Dries Mertens

Dries Mertens tijdens een voetbalwedstrijd
Dries Mertens tijdens een voetbalwedstrijd

Dries Mertens werd geboren op 6 mei 1987 in Leuven, Brabant. Hij is een Belgische voetballer die als aanvaller speelde en uitkwam voor de nationale ploeg van België. Mertens werd gevormd bij de Belgische clubs Anderlecht en Gent, waar coaches hem wegens zijn kleine gestalte als weinig veelbelovend beschouwden. Zijn debuut in het seniorenvoetbal maakte hij bij Eendracht Aalst in de Belgische derde klasse.

Daarna speelde Mertens in Nederland voor AGOVV, Utrecht en PSV. Van 2013 tot 2022 stond hij onder contract bij Napoli, waar hij lange tijd als winger speelde en in het seizoen 2016/17 ook als centrale spits werd ingezet. In dat seizoen scoorde hij 28 doelpunten in de Serie A. In juni 2020 maakte hij zijn 122e doelpunt voor Napoli en werd hij clubtopscorer aller tijden. In 2022 verhuisde hij naar Galatasaray. Op 23 juni 2025 kondigde Mertens zijn pensioen aan.

Van jeugdopleiding tot topscorer

Dries Mertens werd geboren op 6 mei 1987 in Leuven, Brabant. Hij was een Belgische voetballer die als aanvaller speelde en ook uitkwam voor het Belgische nationale elftal. Zijn opleiding kreeg hij bij de Belgische clubs Anderlecht en Gent, maar trainers daar vonden hem weinig belovend door zijn kleine gestalte. Toch maakte hij zijn debuut in het seniorenvoetbal bij Eendracht Aalst in de Belgische derde afdeling.

Daarna trok Mertens naar Nederland, waar hij speelde voor AGOVV, Utrecht en PSV. In 2013 volgde een belangrijke stap met zijn overstap naar Napoli, waar hij tot 2022 bleef. Bij Napoli speelde hij lange tijd als winger, maar in het seizoen 2016/17 stond hij als centrale spits op het veld. Dat seizoen scoorde hij 28 doelpunten in de Serie A. In juni 2020 maakte hij zijn 122e doelpunt voor Napoli en werd hij de all-time topschutter van de club. In 2022 verhuisde hij naar Galatasaray in Turkije.

Ook bij België liet Mertens zich opmerken. Hij debuteerde op 9 februari 2011 in een oefenwedstrijd tegen Finland. Zijn eerste doelpunt voor België maakte hij op 15 augustus 2012 tegen Nederland. In totaal speelde hij 109 interlands en scoorde hij 21 keer. Hij nam deel aan het WK van 2014 en aan UEFA Euro 2016. In 2016 riepen de fans van de nationale ploeg hem uit tot beste Belgische voetballer. Op het WK van 2018 won hij een bronzen medaille. Op 23 juni 2025 kondigde hij zijn pensioen aan.

Van Leuven naar Gent

Dries Mertens groeide op in de Vlaamse universiteitsstad Leuven. Zijn moeder, Mareike, was professor in de neurologie aan de Katholieke Universiteit Leuven, en zijn vader, Herman, werkte als leraar lichamelijke opvoeding. Al op jonge leeftijd raakte Dries geïnteresseerd in voetbal, onder invloed van zijn oudere broer Jeroen, die uitkwam voor de jeugd van Stad Leuven. Hij ging mee naar de trainingen van zijn broer en leerde daar enkele vaardigheden van hem.

Op vijfjarige leeftijd sloot Dries zich zelf aan bij Stad Leuven, waar hij mocht spelen met zesjarigen. Voetbal nam snel een heel centrale plaats in zijn leven in: hij nam trainingen ernstig en ging meteen na school naar de training. Andere hobby's had hij niet. Toen hij opgroeide, hoopte hij profvoetballer te worden.

In 1998 verhuisde hij naar de jeugdacademie van Anderlecht. Zijn vriend Denis Odoi maakte toen dezelfde overstap van Stad Leuven naar Anderlecht. Dries werd echter uit Anderlecht gezet en besloot daarna om, net als zijn vader, lichamelijke opvoeding te gaan geven. Hij trok naar Gent om lichamelijke opvoeding te studeren aan een sporthogeschool. Tijdens die studies speelde hij af en toe nog voetbal.

In Gent werd hij opgemerkt door Étienne De Wispelaere, de trainer van de jeugdploeg van Gent. Die beschreef Dries als een speler met uitzonderlijke techniek, spelinzicht en snelheid, en bracht manager Michel Louwagie op de hoogte van zijn talent als toekomstig clubspeler. Daarna sloot Dries Mertens zich aan bij de jeugd van Gent, onder leiding van Étienne De Wispelaere, en hij speelde er ook voor de reserven.

