Assita Kanko, geboren als Assita Adoua Kanko op 14 juli 1980 in Godyr in Burkina Faso, is een Belgische mensenrechtenactiviste, auteur en politica. Ze groeide op in een klein dorp in een moslimgezin, waar haar vader als leerkracht werkte. Volgens haar eigen getuigenis werd ze als kind besneden, een ervaring die haar latere engagement tegen vrouwelijke genitale verminking mee vorm gaf. In een interview uit 2016 vertelde ze dat haar moeder haar had misleid door te zeggen dat ze naar een vriendinnetje ging spelen.
Op jonge leeftijd kwam ze in contact met de ideeën van Simone de Beauvoir en Europese verlichtingsfilosofen. Haar eerste politieke bewustwording koppelde ze aan de moord op de Burkinese president Thomas Sankara. Na de moord op de Burkinese journalist Norbert Zongo in 1998 ging ze journalistiek studeren in Ouagadougou en raakte ze geïnteresseerd in mensenrechten. In 2001 verhuisde ze naar Nederland om haar studies voort te zetten. Vanaf 2004 woonde ze in Brussel, nadat ze haar man had leren kennen. Ze werd Belg in 2008, sloot zich in 2010 aan bij denkgroep Liberales en werkte als parlementair medewerker voor de Vlaamse Open Vld. In 2019 werd ze verkozen tot lid van het Europees Parlement voor de Nieuw-Vlaamse Alliantie en is ze ondervoorzitter van de groep Europese Conservatieven en Hervormers.
- Hoe ontwikkelde Assita Kanko zich politiek binnen het Europees Parlement?
- Hoe verliep de jeugd van Assita Kanko en waardoor raakte zij geïnteresseerd in mensenrechten en politiek?
- Hoe verliep de politieke en professionele loopbaan van Assita Kanko vanaf haar komst naar België?
- Hoe nam Assita Kanko stelling in internationale politieke kwesties en in de oorlog in Oekraïne?
- Waarom werd er in 2023 een onderzoek geopend naar Assita Kanko?
- Waar profileerde Assita Kanko zich mee in 2023 en 2024?
- Waarvoor zette Assita Kanko zich maatschappelijk in?
- Waarom kreeg Assita Kanko in 2017 de Ebbenhouten Spoor van de N-VA?
- Hoe ziet het persoonlijke leven van Assita Kanko eruit?
- Welke boeken heeft Assita Kanko geschreven?
Politieke loopbaan in het Europees Parlement
Assita Kanko, geboren als Assita Adoua Kanko op 14 juli 1980, is een in Burkina Faso geboren Belgische mensenrechtenactiviste, auteur en politica. In 2019 werd zij verkozen tot lid van het Europees Parlement namens de Nieuw-Vlaamse Alliantie. Momenteel vervult zij er de functie van ondervoorzitster van de fractie van Europese Conservatieven en Hervormers.
Jeugd en politieke bewustwording
Assita Kanko werd in 1980 geboren in Godyr, Burkina Faso, in een islamitisch gezin. Zij groeide op in een klein dorp, waar haar vader als onderwijzer werkte. Volgens haar was haar vader betrokken bij meerdere polygame relaties. Als kind werd zij besneden, en later voerde zij campagne om vrouwelijke genitale verminking te verbieden. In een interview uit 2016 vertelde zij dat haar moeder haar voor de ingreep had misleid door te zeggen dat zij naar het huis van een vriendin zou gaan om te spelen.
Op jonge leeftijd ontdekte zij boeken van de Franse feministische schrijfster Simone de Beauvoir en van Europese verlichtingsfilosofen. Haar eerste kennismaking met politiek, aldus Kanko, was de moord op de president van Burkina Faso, Thomas Sankara. Na de moord op de Burkinese journalist Norbert Zongo in 1998 ging zij journalistiek studeren in Ouagadougou. In die periode ontwikkelde zij ook een interesse in mensenrechtenactivisme.
Van Brussel tot het Europees Parlement
Assita Kanko verhuisde in 2001 naar Nederland om haar studie journalistiek voort te zetten. In 2004 vestigde zij zich in Brussel, nadat zij haar echtgenoot had ontmoet. Zij werd in 2008 Belgisch staatsburger. In 2010 werd zij lid van de denktank Liberales. Daarnaast werkte zij als parlementair medewerker voor de Vlaamse partij Open VLD. Van 2011 tot 2015 was zij actief in de communicatie bij de bank BNP Paribas.
Kanko volgde ook een master in internationale politiek aan de diplomatieke school CERIS-ULB in Brussel. Van 2015 tot 2019 werkte zij als directrice voor de Belgische Technische Samenwerking, nu Enabel. In 2012 werd zij verkozen tot gemeenteraadslid in Elsene voor de Mouvement Réformateur. In 2018 was zij adviseur van Mouvement Réformateur-politicus Denis Ducarme over geweld tegen vrouwen. Datzelfde jaar trad zij toe tot de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) en schaarde zij zich achter het beleid van N-VA-migratiewoordvoerder Theo Francken. Zij stelde dat strengere maatregelen nodig waren tegen mensenhandel en illegale immigratie. In 2019 werd zij op de lijst van de N-VA verkozen in het Europees Parlement, waar zij zetelt als ondervoorzitter van de fractie van de Europese Conservatieven en Hervormers.
