Romelu Lukaku

Romelu Lukaku, Belgische voetballer in actie
Romelu Lukaku, Belgische voetballer in actie

Romelu Lukaku werd geboren op 13 mei 1993 in Antwerpen. Hij is een Belgische voetballer die als spits uitkomt voor het Italiaanse Napoli en de Belgische nationale ploeg. Lukaku begon op zesjarige leeftijd te voetballen bij Rupel Boom. In 2006 maakte hij de overstap naar Anderlecht, waar hij op 16-jarige leeftijd zijn debuut in de hoofdmacht maakte. In het seizoen 2009/10 werd hij topscorer van de Belgische Pro League. In de zomer van 2011 werd Lukaku speler van Chelsea. Daarna volgden twee seizoenen op huurbasis bij West Bromwich en Everton. In 2014 maakte hij definitief de overstap naar Everton voor 28 miljoen pond, een clubrecord. Later speelde hij voor Manchester United en Internazionale, waarna hij in 2021 terugkeerde naar Chelsea voor 97,5 miljoen pond, opnieuw een clubrecord. In 2024 tekende hij bij Napoli. Lukaku speelde op het WK van 2014, 2018 en 2022 en op het EK van 2016, 2020 en 2024. Met 89 doelpunten is hij de topschutter aller tijden van de Belgische nationale ploeg. Hij is de zoon van profvoetballer Roger Lukaku en Adolphine Lukaku.

Van Antwerpse jeugd tot internationale topspits

Romelu Lukaku werd op 13 mei 1993 geboren in Antwerpen. Hij is een Belgische voetballer en speelt als spits voor het Italiaanse Napoli en de Belgische nationale ploeg. Zijn voetbaltraject begon al vroeg: op zesjarige leeftijd startte hij bij Rupel Boom. In 2006 maakte hij de overstap naar Anderlecht en op 16-jarige leeftijd debuteerde hij in de hoofdmacht. In het seizoen 2009/10 kroonde hij zich tot topschutter van de Belgische Pro League.

In de zomer van 2011 werd Lukaku speler van Chelsea. Daarna volgden twee uitleenbeurten, bij West Bromwich en Everton. In 2014 verhuisde hij definitief naar Everton voor 28 miljoen pond, een clubrecord. Drie jaar later tekende hij bij Manchester United voor 75 miljoen pond. In 2019 trok hij naar Internazionale voor 74 miljoen pond. In 2021 keerde hij terug naar Chelsea voor 97,5 miljoen pond, opnieuw een clubrecord. In 2024 tekende hij een contract bij Napoli.

Op internationaal niveau speelde Lukaku voor België op het WK van 2014, 2018 en 2022, en op het EK van 2016, 2020 en 2024. Met 89 doelpunten is hij de topschutter aller tijden van de Belgische nationale ploeg.

Jeugd in armoede en een voetbalfamilie

Romelu Lukaku groeide op in een gezin waarin voetbal centraal stond. Hij is de zoon van profvoetballer Roger Lukaku en Adolphine Lukaku. Ook zijn broer Jordan en zijn neef Boli Bolingoli-Mbombo zijn profvoetballers, en Romelu en Jordan kregen het voetbal dus als het ware mee van thuis uit. Roger Lukaku speelde voor verschillende Belgische ploegen, maar had zijn spelerscarriere al stopgezet tegen de tijd dat Romelu zelf wilde beginnen voetballen. Zijn moeder Adolphine werkte als schoonmaakster.

De familie leefde in armoede. Een deel van het gezinsinkomen ging naar familie in Congo, waardoor er thuis vaak weinig overbleef. Soms was er wekenlang geen warm water of elektriciteit. De maaltijden bestonden geregeld alleen uit melk en brood. Ook op school merkten ze de moeilijke situatie: de schooldirecteur gaf Romelu een fiets omdat hij het busgeld niet kon betalen. Daarnaast leenden uitbaters van naburige winkels soms eten aan het gezin.