Doorbraak bij Utrecht en PSV

Begin 2006 werd Dries Mertens door De Wispelaere uitgenodigd bij Eendracht Aalst. Hij speelde er zes maanden op huurbasis en werd er ondanks de degradatie uit de derde klasse uitgeroepen tot beste speler van de ploeg. Daarna zette hij zijn ontwikkeling verder bij AGOVV, waar hij in drie jaar tijd 108 wedstrijden speelde en 30 doelpunten maakte in de eerste divisie van Nederland.

Op 1 augustus 2009 debuteerde Mertens in de Eredivisie voor Utrecht. Op 16 augustus 2009 volgde zijn eerste doelpunt voor de club, in een thuiswedstrijd tegen VVV-Venlo. Hij scoorde toen al in de 14de minuut en maakte later in dezelfde wedstrijd ook nog een tweede doelpunt met een vrije trap in de 57ste minuut. Bij Utrecht werd hij vervolgens erkend als beste speler van het jaar. Daarnaast kreeg hij de Silver Boot, als tweede in de verkiezing van beste speler van de Eredivisie, achter Luis Suarez. In zijn dankwoord droeg hij die prijs op aan John van den Brom.

De clubleiding van Utrecht liet weten bereid te zijn hem te verkopen voor 8 miljoen euro, maar Ajax vond dat bedrag te hoog. Mertens zelf wilde graag naar Ajax en hoopte dat de onderhandelingen na het seizoen zouden worden hervat.

Op 28 juni 2011 werd hij samen met Kevin Strootman speler van PSV, voor een gezamenlijk bedrag van 13 miljoen euro. Hij tekende er een persoonlijk contract tot de zomer van 2016. Zijn eerste officiële wedstrijd voor PSV speelde hij op 7 augustus 2011, met een doelpunt tegen AZ. Daarna volgden onder meer een hattrick tegen Excelsior op 28 augustus 2011 en vier doelpunten tegen Roda op 24 september 2011. In zijn eerste zeven wedstrijden voor PSV scoorde hij 11 keer. In het seizoen 2011/2012 kwam hij tot 33 wedstrijden, 21 goals en 14 assists. Een seizoen later noteerde hij 16 doelpunten en 17 assists. In twee Eredivisie-seizoenen voor PSV speelde Mertens uiteindelijk 62 wedstrijden en scoorde hij 37 keer.

Doorbraak bij Napoli

Op 24 juni 2013 transfereerde Dries Mertens voor 10 miljoen euro naar de Italiaanse club Napoli, waar hij een persoonlijk contract voor vijf jaar tekende. De nieuwe trainer Rafael Benitez had zijn komst zelf mee op gang gebracht en zocht voor zijn 4-2-3-1-formatie een snelle aanvaller met dribbelkwaliteiten. Toch veroverde Mertens geen basisplaats in de aanval, waar Gonzalo Higuain, Jose Callejon en Lorenzo Insigne al vaste waarden waren. Benitez gebruikte hem daardoor vooral als elitewissel, waardoor Mertens vaak in de slotfase mocht invallen tegen vermoeide verdedigers.

Zijn debuut in de Serie A volgde op 25 augustus 2013, toen hij als invaller tegen Bologna in actie kwam. Op 30 oktober scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Napoli in de zege tegen Fiorentina. Later maakte hij ook een doelpunt in de bekerfinale tegen Fiorentina, wat Napoli de overwinning opleverde. In zijn eerste seizoen kwam Mertens in de Italiaanse competitie tot 11 doelpunten in 33 wedstrijden, waarvan hij er 12 volledig speelde. Daarnaast stond hij in alle zes groepswedstrijden van de UEFA Champions League op het veld.

In het seizoen 2014/2015 kreeg hij van Benitez minder speeltijd dan in zijn debuutjaar. Hij scoorde 6 keer in 31 Serie A-duels en speelde daarvan vijf wedstrijden volledig uit. In alle competities samen kwam hij dat seizoen uit op 10 doelpunten en 11 assists. Ook in de Italiaanse Supercup van 2014 tegen Juventus was hij erbij; in de strafschoppenreeks miste hij een penalty, al won Napoli de wedstrijd wel.

Seizoen met wisselend succes bij Napoli

In het betrokken seizoen kende Napoli wisselend succes. De ploeg won haar tweede trofee van het jaar door de Italiaanse Supercup van 2014 te veroveren. In de Champions League werd Napoli echter al vroeg uitgeschakeld. Ook in de UEFA Europa League zat een Europese doorbraak er niet in, want daar bereikte de club wel de halve finale, maar ging ze daar uit het toernooi. In de Serie A eindigde Napoli uiteindelijk op de vijfde plaats.

