Nafissatou Thiam is een Belgische atlete gespecialiseerd in gecombineerde onderdelen. Ze werd geboren in Brussel en is de dochter van een Belgische moeder, Danièle Denisty, en een Senegalese vader. Thiam won de olympische heptatieltitel in 2016 in Rio de Janeiro, in 2020 in Tokio en in 2024 in Parijs. Daarmee werd ze de eerste meerkampster met drie opeenvolgende olympische gouden medailles en de eerste Belgische atlete die drie opeenvolgende olympische gouden medailles behaalde. Daarnaast won ze het wereldkampioenschap heptathlon in 2017 in Londen en in 2022 in Eugene. Op Europees niveau werd ze Europees kampioene heptathlon in 2018, 2022 en 2024. In de indoorcompetitie won ze de Europese titel op de pentathlon in 2017, 2021 en 2023. Ze zette ook sterke prestaties neer, waaronder de beste heptathlonscore op de Hypo-Meeting van 2017 in Götzis. In Istanbul verbrak ze het wereldrecord op de pentathlon met 5013 punten en werd ze de derde beste meerkampster aller tijden, na Jackie Joyner-Kersee en Carolina Klüft.
- Welke grote titels en records behaalde Nafissatou Thiam in het meerkampen?
- Waar groeide Nafissatou Thiam op en wat studeert ze?
- Hoe ontwikkelde Nafissatou Thiam zich tussen 2011 en 2013 in de meerkamp?
- Hoe ontwikkelde Nafissatou Thiam zich in 2014 en daarna in de grote meerkampwedstrijden?
- Hoe verliep Nafissatou Thiams seizoen met wereld- en Europese successen?
- Hoe verliep Nafissatou Thiams eerste zevenkamp van het jaar in Talence?
- Hoe presteerde Nafissatou Thiam in Birmingham en op het wereldkampioenschap?
- Hoe verliepen de grote wedstrijden van Nafissatou Thiam richting en tijdens de Olympische Spelen en het WK?
- Hoe verliepen Nafissatou Thiams latere successen en de spanningen met Belgian Athletics?
Wereldtitels en olympisch succes
Nafissatou Thiam werd in Brussel geboren en is een Belgische atlete die gespecialiseerd is in de meerkamp. In haar carrière won ze drie opeenvolgende olympische titels op de zevenkamp: in 2016 in Rio de Janeiro, in 2020 in Tokio en in 2024 in Parijs. Daarmee werd ze de eerste zevenkamper ooit die drie opeenvolgende olympische gouden medailles behaalde, en ook de eerste Belgische atlete die daarin slaagde. Op wereldniveau veroverde ze de wereldtitel zevenkamp in 2017 in Londen en opnieuw in 2022 in Eugene.
Ook op Europees niveau was Thiam bijzonder succesvol. Ze werd Europees kampioene zevenkamp in 2018, 2022 en 2024. Daarnaast won ze drie keer de Europese indoortitel op de vijfkamp, in 2017, 2021 en 2023. In 2017 liet ze bovendien de beste zevenkampscore neerzetten op de Hypo-Meeting in Götzis. Door haar prestaties werd ze de derde beste zevenkampster aller tijden, na Jackie Joyner-Kersee en Carolina Kluft.
In het indoormeerkamp brak Thiam ook het wereldrecord op de vijfkamp tijdens de Europese indoorkampioenschappen in Istanbul. Ze zette daarbij een wereldrecord neer met 5013 punten.
Familie en studie
Nafissatou Thiam is de dochter van de Belgische moeder Danièle Denisty en een Senegalese vader. Haar vader keerde terug om in Senegal te wonen, terwijl zij in België werd opgevoed door haar moeder. Ze heeft twee broers en een zus. Thiam woont in Rhisnes, een dorp in de gemeente La Bruyère in de regio Namen. Daarnaast studeert ze geografie aan de Universiteit van Luik.
Doorbraak in jeugd- en juniorencompetities
In 2011 nam Nafissatou Thiam deel aan de Wereldjeugdkampioenschappen in Lille. Daar werd ze tweede in de zevenkamp met 5799 punten. Haar reeks bestond uit 14.51s op de 100m horden, 1.81m hoogspringen, 12.00m kogelstoten, 27.25s op de 200m, 5.64m verspringen, 44.16m speerwerpen en 2m35.26s op de 800m.