Naast het gewone onderwijs volgde Romelu ook les aan een sportschool. Daar kreeg zijn vader later een rol als jeugdtrainer, wat het voetbal nog dichter bij het gezin bracht.

Doorbraak bij Anderlecht

Romelu Lukaku begon al op zijn zesde bij de jeugdopleiding van Rupel Boom. In 2003 verhuisde hij naar Wintam, waarna hij overstapte naar Lierse. Omdat er twijfels bestonden over zijn leeftijd, droeg hij altijd een geboorteakte bij zich. Bij de jeugd van Lierse scoorde hij 68 doelpunten in 68 wedstrijden, wat al vroeg zijn trefzekerheid liet zien.

Van 2006 tot 2009 speelde Lukaku voor de jeugd van Anderlecht. Ook daar bleef hij uitzonderlijk productief: hij scoorde 121 keer in 88 wedstrijden. Op 15-jarige leeftijd kwam hij uit tegen spelers die vier jaar ouder waren en maakte hij 26 doelpunten in 17 wedstrijden. Daardoor groeide zijn reputatie snel, en clubs als Manchester United, Chelsea, Milan en Arsenal volgden hem op de voet. Arsene Wenger ging zelfs persoonlijk kijken naar een wedstrijd van hem. Anderlecht maakte onderhandelingen voor geïnteresseerde clubs moeilijk door onaanvaardbare voorwaarden te vragen, en tegen zijn zestiende werd zijn transferwaarde al op ongeveer 10 miljoen euro geschat.

Op 24 mei 2009 maakte Lukaku zijn debuut in de Belgische eerste klasse tegen Standard. Hij viel in voor verdediger Victor Bernandes, maar Anderlecht verloor die wedstrijd met 1-0. Elf dagen eerder had hij zijn eerste profcontract bij Anderlecht getekend, geldig tot 2012. In het seizoen 2009/10 groeide hij uit tot een vaste waarde in de A-kern. Hij scoorde zijn eerste profdoelpunt tegen Zulte-Waregem en eindigde dat seizoen als topschutter van de Belgische competitie met 15 doelpunten. Lukaku hielp Anderlecht ook aan de 30e landstitel van de club en scoorde vier keer in de Europa League. Na de titelviering bereidde hij zelfs nog voor op een examen natuurwetenschappen de dag nadien. Tegen zijn 17e was hij al een publiekslieveling bij de meest gelauwerde Belgische club.

Zijn spel leverde vergelijkingen op met Didier Drogba, vooral door zijn fysieke kracht, positionering en kopbalsterkte. In het seizoen 2010/11 scoorde hij in alle competities samen 20 doelpunten. Anderlecht kon de titel toen niet verdedigen, maar eindigde wel bovenin het klassement. Na het bereiken van de meerderjarigheid in de zomer van 2011 begon de zoektocht naar een transfer, waarbij zijn vader in dat jaar als zijn agent optrad.

Transfer naar Chelsea en eerste seizoen

Op 6 augustus 2011 kwamen Chelsea en Anderlecht tot een akkoord over de transfer van Romelu Lukaku. Chelsea betaalde daarvoor ongeveer 20 miljoen euro: 12 miljoen euro werd meteen overgemaakt en nog eens 8 miljoen euro volgde via bonussen. Anderlecht had Lukaku ook een vijfjarig contract en familieappartementen in Londen aangeboden. Bij zijn aankomst kreeg hij bij Chelsea rugnummer 18.

Lukaku debuteerde voor Chelsea op 27 augustus als invaller tegen Norwich City. Zijn eerste basisplaats volgde in een competitiewedstrijd van de League Cup tegen Fulham, die Chelsea na strafschoppen won. Pas op 13 mei 2012 stond hij voor het eerst aan de aftrap in de Premier League. Onder André Villas-Boas en Roberto Di Matteo veroverde hij geen vaste plaats in het elftal. Didier Drogba en Fernando Torres kregen in het centrum van de aanval de voorkeur.

