Philippe van België werd geboren op 15 april 1960 in het Château du Belvédère in Brussel. Hij is de oudste zoon van koning Albert II en koningin Paola. Na de aankondiging van de abdicatie van zijn vader op 3 juli 2013 legde hij op 21 juli 2013 de eed af voor de verenigde kamers in het Nederlands, Frans en Duits en werd hij de zevende Koning der Belgen. Philippe werd gedoopt in de kerk Saint-Jacques-sur-Coudenberg in Brussel. Zijn peter was zijn grootvader langs vaderszijde, koning , en zijn meter was zijn grootmoeder langs moederszijde, de Italiaanse prinses Luisa Ruffo di Calabria. Zijn voornaam verwijst naar zijn overgroot-overgrootvader, Philippe van België, graaf van Vlaanderen. Hij volgde zijn lagere school en drie jaar secundair onderwijs in het Frans aan het Collège Saint-Michel in Etterbeek. Daarna voltooide hij de laatste drie jaren van zijn humaniora in het Nederlands als interne leerling aan de Abdij van Zevenkerken in Sint-Andries, Brugge. Van 1978 tot 1981 studeerde hij aan de Koninklijke Militaire School van Brussel met de Promotion Toutes Armes. In 1980 werd hij benoemd tot tweede luitenant en in 2010 bevorderd tot luitenant-generaal en vice-admiraal. Na het overlijden van koning Boudewijn en de troonsbestijging van zijn vader werd hij kroonprins en kreeg hij de titel hertog van Brabant. Hij volgde zijn vader ook op als erevoorzitter van het Belgian Foreign Trade Office (OBCE) en werd later benoemd tot erevoorzitter van het nieuwe agentschap voor buitenlandse handel.
- Hoe werd Philippe van België koning?
- Waar groeide Philippe van België op en hoe verliep zijn opleiding?
- Welke officiële functies en maatschappelijke engagementen nam Philippe van België op zich?
- Hoe verliep de troonsafstand van de koning en welke publieke en internationale dossiers speelde Philippe van België daarna een rol?
- Hoe verliep het huwelijk van Philippe en Mathilde, en waar wonen zij?
- Welke aliassen gebruikt Philippe van België tijdens privéreizen en waar doken die namen op?
- Hoe zien de koninklijke wapens en het devies van Philippe van België eruit?
Troonsbestijging
Philippe van België werd geboren in het Château du Belvédère in Brussel op 15 april 1960. Hij is de oudste zoon van koning Albert II en koningin Paola. Na de aankondiging van de abdicatie van zijn vader op 3 juli 2013 legde Philippe op 21 juli 2013 de eed af voor de Verenigde Kamers in het Nederlands, Frans en Duits. Daarmee werd hij de zevende koning der Belgen.
Jeugd en militaire vorming
Philippe van België werd geboren in het Château du Belvédère. Hij werd gedoopt in de kerk Saint-Jacques-sur-Coudenberg in Brussel. Zijn peter was zijn grootvader langs vaderskant, koning . Zijn meter was zijn grootmoeder langs moederskant, de Italiaanse prinses Luisa Ruffo di Calabria. Zijn voornaam verwijst naar zijn betovergrootvader, Philippe van België, graaf van Vlaanderen.
Voor zijn opleiding volgde Philippe de lagere school en drie jaar secundair onderwijs in het Frans aan het Collège Saint-Michel in Etterbeek. De laatste drie jaar van zijn humaniora voltooide hij in het Nederlands als internaat leerling aan de Abdij van Zevenkerken in Sint-Andries, Brugge. Daarna studeerde hij van 1978 tot 1981 aan de Koninklijke Militaire School van Brussel met de Promotion Toutes Armes. In 1980 werd hij benoemd tot tweede luitenant. Hij ontving zijn vleugels als gevechtspiloot uit handen van koning Boudewijn op . Later werd hij in 2010 bevorderd tot luitenant-generaal en vice-admiraal.
Officiële rollen en maatschappelijke betrokkenheid
Na het overlijden van koning Boudewijn en de troonsbestijging van zijn vader werd Philippe van België kroonprins en kreeg hij de titel hertog van Brabant. In die hoedanigheid volgde hij zijn vader ook op als erevoorzitter van het Belgisch Bureau voor de Buitenlandse Handel, en na de ontbinding van het OBCE werd hij erevoorzitter van het nieuwe agentschap voor buitenlandse handel. Als kroonprins legde hij bovendien de eed af als senator van rechtswege.
Philippe bezocht fabrieken en bedrijven en ontmoette bedrijfsleiders in België. Hij was voorzitter van de Nationale Raad voor Duurzame Ontwikkeling gedurende een vermelde periode en aanvaardde in 1997 het erevoorzitterschap van de Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling. Ook was hij medevoorzitter van de Belgische delegatie op de VN-top over duurzame ontwikkeling in Johannesburg, Zuid-Afrika.
Daarnaast kende het Prins Filipfonds aanzienlijk succes. Sinds 2000 verleende Philippe zijn bescherming aan Plan International Belgium. In 2002 ontving hij een eredoctoraat van de Katholieke Universiteit Leuven. Hij was ook erevoorzitter van de International Polar Foundation, de Nationale Vereniging der Para-Commando's en het bio-investeringsbedrijf. In 2004 slaagde hij voor de praktische examens als helikopterpiloot op de luchtmachtbasis Brustem, waar hij vloog met een rode Robinson R44 met registratie OO-PFB. Zijn interesse ging onder meer uit naar astronomie, wetenschappen en filosofie.