Een jaar later stond ze opnieuw op het podium op de Wereldkampioenschappen voor junioren in Barcelona. Ze werd er tweede in de zevenkamp met 5905 punten en verbeterde haar persoonlijke records op de 100m horden en de 800m. Haar prestaties waren 14.44s, 1.81m, 13.52m, 25.81s, 4.39m, 44.99m en 2m26.58s.
Op 26 februari 2013 zette Thiam in Gent een nieuw juniorenwereldrecord op de vijfkamp neer met 4384 punten tijdens het Belgisch kampioenschap meerkamp. Haar onderdelen waren 8.65s, 1.84m, 14.00m, 6.30m en 2m21.18s. Ze verbeterde daarmee het vorige juniorenwereldrecord van Carolina Kluf t uit 2002 met 33 punten, al werd dit record door de IAAF niet gevalideerd omdat de dopingcontrole na de wedstrijd vertraagd was.
Later in 2013 werd ze uitgenodigd voor het Europees indoorkampioenschap in Gothenburg, waar ze achtste werd in de vijfkamp met 4624 punten. Daar evenaarde ze haar beste indoorhoogte van 1.87m. Daarna volgde opnieuw een sterke reeks in de meerkamp. In Bambous, Mauritius, vestigde ze een nieuw Belgisch juniorenrecord op de zevenkamp met 6034 punten, om vervolgens in Rieti op het Europees juniorenkampioenschap nog verder te gaan. Met 6153 punten, persoonlijke records op de 100m horden, kogelstoten, verspringen, speerwerpen en 800m, won ze er goud en brak ze het Belgische zevenkamprecord van Tia Hellebaut.
Doorbraak in Götzis en op Europees niveau
In 2014 nam Biographie deel aan de Hypo-Meeting in Götzis en verbeterde daar verschillende persoonlijke records. Ze liep de 100 m horden in 13,81 s, sprong 1,93 m hoog, stootte de kogel 15,03 m, liep de 200 m in 24,78 s, wierp de speer 51,90 m en finishte de 800 m in 2 min 22,98 s. Met die prestaties verbeterde ze ook haar score in de zevenkamp en eindigde ze in de wedstrijd op de vermelde plaats. In augustus kwam daar een sterk Europees kampioenschap in Zurich bij: ze sprong 1,97 m hoog, liep de 800 m in 2 min 20,79 s en won brons.
Eerder dat jaar had ze ook deelgenomen aan de vijfkamp op de Europese indoorkampioenschappen in Praag in maart. Daar evenaarde ze haar record op de 60 m horden met 8,42 s en verbeterde ze haar record in het kogelstoten tot 14,80 m. Ze eindigde met een totaal van punten, achter de Britse Katarina Johnson-Thompson, die bijna het wereldrecord brak met punten.
Ook in 2015 zette Biographie haar opmars verder. Op de Europese indoorkampioenschappen in Belgrado nam ze deel aan de zevenkamp. Ze verbeterde haar persoonlijk record op de 60 m horden tot 8,23 s, sprong 1,96 m hoog, stootte 15,29 m, sprong 6,37 m ver en liep de 800 m in 2 min 24,44 s. Daarmee veroverde ze de Europese titel met een persoonlijk beste score in de zevenkamp.
Later dat jaar volgde opnieuw de Hypo-Meeting in Götzis. Ze liep er de 100 m horden in 13,29 s, evenaarde haar persoonlijk record in het hoogspringen met 1,98 m, liep de 200 m in 24,40 s, sprong 6,56 m ver, vestigde een Belgisch record in het speerwerpen met 59,32 m en liep de 800 m in 2 min 15,24 s, wat ook een persoonlijk record was. Biographie won de Hypo-Meeting met een recordscore in de zevenkamp en vestigde een Belgisch record. Daarmee werd ze ook de zevende vrouw die meer dan 7000 punten behaalde in de zevenkamp.