Toch kende Lukaku ook succes in dat eerste Chelsea-seizoen. Hij won met de club de FA Cup. In de laatste competitiewedstrijd tegen Blackburn stond hij in de basis en gaf hij de assist op John Terry. Een week later won Chelsea in München de Champions League, maar Lukaku weigerde de trofee vast te houden omdat hij zich niet verbonden voelde met die overwinning. Uiteindelijk verliet hij Stamford Bridge op zoek naar meer speelminuten.

Seizoen bij West Bromwich Albion

Romelu Lukaku werd op 10 augustus 2012 op huurbasis vastgelegd door West Bromwich Albion en speelde er het seizoen 2012/13. Slechts acht dagen na zijn komst maakte hij zijn debuut, meteen met een doelpunt tegen Liverpool. Op 22 september stond hij voor het eerst in de basis tegen Reading en hij besliste die wedstrijd met het enige doelpunt van de match.

Ook later in het seizoen bleef Lukaku belangrijk voor West Bromwich Albion. Op 24 november viel hij in voor Shane Long in de wedstrijd tegen Sunderland. Daarin scoorde hij een penalty en gaf hij ook een assist op Mark-Antoine Fortuné. Dankzij die overwinning boekte West Bromwich Albion zijn vierde opeenvolgende zege, iets wat de club sinds 1980 niet meer had gedaan. Op 12 januari 2013 maakte Lukaku zijn eerste Premier League-dubbel tegen Reading. Een maand later, op 11 februari, scoorde hij zijn tiende competitiedoelpunt van het seizoen nadat hij als invaller was opgekomen.

In totaal kwam Lukaku voor West Bromwich Albion tot 17 doelpunten. Op 19 mei 2013 maakte hij zelfs een hattrick, waarmee hij zijn ploeg een 5-5-gelijkspel bezorgde.

Terugkeer bij Chelsea en Europese tegenslag

Romelu Lukaku keerde terug naar Chelsea en kwam aan het begin van het seizoen 2013/14 in twee wedstrijden in actie. Op 19 mei 2013 speelde hij in de afscheidswedstrijd van Sir Alex Ferguson. Later nam hij ook deel aan de UEFA Super Cup van 2013 tegen Bayern München. In die wedstrijd kwam hij als invaller op het veld, maar miste hij de beslissende strafschop. Chelsea verloor die Super Cup van Bayern München.

Uitleenbeurt en onenigheid met de coach

Kort na de UEFA Super Cup werd Romelu Lukaku tot het einde van het seizoen uitgeleend aan Everton. Rond die uitleenbeurt werd de beslissing meermaals heen en weer geschoven tussen Lukaku en de Portugese coach. José Mourinho zei dat Lukaku zelf voor de uitleenbeurt had gekozen omdat hij wilde spelen. Lukaku was het daar niet mee eens. Na die betwiste beslissing keerde hij niet terug naar Chelsea. Twee jaar later werd Mourinho ontslagen.

Doorbraak en recordseizoenen bij Everton

Romelu Lukaku werd gevolgd door West Ham, West Bromwich, Milan en Everton, maar hij besloot uiteindelijk om naar Everton te gaan. Daar groeide hij al snel uit tot een leider. Na zijn overstap naar Goodison Park beleefde Everton het beste seizoen in tien jaar en eindigde de club als vijfde in de rangschikking.

Lukaku debuteerde voor Everton op 21 september 2013 tegen West Ham United. Hij scoorde het winnende doelpunt vijf minuten voor tijd in een wedstrijd die Everton met 3-2 won. Op 30 september 2013 maakte hij zijn thuisdebuut op Goodison Park tegen Newcastle, opnieuw in een 3-2-zege, waarbij hij twee keer scoorde. Op 23 november 2013 volgde alweer een nieuwe sterke prestatie: in de Merseyside derby tegen Liverpool maakte Lukaku twee doelpunten in een wedstrijd die op 3-3 eindigde.