Troonsbestijging en latere koninklijke optredens
Geruchten over een mogelijke troonsafstand van de koning en de opvolging door Philippe van België deden regelmatig de ronde. Le Soir vermeldde op 3 mei 2013 de troonsafstand en de opvolging door de hertog van Brabant. Op 3 april 2013 kondigde de koning officieel zijn beslissing aan om op 21 juli 2013 af te treden. Philippe van België zou de koning opvolgen als Koning der Belgen door de eed af te leggen voor het Federaal Parlement. Op 21 juli 2013 deed de koning afstand van de troon en werd Philippe van België, na het afleggen van de eed, de zevende Koning der Belgen. Een maand na zijn inhuldiging toonde een peiling dat twee derde van de Belgen een positieve indruk had van de nieuwe vorst, terwijl zijn populariteit in Vlaanderen sterk steeg. Na vijf jaar regering vond minder dan de helft van de Belgen dat zijn koningspaar de monarchie had gemoderniseerd.
Tijdens de Covid-19-pandemie in België betuigden Philippe van België en zijn familie steun door maskers te schenken aan de bevolking. Hij bracht ook bloemen en taarten naar ouderen en ondersteunde de bevolking met geschreven boodschappen, Skypegesprekken en toespraken. In de periode van tekort aan maskers greep hij persoonlijk in bij zakenman Jack Ma voor donaties; Jack Ma schonk via zijn tussenkomst een miljoen maskers aan de Belgen.
Op 30 juni 2020 stuurde Philippe van België een brief aan de Congolese president Félix Tshisekedi waarin hij zijn diepste spijt uitsprak over het koloniale tijdperk. Die brief betekende de eerste erkenning door de hoogste Belgische politieke instanties van fouten en wreedheden tijdens de koloniale periode. De geste werd verwelkomd door Belgische en Congolese politieke autoriteiten. Op 8 juni 2022 herhaalde hij in een toespraak in Kinshasa zijn spijt over de misbruiken in het voormalige Belgisch Congo. Tijdens dat bezoek ging hij ook naar het Nationaal Museum van de Democratische Republiek Congo, waar hij sprak over de teruggave van ongeveer 84.000 geroofde koloniale kunstvoorwerpen. Hij leende het museum bovendien voor onbepaalde duur een reusachtig masker, kakuungu geheten, dat door de Suku-etnische groep werd gebruikt en eerder was tentoongesteld in het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in België. In zijn toespraak verwees hij ook naar de spanningen tussen de Democratische Republiek Congo en Rwanda.
Vanaf 2015 voerde Philippe van België meerdere staatsbezoeken uit, na zes officiële bezoeken aan buurlanden in 2013 en 2014. Daarnaast ontving hij in België buitenlandse staatshoofden.
Huwelijk en gezin
Philippe van België trouwde burgerlijk met Mathilde d'Udekem d'Acoz in het Brusselse stadhuis. Mathilde werd geboren in Ukkel en is de oudste dochter van graaf Patrick d'Udekem d'Acoz, die leefde van 1936 tot 2008, en gravin Anne Komorowska, die in 1946 werd geboren. Later volgde een religieus huwelijk in de kathedraal van Sint-Michiel en Sint-Goedele, dat werd gevierd door kardinaal Danneels. Philippe en Mathilde respecteerden ook de traditie van de Joyeuses Entrées in de provinciale hoofdsteden. Het paar woont in het Kasteel van Laken en heeft vier kinderen.
Gebruik van aliassen tijdens privéreizen
Philippe van België gebruikt tijdens privéreizen met zijn gezin aliassen. In 2010 werden in een restaurant in België tafels gereserveerd onder de naam Philippe Dermulle. In 2013 had Philippe op de luchthaven van Charleroi een paspoort op naam van Philippe Legrand. Die naam dook ook op in een bouwvergunning van de gemeenteraad van het Île d'Yeu voor de bouw van een annex bij de residentie van de koninklijke familie. Volgens de feiten worden valse paspoorten met deze aliassen uitgegeven door het Ministerie van Buitenlandse Zaken.
Koninklijke wapens en devies
De koninklijke wapens van Philippe van België bevatten een gouden leeuw op een zwart veld, gewapend en getongd in rood. In het schild staat ook een Saksisch hartschild met goud en zwart in tien delen, met daaroverheen schuin een groene kransenband. Het schild is omgeven door de keten van de Orde van Leopold en rust op een scepter met een leeuw uit het schild en een gouden hand van gerechtigheid, kruiselings geplaatst. Boven het schild staat een open gouden helm zonder vizier, naar voren gericht en gevoerd in zwart, met gouden helmdekkleden gevoerd in zwart. Als helmteken dient de koninklijke kroon.
Als schildhouders staan twee natuurlijke leeuwluipaarden, elk vergezeld van een gouden banier met gelijke franje, verdeeld in zwart, goud en rood. Het devies luidt: "eendracht maakt macht – l'union fait la force – einigkeit macht stark" in gouden letters, op een rood lint met zwarte rand. Het geheel is geplaatst op een purperen mantel met hermelijnvoering, gouden franje, koorden en kwasten, bekroond met de koninklijke kroon.
De koninklijke wapens werden gewijzigd door een koninklijk besluit dat het Saksisch hartschild opnieuw in de koninklijke wapens opnam. Het devies van het koninkrijk, "L'union fait la force", verschijnt in de drie nationale talen. Een koninklijk besluit bepaalt ook dat een koning of koningin die afstand heeft gedaan van de troon dezelfde wapens voert, maar met een rood label van drie hangers.