Aan de Olympische Spelen verbeterde ze opnieuw haar persoonlijke bestellingen: 13,56 s op de 100 m horden en 1,98 m bij het hoogspringen. Ze boekte er ook persoonlijke records in verspringen met 6,58 m, speerwerpen met 53,13 m, ondanks een elleboogblessure slechts met een enkele poging, en 800 m met 2 min 16,54 s. In de heptathlon behaalde ze een totaal van punten, meer dan punten boven haar persoonlijk record, en won ze olympisch goud door favorieten Jessica Ennis-Hill en Brianne Theisen-Eaton voor te blijven.
Wereldtitel, Europese titel en persoonlijk hoogtepunt
Op de wereldkampioenschappen in Londen bevestigde Nafissatou Thiam haar status als een van de beste zevenkampsters ooit. Met haar prestatie werd ze derde op de wereldranglijst aller tijden in de zevenkamp. In Londen liep ze de 100 m horden in 13,54 seconden en sprong ze 1,95 m hoog, goed voor een wereldkampioenschapsrecord in het hoogspringen binnen de zevenkamp. Ze won uiteindelijk de wereldtitel met haar zevenkamp-totaalscore en pakte zo voor België de eerste wereldtitel ooit. Ze eindigde daarbij voor Carolin Schafer en Anouk Vetter. Na deze titel werd ze ook uitgeroepen tot World Athlete of the Year.
Daarna sloeg Thiam de Wereldindoorkampioenschappen in Birmingham over om zich voor te bereiden op de Europese Kampioenschappen in Berlijn. Eind mei nam ze deel aan de Hypo-Meeting in Götzis, waar ze drie persoonlijke records neerzette: 2,02 m in het hoogspringen, 15,29 m in het kogelstoten en 6,62 m in het verspringen. In het speerwerpen presteerde ze daar minder goed, maar toch won ze de meeting voor de tweede keer op rij.
Op de Europese Kampioenschappen in Berlijn begon Thiam op 13,69 seconden op de 100 m horden. Ze won het hoogspringen met 1,91 m en zette vervolgens een persoonlijk record neer met 15,35 m in het kogelstoten. Op de eerste dag liep ze de 200 m in 24,81 seconden. Na de eerste dag stond ze tweede algemeen achter Katarina Johnson-Thompson. Op de tweede dag sprong ze 6,60 m ver en vestigde ze een kampioenschapsrecord in het speerwerpen met 57,91 m. Daarmee hield ze haar voorsprong vast en pakte ze de Europese titel. Zo was ze tegelijk olympisch, wereld- en Europees kampioen.
Sterke meerkamp in Décastar
Nafissatou Thiam begon in Décastar in Talence aan haar eerste zevenkamp van het jaar. Ze opende met de 100 meter horden in 13,49 seconden, met een tegenwind van 0,8 m/s. Daarna volgde een opvallende prestatie in het hoogspringen, waar ze haar eigen wereldrecord in de zevenkamp verbeterde met 2,02 m. In het kogelstoten zette ze een record neer van 15,41 m. Op de 200 meter liep ze 24,55 seconden, tegen 2,4 m/s wind. Vervolgens kwam ze in het verspringen tot 6,67 m met 1,6 m/s rugwind, goed voor een persoonlijk record en een verbetering van het Belgische record met twee centimeter. Eerder sprong ze in Leyde ook al 6,65 m met een wind van 4,1 m/s. Bij het speerwerpen blesseerde ze haar elleboog en kwam ze tot 47,25 m. Ze sloot af met 2.20,46 op de 800 meter. In totaal leverde dit haar de beste wereldprestatie van het jaar op met een totaalscore boven de aangegeven grens.
Sterke prestaties in Birmingham en op het WK
Op 5 mei nam Nafissatou Thiam deel aan het verspringen tijdens een Diamond League-meeting in Birmingham. Ze won die wedstrijd met 6,86 m en verbeterde daarmee het Belgische record met 19 centimeter. In Birmingham bleef ze Ivana Španović en Katarina Johnson-Thompson voor. In oktober verscheen ze op het wereldkampioenschap als titelverdedigster. Op de eerste dag liep ze de 100 m horden in 13,36 seconden, sprong ze 1,95 m hoog, wierp ze 15,22 m bij het kogelstoten en liep ze de 200 m in 24,60 seconden. Op de tweede dag kwam ze tot 6,40 m in het verspringen, gooide ze de speer 48,04 m ondanks een blessure en liep ze de 800 m in 2 minuten 18,93 seconden.