In januari 2014 liep hij een zware enkelbandblessure op. Gareth Barry gleed uit en botste tegen Lukaku toen hij probeerde een schot van Steven Gerrard te blokkeren. Lukaku keerde op 1 maart 2014 terug in de wedstrijd tegen West Ham United en scoorde meteen het enige doelpunt van de partij. In dat seizoen kwam hij aan 15 doelpunten in 31 Premier League-wedstrijden. Daarmee was hij Everton's topschutter van het seizoen en stond hij ook eerste voor doelpunten en minuten per doelpunt. Gemiddeld scoorde hij om de 117 minuten.

Op 30 juli 2014 maakte Everton de transfer van Lukaku definitief bekend. Hij kwam over van Chelsea, tekende een contract voor vijf jaar en de transfersom bedroeg 28 miljoen pond. Hij kreeg ook het rugnummer 10. Zijn eerste doelpunt voor Everton in dat nieuwe hoofdstuk viel op 13 september 2014 tegen West Bromwich Albion.

Daarna bleef hij geregeld beslissend. Op 19 februari 2015 scoorde hij zijn eerste hattrick voor Everton tegen Young Boys in de Europa League, en een week later maakte hij nog twee doelpunten tegen dezelfde tegenstander. Met 8 goals werd hij gedeeld topschutter van de Europa League. In de Premier League maakte hij 10 doelpunten.

In het seizoen 2015/16 begon hij met een dubbele treffer tegen Southampton op 15 augustus 2015. Tegen december 2015 was hij de eerste Everton-speler ooit die in zes opeenvolgende Premier League-wedstrijden scoorde. In alle competities was hij de eerste Everton-speler in 40 jaar die in zeven opeenvolgende wedstrijden scoorde, en later zelfs de eerste sinds 1954 die in acht opeenvolgende wedstrijden in alle competities scoorde, tegen Leicester City. Op 6 februari 2016 maakte hij tegen Stoke City zijn twintigste doelpunt van het seizoen. Daarmee werd hij de eerste Everton-speler sinds Graham Sharp die in twee opeenvolgende seizoenen 20 goals in alle competities scoorde. Zijn 16e Premier League-doelpunt evenaarde het scorerecord van Tony Cottee en Andrei Kanchelskis uit het midden van de jaren 90. In totaal kwam hij dat seizoen aan 18 goals in 37 wedstrijden, goed voor de vierde plaats op de clubtopscorerslijst. Hij werd ook de vijfde speler ooit die vóór zijn 23e verjaardag 50 Premier League-doelpunten maakte.

Na het seizoen 2015/16 liet Lukaku weten dat hij Everton wilde verlaten en dat hij vooral teams verkoos die regelmatig Champions League-voetbal aanboden. Toch bleef hij na het Europees kampioenschap bij Everton. Op 12 september 2016 maakte hij een hattrick tegen Sunderland, waarbij hij drie doelpunten maakte in 11 minuten en 37 seconden, tussen de 60e en 71e minuut. Op 4 februari 2017 scoorde hij vier keer tegen Bournemouth, waarbij zijn eerste treffer na 31 seconden viel, de snelste in de clubgeschiedenis. Op 25 februari 2017 kwam hij aan zijn 60e Premier League-doelpunt voor Everton, waarmee hij het record van Duncan Ferguson evenaarde. Op 5 maart 2017 ging hij daarover en werd hij Everton's topscorer ooit in de Premier League, na een wedstrijd tegen Tottenham Hotspur op White Hart Lane. In maart 2017 weigerde hij ook een nieuw vijfjarig contract van Everton met een weekloon van ongeveer 140.000 pond. Later stelde hij in een interview ook vragen bij de ambities van Everton.

Erkenning in 2017

In 2017 kreeg Romelu Lukaku meerdere erkenningen voor zijn prestaties. Op 20 april 2017 werd hij opgenomen in het PFA Team of the Year. Daarnaast werd hij dat jaar genomineerd voor zowel de PFA Player of the Year award als de PFA Young Player of the Year award. Die nominaties bevestigden zijn sterke seizoen en de waardering die hij kreeg binnen het Engelse profvoetbal.