Van twijfel naar vaste waarde bij Napoli

In de zomer van 2015 was Dries Mertens in beeld bij Liverpool en Milan Inter, maar na de aanstelling van Maurizio Sarri liet hij weten Napoli niet te verlaten. Sarri wijzigde ook niet de aanpak van Rafael Benitez rond zijn rol in de ploeg. In het seizoen 2015/2016 begon Mertens slechts 6 van de 33 competitiewedstrijden in de Italiaanse competitie, maar hij liet wel sterk van zich horen in Europa met vijf doelpunten in vijf Europa League-duels. In de Serie A maakte hij dat seizoen vijf goals, waaronder een hattrick in dertig minuten tegen Bologna op 19 april 2016.

Voor het seizoen 2016/2017 veranderde zijn situatie drastisch. Gonzalo Higuain was vertrokken, Arkadiusz Milik kreeg in oktober 2016 een zware blessure en Manolo Gabbiadini zat in een moeilijke vorm. Sarri maakte van Mertens de centrale spits van Napoli, een rol die hij in twee maanden naar zich toe trok. Op 11 december 2016 scoorde hij een hattrick tegen Cagliari, en in de wedstrijd daarna maakte hij zelfs vier doelpunten tegen Torino. Daarmee werd hij de eerste Napoli-speler die vier keer scoorde in een wedstrijd sinds 18 december 1977, de eerste Serie A-speler met opeenvolgende hattricks sinds Pietro Anastasi in 1974 en de eerste speler sinds Antonio Angelillo in 1958 die zeven doelpunten maakte in twee opeenvolgende wedstrijden. Aan het einde van dat seizoen stond zijn teller op 28 doelpunten in de Serie A, waarmee hij Edin Dzeko op één doelpunt miste als topschutter.

Op 27 mei 2017 tekende Mertens een nieuw contract bij Napoli tot de zomer van 2020. In dat contract zat ook een clausule die een transfer naar een Chinese club mogelijk maakte tegen een afgesproken vergoeding. In de zomer van 2017 toonden onder meer Manchester City, Chelsea en Barcelona interesse. Mertens dacht even aan een overstap naar Chelsea, maar stopte de onderhandelingen omdat coach Antonio Conte geen contact opnam. Barcelona wees hij af omdat hij geen invaller wilde zijn achter Messi, Suarez en Neymar. Hij sprak intussen wel uit dat hij bij Napoli wilde blijven onder Sarri en mee wilde strijden tegen Juventus om de titel.

In 2017/2018 scoorde Mertens 18 keer in de Serie A en was hij de topschutter van Napoli. Napoli stond het grootste deel van het seizoen bovenaan, maar verloor in de 27e speeldag de koppositie aan Juventus en eindigde uiteindelijk tweede, op vier punten van de kampioen. Na dat seizoen vertrok Sarri naar Chelsea. Er gingen opnieuw geruchten over een transfer van Mertens naar Chelsea voor 50 miljoen euro, terwijl ook Manchester United interesse zou hebben getoond. Toch bleef hij bij Napoli voor het seizoen 2018/2019, waarin Carlo Ancelotti hem niet als eerste spits gebruikte. Ancelotti gaf de voorkeur aan Arkadiusz Milik, en Mertens werd vooral als invaller ingezet om de aanval laat in wedstrijden te versterken. Zo scoorde hij als invaller het winnende doelpunt tegen Milan op 25 augustus.

Op 13 juni 2020 scoorde Mertens in de eerste helft van de terugwedstrijd van de halve finale van de Coppa Italia tegen Inter Milan. Dat doelpunt was zijn 122e voor Napoli en maakte hem de topschutter aller tijden van de club. Op 17 juni 2020 verlengde hij zijn contract met twee jaar. Diezelfde dag stond hij ook aan de aftrap van de Coppa Italia-finale tegen Juventus, waarin hij na afloop werd vervangen door Milik. Napoli won die finale na strafschoppen met 4-2. Op 21 maart 2021 maakte Mertens zijn 99e en 100e Serie A-doelpunt in de wedstrijd tegen Roma, en op 21 november 2021 scoorde hij zijn 103e Serie A-doelpunt tegen Inter Milan, waarmee hij Napoli's topschutter in de Serie A werd.

Start bij Galatasaray

Op 6 augustus 2022 meldde Galatasaray op de officiële website dat de onderhandelingen met Dries Mertens waren gestart. Diezelfde dag kwamen Mertens en Lucas Torreira per privévliegtuig aan in Istanbul. Twee dagen later, op 8 augustus 2022, tekende Mertens als vrije speler een contract voor één jaar met een optie op een extra jaar. Zijn debuut voor Galatasaray volgde op 13 augustus 2022 in een Super Lig-wedstrijd tegen Giresunspor, toen hij Yunus Akgun verving. Op 23 oktober 2022 scoorde hij zijn eerste doelpunt voor de club in de wedstrijd tegen Alanyaspor.