Olympisch goud en wereldtitel
Op 10 februari kondigde Biographie aan dat er voor de Olympische Spelen in Tokio geen meerkampwedstrijden zouden worden afgewerkt. In de aanloop naar Tokio nam ze daardoor alleen deel aan individuele nummers. Op 20 februari won ze het verspringen op de Franse Elite Indoor Kampioenschappen in Liévin met 6,79 m. Door de Covid-19-pandemie werden de Olympische Spelen uitgesteld tot 2021. Ook de Belgische Indoor Kampioenschappen verliepen onder strikte beperkingen: bij het verspringen was Biographie de enige deelneemster, en later testte ze positief op Covid-19 waardoor ze niet kon deelnemen.
In Tokio won Biographie vervolgens de gouden medaille in de zevenkamp. Ze klopte daarbij de Nederlandse Anouk Vetter. Met die titel werd ze de tweede meerkampster die haar olympische titel verdedigde en de eerste Belgische met twee opeenvolgende olympische gouden medailles.
Op 17 en 18 juli kwam ze opnieuw in actie op de wereldkampioenschappen in Eugene, Oregon. Daar won ze goud in de zevenkamp. Na zes onderdelen stond ze nog tweede achter Anouk Vetter, maar in het slotonderdeel verbeterde ze haar persoonlijk record op de 800 m tot 2 minuten 13 seconden en won ze dat laatste nummer. Eerder op hetzelfde toernooi liep ze ook een persoonlijk record op de 100 m horden met 13,21 seconden. Op een eerder WK behaalde Biographie al zilver met 6677 punten, achter Katarina Johnson-Thompson, die goud won met 6981 punten.
Europese titels, olympisch goud en conflict met de bond
Nafissatou Thiam bleef ook in de jaren nadien sterk presteren in de meerkampen. Op het Europees kampioenschap in München won zij op 17 augustus de eerste plaats in de zevenkamp. Eerder had zij in Istanbul, tijdens het Europees indoorkampioenschap, het wereldrecord op de vijfkamp verbeterd en zo in vijf onderdelen een nieuwe topprestatie neergezet. Op een ander Europees kampioenschap pakte zij drie gouden medailles en werd zij de meest gedecoreerde vrouwelijke atlete van de competitie. Zij eindigde daarbij voor Adrianna Sułek en Noor Vidts, die prestaties neerzetten die beter waren dan het vorige wereldrecord.
In 2024 bleef Thiam haar palmares uitbreiden. In Rome won zij het goud in de zevenkamp op het Europees kampioenschap. Later dat jaar won zij ook de zevenkamp op de Olympische Spelen in Parijs met een totaal van , voor de Britse Katarina Johnson-Thompson. Tijdens die Spelen verbeterde zij ook het kogelstotenrecord tot en het 800 meterrecord tot . Daarmee werd zij de eerste meerkampster die drie olympische gouden medailles in dezelfde discipline won.
Tussen die sportieve hoogtepunten door kwam het tot spanningen met Belgian Athletics. Op 6 ontstond een conflict over beeldrechten. Volgens Thiam verstoorde dat conflict haar voorbereiding op het wereldkampioenschap. Zij meldde dat zij niet mee kon naar het trainingskamp, haar trainingen zelf moest organiseren en dat haar persoonlijke kinesist geen accreditatie kreeg. Belgian Athletics ontkende die laatste beschuldiging. De voorbereiding bleef moeilijk en tijdens het wereldkampioenschap in Boedapest trok Thiam zich terug vanwege pijn aan de achillespees. Later meldde zij zich ook nog in de competitie, maar na de eerste dag stond zij op de laatste plaats. Na een zwakke prestatie bij het verspringen en haar slechtste worp in de zevenkamp trok zij zich terug voor het slotonderdeel. Een co-voorzitter van Belgian Athletics gaf publiek toe dat het conflict voortkwam uit bestaande spanningen in de gemeenschap en dat sommige Vlaamse officials Thiam niet aanwezig wilden hebben.