dat instrument en begon hij jazz te beluisteren.
Catherine speelde met muzikanten die in België optraden, waar hij woonde, en behoorde in de jaren zestig tot de voortrekkers van de Europese jazz. Hij werkte onder meer samen met Lou Bennett, Billy Brooks, Edgar Bateman, John Lee, Gerry Brown, Jean-Luc Ponty, Larry Coryell, Alphonse Mouzon, Charlie Mariano, Kenny Drew en Tom Harrell. Ook maakte hij deel uit van het Jean-Luc Ponty Quintet in de jaren zestig.
In 1970 nam hij in Parijs zijn debuutalbum Stream op, geproduceerd door Sacha Distel, dat in 1971 verscheen bij Warner Bros Records. Later werkte hij in Boston samen met onder anderen John Scofield, Ran Blake en George Benson. Daarnaast speelde hij op talrijke albums samen met jazzmuzikanten als Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon en Richard Galliano, en hij was lid van de progressieve rockgroep Focus. In begin 1976 verving hij Jan Akkerman in die band.
- Met welke jazzmuzikanten en groepen werkte Philip Catherine samen?
- Hoe ontwikkelde Philip Catherine zich tot een belangrijke figuur in de Europese jazz?
- Hoe ontwikkelde Philip Catherine zich in de jaren 1970 en 1980, en welke erkenning kreeg hij?
Samenwerkingen en muzikale loopbaan
Philip Catherine is een Belgische jazzgitarist, geboren op 27 oktober 1942 in Londen. Hij heeft een Engelse moeder en een Belgische vader. Hij verwierf bekendheid door zijn samenwerkingen op talrijke albums en met jazzmuzikanten zoals Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon en Richard Galliano. Daarnaast werkte hij samen met Niels-Henning Ørsted Pedersen, Stéphane Grappelli, Toots Thielemans en Robert Wyatt. Ook Klaus Doldinger, Buddy Guy, Karin Krog, Carla Bley, Larry Coryell, Mike Mantler en Joachim Kühn behoren tot zijn samenwerkingspartners. Verder was hij lid van de progressieve rockband Focus.
Muzikale vorming en vroege jazzjaren
Philip Catherine ontwikkelde al op jonge leeftijd een muzikaal oor. Zijn grootvader was de eerste violist van het Londens Symfonieorkest. Catherine koos uiteindelijk voor de gitaar nadat hij had geluisterd naar de gitaar van Georges Brassens. Daarna begon hij jazz te beluisteren en speelde hij met muzikanten die optraden in België, waar hij woonde. In de jaren zestig stond hij mee aan de voorhoede van de Europese jazz. In die periode werkte hij samen met onder anderen Loe Bennet, Billy Broeks, Edgar Bateman, Jan Lee, Gerry Brown, Jean-Luc Ponty, Lari Coryell, Alfons Mouzon, Charlie Mariano, Kenny Drew en Tom Harrell. Hij maakte in de jaren zestig ook deel uit van het Jean-Luc Ponty Kwartet.
Samenwerkingen en erkenning
Philip Catherine nam zijn debuut-soloalbum "Stream" op in Parijs in 1970. Het album werd geproduceerd door Sacha Distel en in 1971 uitgebracht door Warner Bros Records. In 1972 werkte hij in Boston samen met onder meer John Scofield, Ran Blake en George Benson. Begin 1976 verving hij Jan Akkerman in de rockgroep Focus. Hij verscheen op het album "Focus with Proby", waarop ook zanger P. J. Proby te horen was.
In de jaren 1980 speelde Catherine geregeld met het Chet Baker Trio en hij was te horen op verschillende albums van Chet Baker. Daarnaast werkte hij ook samen met Charles Mingus, die hem "de jonge Django" noemde. Philip Catherine wordt beschouwd als de grootvader van de Belgische jazz. In 1995 won hij de eerste Belgische Golden Django-prijs als beste Franstalige artiest.