Doorbraak bij de Rode Duivels

Dries Mertens speelde in 2004 vier wedstrijden voor de Belgische nationale ploeg U17. Voor andere jeugd- en U21-ploegen kwam hij niet in actie. Op 1 oktober 2010 kreeg hij een oproep van bondscoach Georges Leekens voor de kwalificatiewedstrijden voor Euro 2012 tegen Kazachstan en Oostenrijk. Leekens en Mertens hadden eerder samengewerkt bij Gent, en Leekens had Mertens daar ook laten vertrekken. Op 12 augustus 2012 volgde een eerste grote mijlpaal bij de nationale ploeg: in de oefenwedstrijd tegen Nederland scoorde Mertens zijn eerste doelpunt voor België en gaf hij ook twee assists. België won die wedstrijd met 4-2.

Belangrijke toernooien met de Rode Duivels

Dries Mertens werd door bondscoach Marc Wilmots opgenomen in de Belgische selectie voor het WK 2014 in Brazilië. In aanloop naar dat toernooi scoorde hij het winnende doelpunt tegen Tunesië in een vriendschappelijke wedstrijd. Op het WK zelf viel hij in de rust in voor Shadli en maakte hij het winnende doelpunt tegen Algerije in de groepsfase. Daarna stond hij drie wedstrijden op rij in de basis. In de kwartfinale tegen Argentinië begon hij op de bank, en België verloor die wedstrijd met 0-1, waardoor het toernooi eindigde. Mertens speelde in totaal vijf wedstrijden en scoorde één keer op dat WK.

Ook richting en op het EK 2016 had hij een belangrijke rol. In de kwalificatie voor dat toernooi maakte hij drie doelpunten: twee tegen Andorra en één tegen Israel. Hij werd opgenomen in de definitieve Belgische selectie voor het EK in Frankrijk. Daar kwam hij in alle vijf de wedstrijden in actie, meestal als invaller en slechts één keer als basisspeler. België werd in de kwartfinales uitgeschakeld door Wales. Aan het einde van 2016 werd Mertens door de fans van de nationale ploeg erkend als beste Belgische voetballer van het jaar.

In de kwalificatie voor het WK 2018 was Mertens opnieuw een sleutelspeler. Bondscoach Roberto Martinez gebruikte hem mee in het aanvallende trio met Romelu Lukaku en Eden Hazard, waarbij hij meestal op de linkerflank speelde. Samen waren die drie goed voor 22 doelpunten, waarvan Mertens er vijf maakte. Op het WK in Rusland stond hij in de basis en scoorde hij op 18 juni 2018 België's eerste doelpunt tegen Panama. Dat doelpunt, gemaakt met een schot van aan de rand van het strafschopgebied, werd genomineerd voor het mooiste doelpunt van het toernooi. België won al zijn groepswedstrijden. In de achtste finale tegen Japan werd Mertens gewisseld, waardoor hij de kwartfinale tegen Brazilië miste. Daarna kwam hij als invaller in actie in de halve finale tegen Frankrijk en in de wedstrijd om de derde plaats tegen Engeland. België won die laatste wedstrijd en pakte het brons.

Op 17 juni 2021 stond Mertens aan de aftrap tegen Denemarken op het EK 2020 en bereikte hij in die wedstrijd zijn honderdste interland voor België. Op 10 november 2022 werd hij opgenomen in de officiële Belgische selectie voor het WK 2022 in Qatar.

Privéleven en keuzes buiten het veld

Dries Mertens was jarenlang samen met Katrin Kerkhofs, met wie hij al sinds zijn jeugd bevriend was. In juni 2015 zijn ze getrouwd. Hun band speelde ook een rol in belangrijke loopbaanbeslissingen. In 2017 weigerde Mertens een transfer naar het Engelse West Ham United, omdat Katrin Kerkhofs graag in Napels woont. Een jaar later liet hij weten dat hij zijn carrière niet zou voortzetten bij Chinese clubs, hoewel hij daar dubbel zoveel zou kunnen verdienen als bij Napoli. Hij wilde ook niet dat Katrin Kerkhofs naar China zou verhuizen.

Naast hun privéleven zetten Mertens en Kerkhofs zich in voor dieren in Napels. Ze ondersteunen financieel meerdere opvangtehuizen voor zwerfhonden en adopteerden hun hond Juliette uit een asiel. Op 26 maart 2022 kregen ze ook een zoon, Ciro Romeo Mertens.

Scroll naar boven