Tonia is de dochter van Jef Dominicus, een Nederlandse beroepswielrenner die tweemaal deelnam aan de Ronde van Frankrijk, en van Belia van Lier, een Nederlandse operette- en variétézangeres die optrad in de Munt en de Folies Bergère in Brussel. Ze werd door haar ouders tweetalig opgevoed in het Nederlands en het Frans. Al op vijfjarige leeftijd zong ze samen met haar moeder in de Folies Bergère; op haar twaalfde trad ze als soliste op.
In 1961 werd ze ontdekt door Bob Boon, muziekprogrammamaker bij de Vlaamse Radio- en Televisieomroep, die haar voor het eerst op de Belgische televisie bracht. In 1962 was ze finaliste voor Nederland op de Grote Internationale Variétéprijs. Daarna tekende ze een platencontract bij Decca Records en begon ze officieel aan een opnamecarrière met talrijke singles. In 1963 won ze de Coupe de Télé-Luxembourg in Luxemburg. Met nummers als Pour mon anniversaire je voudrais un beatle en Geef mij voor mijn verjaardag een beatle boekte ze opvallend succes. In 1965 werd ze Belgisch genaturaliseerd om België te vertegenwoordigen op het Europees Muziekfestival in Knokke. In 1966 werd ze door de RTBF geselecteerd voor het Eurovisiesongfestival in Luxemburg, waar ze met Un peu de poivre, un peu de sel vierde werd, op dat moment de beste Belgische prestatie. Later probeerde ze nog België en Duitsland te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival, maar zonder succes.
- Hoe begon Tonia’s muzikale carrière en hoe brak ze door?
- Hoe verliep Tonia’s latere loopbaan en wat is bekend over haar huwelijken?
- Welke singles bracht Tonia uit tussen 1962 en 1967?
- Welke singles bracht Tonia uit tussen 1968 en 1982?
- Welke platen bracht Tonia uit?
Vroege carrière en doorbraak
Tonia was de dochter van Jef Dominicus, een Nederlandse beroepswielrenner die tweemaal deelnam aan de Ronde van Frankrijk, en van Belia van Lier, een Nederlandse operette- en variétézangeres die optrad in de Muntschouwburg en het Folies Bergère in Brussel. Ze groeide tweetalig op, in het Nederlands en het Frans, onder begeleiding van haar ouders. Op vijfjarige leeftijd zong ze samen met haar moeder een duet in het Folies Bergère; op haar twaalfde trad ze op als soliste.
In 1961 werd Tonia ontdekt door Bob Boon, muziekprogrammeur van de Vlaamse Radio- en Televisieomroep. Boon bracht haar vervolgens voor het eerst op de Belgische televisie. In 1962 vertegenwoordigde ze Nederland als finaliste op de Grote Internationale Variétéprijs. Daarna tekende ze een platencontract bij Decca Records en won ze in 1963 de Coupe de Télé-Luxembourg in Luxemburg. Kort daarop begon ze officieel aan een opnamencarrière met talrijke singlereleases. Liedjes als Pour mon anniversaire je voudrais un beatle en Geef mij voor mijn verjaardag een beatle kenden daarbij opvallend succes.
Latere loopbaan en privéleven
Na 1973 ging Tonia’s carrière geleidelijk achteruit. Haar laatste single verscheen in 1982. In 1990 werd een verzamelalbum met haar grootste hits uitgebracht. Op privévlak was Tonia getrouwd met trompettist Albert Mertens. Jaren na diens overlijden hertrouwde zij met Paul Bourdiaudhy, eveneens trompettist.
Discografie van Tonia in de jaren 1962–1967
Tonia bracht in de jaren 1960 een reeks singles uit in verschillende talen. In 1962 verscheen ‘School is uit’. Een jaar later volgden ‘Mon p'tit copain de vacances’, ‘Avant de t'embrasser’, ‘L'école est finie’ en ‘Trois mousquetaires’. In 1964 kwamen daar ‘La fin d'un amour n'est pas un drame’, ‘Geef mij voor mijn verjaardag toch een beatle’, ‘Pour mon anniversaire je voudrais un beatle’ en ‘Kimi’ bij.
In 1965 bracht Tonia opnieuw meerdere nummers uit: ‘Ik heb heimwee naar jou/Wie heeft’, ‘Ce n'est pas loin, domani’, ‘Toujours les beaux jours’ en ‘Ist denn alles aus?’. In 1966 verschenen ‘Un peu de poivre, un peu de sel’, ‘Un grand bateau’ en ‘Vorbei sind die Tränen’. Haar uitgaven in deze periode werden in 1967 aangevuld met ‘Un tout petit pantin’, ‘Joli petit poisson’, ‘Der Gedanke an Dich’ en ‘Bonsoir, Chéri’.
De titels tonen dat haar discografie in deze jaren zowel Nederlandstalige als Franstalige en Duitstalige nummers omvatte.
Discografie in de jaren 1968-1982
Tonia bracht tussen 1968 en 1982 een reeks singles uit. In 1968 verschenen achtereenvolgens "Karussell" en "Weiter, immer weiter". Een jaar later volgden "Texascowboypferdesattelverkäuferin" en "Wenn die Nachtigall singt". In 1971 kwam "Ich will leben nur mit Dir" uit, gevolgd door "Ein grünes Kleeblatt" in 1972 en "Sebastian" in 1973. In 1974 verscheen "Iedere Nacht is…", waarna in 1976 "Jahrmarkt der Eitelkeit" werd uitgebracht. In 1977 kwam "Schönes Theater" uit. Daarna volgden nog "Warum rufst Du mich nicht an?" in 1980 en "Ich will nach Afrika" in 1982. Deze uitgaven tonen een continue activiteit over meer dan tien jaar, met releases in zowel de late jaren zestig als de jaren zeventig en begin jaren tachtig.
Discografie
In haar discografie verschenen onder meer de platen "This Is My Day" in 1981 en "Les plus grands succès de Tonia" in 1990.