Buitenlands beleid en steun aan Oekraïne
Assita Kanko pleitte als Europarlementslid voor een actievere rol van de Europese Unie in mondiale politieke kwesties. Zij ging ervan uit dat China zou proberen het machtsvacuüm op te vullen als de Verenigde Staten zich uit die dossiers zouden terugtrekken. Daarnaast zette zij zich in voor vraagstukken op het Afrikaanse continent en riep zij tijdens de coronapandemie op tot meer samenwerking bij de coördinatie van medische voorzieningen voor Afrikaanse landen.
In 2023 sprak Kanko haar steun uit voor Oekraïne na de Russische invasie van 2022. Zij was kritisch over de reactie van de Europese Unie en stelde dat de Unie te laat wakker was geworden voor het probleem. Volgens haar had de EU vrede te vanzelfsprekend gevonden. Ook verzette zij zich tegen neutraliteit tegenover de Russische president Vladimir Poetin en steunde zij het sturen van overtollig militair materieel naar de Oekraïense strijdkrachten. Daarbij zei zij: “Als ik Bambi was, ongewapend, waarom zou ik dan vrede onderhandelen met een leeuw?”
Onderzoek naar klachten over personeel
In 2023 werd tegen Assita Kanko een onderzoek geopend na klachten over intimiderend gedrag tegenover parlementair personeel. Daarbij werd melding gemaakt van een angstcultuur op haar kantoor en van een groot personeelsverloop. Ook waren er klachten over ongepast veeleisend gedrag en psychologische intimidatie. Het onderzoek werd in 2023 afgesloten wegens onvoldoende bewijs.
Standpunten en recente mandaten
In 2023 sprak Assita Kanko in het Europees Parlement haar steun uit voor het ontmantelen van Hamas. Ze waarschuwde dat het Westen niet naïef mocht zijn over radicaal islamisme en riep België en de Europese Unie op om de financiering van UNRWA te herbekijken. Volgens haar was die organisatie door Hamas gecorrumpeerd geraakt. Daarnaast sprak ze zich uit tegen antisemitisme aan Europese en Amerikaanse universiteiten. In maart 2024 behoorde Kanko tot een groep van twintig Europarlementsleden die een Rising Star-prijs kreeg tijdens de jaarlijkse MEP Awards van The Parliament Magazine. Later dat jaar werd ze herkozen bij de Europese Parlementsverkiezingen en nam ze opnieuw haar functie op als ondervoorzitster van de ECR-groep. Bij de Belgische gemeenteraadsverkiezingen van 2024 werd ze ook verkozen als gemeenteraadslid voor N-VA in Vilvoorde.
Maatschappelijke inzet en standpunten
Assita Kanko was actief als auteur, als adviseur voor bedrijven over de invoering van de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen en als columniste voor De Standaard. Zij omschreef zichzelf als een activiste voor vrouwenrechten. Ook richtte zij de organisatie Polin op, met als doel gelijke kansen te bevorderen en meer vrouwen bij de politiek te betrekken. Daarnaast sprak zij zich uit over het belang van het verdedigen van de Europese Verlichtingswaarden en van een verantwoord migratiebeleid. Zij pleitte voor sterkere integratie van immigranten in de Europese en westerse samenleving en verzette zich tegen het nastreven van multiculturalisme. Kanko is zelf slachtoffer van vrouwelijke genitale verminking. In dat verband werkte zij samen met de AHA-Stichting, opgericht door Ayaan Hirsi Ali, om vrouwelijke genitale verminking, gedwongen huwelijken en mensenrechtenschendingen te bestrijden.
Ebbenhouten Spoor van de N-VA
In 2017 ontving Assita Kanko, nog vóór zij lid werd van de N-VA, de Ebbenhouten Spoor, een jaarlijkse onderscheiding van de partij voor iemand met een niet-Vlaamse achtergrond die een bijzondere bijdrage leverde aan de Vlaamse samenleving. De prijs werd uitgereikt door N-VA-algemeen secretaris Louis Ide. Volgens Ide bracht Kanko als politica een verfrissend verhaal over veiligheid, economie en onderwijs in Franstalig België. Als schrijfster gaf zij vrouwelijke migranten ook kracht om zich los te maken van de sociale druk binnen hun gemeenschap.
Persoonlijk leven
Assita Kanko is gehuwd met een Belgische man. Samen hebben zij een dochter, die in 2008 werd geboren. Het gezin woont in Brussel.
Bibliografie
Assita Kanko schreef verschillende boeken over feminisme en persoonlijke ervaringen. In 2015 verscheen bij Lannoo in Tielt *De tweede helft. Tijd voor een nieuw feminisme*. Twee jaar later volgde bij dezelfde uitgever in Tielt *Leading ladies: maak je ambities waar*. In 2019 publiceerde Doorbraak *Omdat je een meisje bent. Verhaal van een besneden leven*.