Van Everton naar Manchester United

Na een seizoen waarin Romelu Lukaku 25 doelpunten maakte, waarvan 18 in de Premier League, volgde in de zomer van 2017 de overstap naar Manchester United. Op 8 juli 2017 maakte Manchester United een akkoord met Everton bekend. Twee dagen later tekende Lukaku officieel een contract voor vijf jaar, met een optie voor een extra jaar. De transfersom bedroeg ongeveer 75 miljoen pond, met nog eens 15 miljoen pond aan mogelijke bonussen. Bij zijn komst koos hij voor het rugnummer 9.

Zijn eerste officiële wedstrijd voor Manchester United speelde hij op 8 augustus 2017 in de UEFA Super Cup tegen Real Madrid. Ook daarin liet hij zich meteen opmerken door een doelpunt te scoren. Vijf dagen later volgde zijn debuut in de Premier League tegen West Ham United, waar hij opnieuw twee keer scoorde. Daarmee werd hij de vierde speler van Manchester United die twee doelpunten maakte in een Premier League-debuut.

Lukaku zette die sterke start verder in de volgende weken. Op 27 september scoorde hij twee keer in een Champions League-wedstrijd tegen CSKA Moskou. Na zijn eerste negen wedstrijden voor Manchester United stond hij al op tien doelpunten, waarmee hij het record van Sir Bobby Charlton verbeterde. Op 25 februari 2018 scoorde hij tegen Chelsea en gaf hij ook een assist aan Jesse Lingard. Op 13 maart maakte hij zijn 200e carrièredoelpunt in de Champions League-wedstrijd tegen Sevilla. Enkele weken later, op 31 maart 2018, bereikte hij ook de grens van 100 doelpunten in de Premier League.

In zijn eerste seizoen bij Manchester United kwam Lukaku uiteindelijk aan 51 wedstrijden en 27 doelpunten in alle competities.

Doorbraak en successen bij Internazionale

Romelu Lukaku maakte snel indruk bij Internazionale. In zijn tweede wedstrijd voor de club, een uitmatch tegen Cagliari, scoorde hij al, al kreeg hij tijdens die wedstrijd ook racistische beledigingen van supporters van de tegenstander te verwerken. In de daaropvolgende weken bevestigde hij zijn waarde. Tegen Sassuolo scoorden Lukaku en de Argentijnse aanvaller Lautaro Martinez samen vier doelpunten, en op 2 november maakte Lukaku een brace tegen Bologna. Daarmee evenaarde hij het record van Ronaldo door 9 doelpunten te maken in zijn eerste 11 wedstrijden voor Inter.

Ook in Europa liet Lukaku zich opmerken. Op 27 november scoorde hij zijn eerste doelpunt voor Internazionale in Europese competities tegen het Tsjechische Slavia. Later maakte hij ook een goal tegen Barcelona in de laatste groepswedstrijd van de UEFA Champions League, waarna Inter de wedstrijd verloor en verderging in de UEFA Europa League. In de competitie bleef hij doeltreffend, onder meer met een brace op nieuwjaarsdag in de uitwedstrijd tegen Napoli. Inter won daar met 3:1 en boekte zo zijn eerste zege in Napels sinds 1997.

Het seizoen leverde nog meer opvallende cijfers op. Op 25 juli 2020 scoorde Lukaku opnieuw tweemaal, dit keer tegen Genoa. Daarmee werd hij de eerste speler sinds Stefan Nyers in het seizoen 1949/50 die 15 uitdoelpunten in een Serie A-seizoen maakte. Inter eindigde uiteindelijk tweede, op een punt van Juventus, terwijl Lukaku zelf tot 23 doelpunten kwam voor de club. In de UEFA Europa League scoorde hij tegen Getafe, Bayer 04 en Shakhtar Donetsk, en in de finale versierde en benutte hij in de vijfde minuut een strafschop. Die eindstrijd eindigde echter met een owngoal van Lukaku in de 74ste minuut, waardoor Sevilla won.

