Viktor Lazlo is het pseudoniem van Sonia Dronnier, geboren in Lorient (Morbihan) uit een Martinikaanse vader en een Grenadiaanse moeder. Haar artiestennaam verwijst naar een personage uit de film Casablanca. Na studies kunstgeschiedenis begon ze haar loopbaan als catwalkmodel voor Chantal Thomass en werd ze later het muze van Thierry Mugler, voordat producer Lou Deprijck haar opmerkte. Ze nam een nummer op met de groep Lou and the Hollywood Bananas en bracht in 1984 haar eerste 45-toerenplaat Backdoor Man uit, gecomponeerd door Alain Chamfort voor de film À mort l’arbitre.
Ze bracht meer dan tien albums en compilaties uit, verkocht haar opnames in meer dan dertig landen en ontving vijf gouden platen. Tot haar bekendste nummers behoren Canoë rose, haar grootste succes in Frankrijk in 1985, en Breathless, haar grootste internationale succes in 1987. Andere opvallende titels zijn onder meer Pleurer des rivières, Amour Puissance Six en Georgia on My Mind in een virtueel duet met Billie Holiday. Naast haar muziek presenteerde ze in 1987 het Eurovisiesongfestival in Brussel, trad ze op in verschillende televisieproducties en publiceerde ze romans. Haar eerste roman, La Femme qui pleure, won in 2010 de Charles Brisset-prijs.
- Hoe ontwikkelde Viktor Lazlo zich van model tot internationaal bekende artieste?
- Hoe ontwikkelde Viktor Lazlo haar werk tussen 2010 en 2015?
- Welke singles en welk album bracht Viktor Lazlo in 2017 uit?
- Welke muziek-, radio- en literaire projecten volgden op haar eerdere carrière?
Van mannequin tot zangeres en presentatrice
Sonia Dronnier werd geboren in Lorient, in Morbihan, als dochter van een Martinicaanse vader en een Grenadiaanse moeder. Haar pseudoniem Viktor Lazlo ontleende zij aan een personage uit de film Casablanca. Na haar studies kunstgeschiedenis begon zij als catwalkmodel voor Chantal Thomass. Daarna werd zij het muse van Thierry Mugler, voordat producer Lou Deprijck haar opmerkte.
Onder zijn impuls nam zij een nummer op met de groep Lou and the Hollywood Bananas, geleid door Lou Deprijck. In 1984 bracht zij haar eerste 45-toerenplaat uit, Backdoor Man, gecomponeerd door Alain Chamfort voor de film À mort l’arbitre. Vervolgens bouwde zij een omvangrijke muziekcarrière uit met meer dan tien albums en verzamelplaten, verkocht in meer dan dertig landen. Daarin zaten verschillende duetten en vijf gouden platen. Zij maakte wereldtournees met uiteenlopende muzikale samenwerkingen.
Haar grootste succes in Frankrijk werd Canoë rose in 1985, terwijl Breathless in 1987 haar grootste internationale hit was. Tot haar bekendste nummers behoren ook Pleurer des rivières, Amour Puissance Six, Clair Obscur, Baisers, Babe, Love Insane, Besame Mucho, Teach Me to Dance, Syracuse en een virtueel duet Georgia on My Mind met Billie Holiday. Naast haar muzikale loopbaan presenteerde zij op 9 mei 1987 het Eurovisiesongfestival in Brussel. Ook verscheen zij in verschillende programma’s van France Television, leidde zij talrijke literaire cafés en conferenties op nationale festivals en speelde zij in diverse televisierollen, onder meer in Navarro, Sandra, princesse rebelle en Sœur Thérèse.com.
Romans en podiums
In 2010 won haar eerste roman, La Femme qui pleure, de Charles Brisset-prijs. Twee jaar later publiceerde ze bij Albin Michel haar tweede roman, My Name is Billie Holiday, en in Brussel bracht ze in 2011 ook de show My Name is Billie Holiday. Eind 2012 vertrouwde ze de regie van die productie toe aan Éric-Emmanuel Schmitt, waarna ze op tournee ging. De voorstelling liep verder in Frankrijk en Europa tot 2015 en kreeg daar veel publieks- en kritiekbijval, met in 2013 ook een nominatie voor de Globes de Cristal. Begin 2015 volgde haar derde roman, Les Tremblements essentiels. Intussen vierde ze op 29 november 2014 haar 30-jarige carrière met een concert in Istanbul. Later presenteerde ze in het Théâtre Hébertot de nieuwe show 3 Femmes, een recital opgedragen aan Billie Holiday, Sarah Vaughan en Ella Fitzgerald.
Nieuwe releases in 2017
In 2017 kondigde Viktor Lazlo de single Promised Land aan. In hetzelfde jaar volgde ook de aankondiging van de single Lola & Jim. Daarnaast bracht ze in 2017 het album Woman uit.
Terug naar muziek en literaire projecten
In 2019 nam Viktor Lazlo deel aan de radiofictie Viper's dream van Jake Lamar op France Culture. In die productie speelden Tony Harrisson en Ludmilla Dabo mee als medespelers. Datzelfde jaar stond ze ook aan het hoofd van het Festival Ecritures des Amériques in Martinique; dat festival werd in 2021 vernieuwd. In 2022 creëerde ze bovendien het Festival en Pays Rêvé, met een eerste editie dat jaar.
Op literair vlak publiceerde ze Les Passagers du siècle bij Grasset als eerste deel van een tweeluik. Dat boek haalde de finale van de Prix des cinq continents, de Prix de la Porte Dorée, de Prix Wizo en de Prix de La Closerie des Lilas. In 2020 volgde bij Grasset Trafiquants de colères, en in 2024 verscheen haar zesde roman Ce qui est pour toi, la rivière ne l'emporte pas bij Robert Laffont.
Ook naar de muziek keerde ze terug: in september 2021 bracht ze een album uit met dertien originele nummers, gecomponeerd door Khalil Chahine. Aan dat album werkten onder meer Arnaud Dolmen, Inor Sotolongo, Felipe Cabrera, Leonor de Recondo, David Linx, Khalil Chahine, Christophe Cravero, Analuna Chahine, William Brunard en Stéphane Chausse mee. In november 2023 werd Viktor Lazlo benoemd tot Chevalier des Arts et des Lettres.