Van Chelsea naar terugkeer in Italië

Op 12 augustus 2021 maakte Romelu Lukaku de overstap naar de Engelse club Chelsea voor 97,5 miljoen pond. Daarmee werd hij de duurste voetballer aller tijden, met een totale transfersom van 285 miljoen pond. Hij begon sterk bij Chelsea: in zijn debuutmatch tegen Arsenal scoorde hij al in de 15de minuut. Later maakte hij ook zijn eerste doelpunten op Stamford Bridge tegen Aston Villa op 12 september en zijn eerste Europese treffer voor Chelsea tegen Zenit in de Champions League. Op 8 oktober stond hij bij een van de vijf Chelsea-spelers op de lijst van 30 Ballon d'Or-kandidaten voor 2021 en hij eindigde uiteindelijk twaalfde.

Eind december 2021 liet Lukaku echter weten ontevreden te zijn over de situatie bij Chelsea en over de aanpak van coach Thomas Tuchel. Hij gaf ook aan terug te willen keren naar Inter. Daarna werd hij uit de selectie gelaten voor de wedstrijd tegen Liverpool, maar na onderhandelingen met Tuchel en openbare verontschuldigingen werd hij opnieuw opgenomen in de groep. Hij speelde ook in de League Cup tegen Tottenham Hotspur, al kreeg hij wel een boete. Zijn seizoen bij Chelsea eindigde met 8 doelpunten in 26 wedstrijden. ESPN noemde hem later de slechtste aanwinst van de Premier League.

Op 29 juni 2022 keerde Lukaku terug naar Inter, op huurbasis voor een seizoen vanuit Chelsea. Die uitleenbeurt kostte 6,9 miljoen pond en zijn loon werd verlaagd. Bij Inter scoorde hij in het seizoen in de Serie A 24 doelpunten en gaf hij 11 assists. In totaal speelde hij twee seizoenen voor de Milanese club, waarin hij 95 wedstrijden afwerkte en 64 keer scoorde.

Op 5 april 2023 riep Lukaku de Serie A op om actie te ondernemen nadat hij tijdens een wedstrijd tegen Juventus racistisch werd bejegend. Op 10 juni 2023 speelde hij mee in de Champions League-finale tegen Manchester City. Hij kreeg kritiek omdat hij na zijn invalbeurt enkele grote kansen miste. Inter verloor die finale met 1-0.

Op 31 augustus 2023 werd Lukaku voor een seizoen uitgeleend aan Roma, voor een vermeld bedrag van 8 miljoen pond. Hij debuteerde op 1 september 2023 in het Stadio Olimpico tegen Milan, waar Roma met 2-1 verloor. Zijn eerste doelpunt voor Roma volgde op 17 september 2023 tegen Empoli in een 7-0-zege. Op 29 augustus 2024 tekende Lukaku vervolgens een driejarig contract bij Napoli. De transfer van Chelsea naar Napoli werd gemeld als 30 miljoen euro, met 15 miljoen euro aan bonussen. Op 31 augustus 2024 debuteerde hij tegen Parma en scoorde hij in de 92ste minuut, waardoor Napoli met 2-1 won. In zijn debuutseizoen voor Napoli kwam hij aan 14 doelpunten en 10 assists, en Napoli werd kampioen van de Italiaanse Serie A.

Doorbraak en records bij de Rode Duivels

Romelu Lukaku liet al vroeg van zich horen bij de Belgische nationale ploegen. In zijn debuutmatch voor België U21 tegen Slovenië scoorde hij meteen een doelpunt. Op 3 maart 2010 maakte hij vervolgens zijn debuut voor de Belgische A-ploeg in een oefenwedstrijd tegen Kroatië.

Daarna volgden meerdere opvallende prestaties. Op 17 november 2010 scoorde Lukaku twee keer tegen Rusland en bezorgde hij België de overwinning. Op 15 augustus 2012 maakte hij in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Nederland zijn eerste doelpunt in bijna twee jaar. Een jaar later, op 11 oktober 2013, trof hij twee keer raak tegen Kroatië in de kwalificaties voor het WK 2014.

In mei 2014 werd Lukaku opgenomen in de Belgische selectie voor het WK in Brazilië. Enkele dagen later scoorde hij zijn eerste hattrick voor België tegen Luxemburg, op 26 mei 2014. Die wedstrijd werd door de FIFA niet officieel erkend, omdat België zeven keer in plaats van zes keer had gewisseld. Tijdens het WK zelf kwam Lukaku in de achtste finale tegen de Verenigde Staten als invaller voor de verlengingen in het veld. Hij gaf daar een assist op Kevin De Bruyne en scoorde in de 105e minuut zijn eerste doelpunt op een eindtoernooi. België won die wedstrijd met 2-1.

In de jaren daarna bleef Lukaku zijn totaalscore voor België opkrikken. Op 10 november 2017 scoorde hij twee keer tegen Mexico en bereikte hij 29 en 30 doelpunten voor de nationale ploeg. Daarmee evenaarde hij Bernard Voorhoof en Paul Van Himst. Later scoorde hij ook tegen Japan en werd hij op 24-jarige leeftijd de enige topscorer van België. De Koninklijke Belgische Voetbalbond erkende zijn doelpuntenrecord voor België, terwijl de FIFA door de geannuleerde oefenwedstrijd tegen Luxemburg slechts 28 doelpunten officieel telde.

Op 6 juni 2018 werd Lukaku officieel Belgisch topscorer aller tijden met een doelpunt tegen Egypte. Op dat moment had hij 31 officieel erkende doelpunten voor België. Op het WK van 2018 in Rusland scoorde hij twee keer in de openingswedstrijd tegen Panama en opnieuw twee keer tegen Tunesië op 23 juni 2018, waarna hij in de 59e minuut werd vervangen. In totaal speelde hij zes wedstrijden en maakte hij vier doelpunten op dat toernooi, waarin België derde werd.

Op 5 september 2021 speelde Lukaku zijn 100e interland tegen Tsjechië en scoorde hij zijn 67e doelpunt voor België. Op het WK van 2022 kwam hij als invaller in actie tegen Marokko en Kroatië. In de wedstrijd tegen Kroatië liet hij minstens drie scoringskansen onbenut.

Doelpuntenregen in de EK-kwalificatie

Romelu Lukaku was beslissend in de kwalificatie voor het EK 2024. Op 24 maart 2023 maakte hij een hattrick tegen Zweden in een uitwedstrijd. Op 19 november 2023 scoorde hij vier doelpunten in de eerste 20 minuten tegen Azerbeidzjan in de laatste kwalificatiematch. Daarmee werd hij de eerste Belg sinds 1994 die vier keer scoorde in een wedstrijd voor de nationale ploeg. In totaal kwam Lukaku uit op 14 doelpunten in het kwalificatietoernooi, een record voor een enkel Europees Kampioenschap-kwalificatietoernooi. Hij maakte 14 van de 22 Belgische doelpunten, terwijl geen enkele andere Belg meer dan 2 keer scoorde.

Geloof en persoonlijk leven

Volgens zijn eigen woorden is Romelu Lukaku een overtuigd katholiek. Hij zei dat hij na het ontwaken eerst bad, daarna contact opnam met zijn ouders om te vragen of zij hulp nodig hadden, en vervolgens naar de training vertrok. In 2014 maakte hij een bedevaart naar Lourdes. Naast zijn geloofsleven bouwde Lukaku ook aan zijn opleiding: hij behaalde een bachelor in toerisme. Hij is bovendien meertalig en spreekt Engels, Frans, Nederlands, Duits, Lingala, Portugees en Italiaans. Op persoonlijk vlak begon hij in 2016 te daten met model Sarah Mens. In 2018 kregen zij samen een zoon, Romeo Emmanuel. Later gingen Lukaku en Mens uit elkaar.

Scroll naar boven