Michy Batshuayi is een Belgische profvoetballer die als spits uitkomt voor Bundesliga-club Eintracht Frankfurt en het Belgisch nationaal elftal. Hij begon zijn professionele carrière in 2011 bij Standard Luik, na jeugdperiodes bij Evere, Schaarbeek, Brussels en Anderlecht. Bij Standard maakte hij zijn eerste optredens in de Belgische Pro League en scoorde hij zijn eerste professionele doelpunt op 15 december 2011, uit tegen FC Kopenhagen in de groepsfase van de UEFA Europa League. In totaal maakte hij 44 doelpunten in 120 wedstrijden voor de club. Zijn doorbraak kwam in het seizoen 2013–14, waarin hij 21 keer scoorde en als tweede eindigde op de topschutterslijst van de Belgische Pro League. Voor die prestaties kreeg hij de Ebony Shoe Award. Nadien verhuisde hij naar Marseille, waar hij onder meer hielp bij het bereiken van de finale van de Coupe de France in 2016. In juli 2016 tekende hij bij Chelsea, waarvoor hij in zijn debuutseizoen het kampioensdoelpunt maakte. Later werd hij uitgeleend aan Borussia Dortmund, Valencia, Crystal Palace en Beşiktaş. In 2022 sloot hij zich aan bij Fenerbahçe. Voor België scoorde hij bij zijn debuut tegen Cyprus in maart 2015 en nam hij deel aan het WK van 2018 en 2022, evenals aan het EK van 2016 en 2020.
- Hoe verliep Michy Batshuayi's opmars van Standard Luik naar een internationale carrière?
- Hoe verliep Michy Batshuayi zijn clubcarrière van zijn jeugdjaren tot en met zijn overstap naar Marseille?
- Welke clubs toonden interesse in Michy Batshuayi en hoe verliepen die transferpogingen?
- Hoe verliep Michy Batshuayi zijn beginperiode bij Chelsea en welke belangrijke doelpunten maakte hij daar?
- Hoe verliep de clubcarrière van Michy Batshuayi tijdens zijn uitleenbeurten bij Borussia Dortmund, Valencia, Crystal Palace en Chelsea?
- Welke clubs vertegenwoordigde Michy Batshuayi in zijn latere loopbaan en welke prestaties leverde hij daar?
- Hoe verliep de internationale carrière van Michy Batshuayi bij België?
- Waarmee werd de speelstijl van Michy Batshuayi vergeleken?
Doorbraak in België en eerste stap naar het buitenland
Michy Batshuayi begon zijn profcarrière in 2011 bij Standard Luik. Daar groeide hij snel uit tot een trefzekere spits, met 44 goals in 120 wedstrijden in alle competities. Zijn sterkste seizoen bij de club was 2013-14, waarin hij 21 keer scoorde in de Belgische Pro League. Daarmee eindigde hij als tweede op de topschutterslijst van de competitie en verdiende hij de Ebony Shoe Award voor zijn prestaties.
Die sterke periode leverde hem een transfer op naar Marseille voor 4,5 miljoen pond. In Frankrijk hielp hij Marseille tot in de finale van de Coupe de France in 2016. Zijn volgende grote stap volgde in juli 2016, toen Chelsea hem voor 33 miljoen pond aantrok. In zijn debuutseizoen bij Chelsea scoorde hij het doelpunt dat de Premier League-titel bezorgde aan de club.
Daarna werd Batshuayi meermaals uitgeleend. Hij speelde op huurbasis voor Borussia Dortmund, Valencia, Crystal Palace en Beşiktaş. In 2022 sloot hij zich aan bij Fenerbahçe. Ook bij de Belgische nationale ploeg liet hij vroeg van zich horen: in maart 2015 scoorde hij bij zijn debuut tegen Cyprus. Nadien maakte hij deel uit van de Belgische selectie die derde werd op het WK 2018 en speelde hij op het WK 2022. Daarnaast kwam hij in actie op het Europees kampioenschap van 2016 en 2020.
Doorbraak bij Standard en overgang naar Marseille
Michy Batshuayi kende een zwerftocht door het jeugdvoetbal met passages bij Evere, Schaarbeek, Brussels en Anderlecht, voor hij de overstap maakte naar Standard Luik. Daar maakte hij zijn opwachting in de Belgische Pro League door Aloys Nong te vervangen in een 3-0-zege tegen KV Mechelen in het Stade Maurice Dufrasne. Op 21 juli zat hij nog op de bank als ongebruikte invaller in de Belgische Supercup, die Standard met 1-0 verloor van Gent.
Zijn eerste professionele doelpunt maakte Batshuayi op 15 december in de groepsfase van de UEFA Europa League, uit tegen Kopenhagen. Zes dagen later volgden meteen twee treffers in de heenwedstrijd van de kwartfinale van de Beker van België op het veld van Lierse, een wedstrijd die Standard met 2-1 won. Op 14 januari 2012 scoorde hij zijn eerste competitiegoal in een ruime 6-1-thuiszege tegen Germinal Beerschot. Hij sloot het seizoen 2011-2012 af met zes competitiegoals.
Die periode kende ook disciplinaire problemen. Op 22 april werd hij als invaller uitgesloten in de 3-2-nederlaag bij Genk, na een stamp op de borst van Jeroen Simaeys. De Koninklijke Belgische Voetbalbond schorste hem daarop voor vier wedstrijden. Later, op 25 september 2012, kreeg hij opnieuw rood in de zesde ronde van de Beker van België, in een 3-2-zege op bezoek bij Mouscron, voor een elleboogstoot aan Benjamin Delacourt. Voor dat incident volgden twee bekerduels schorsing en een boete van 200 euro.
In het seizoen 2012-2013 noteerde Batshuayi twaalf doelpunten in 26 wedstrijden. Op 19 mei 2013 besliste hij met twee goals een spectaculaire 4-3-thuiszege tegen Lokeren. Een jaar later kwam zijn definitieve doorbraak: in 2013-2014 scoorde hij 21 keer in 34 wedstrijden, eindigde hij tweede in de rangschikking van topschutters achter Hamdi Harbaoui, en maakte hij op 15 september zijn eerste professionele hattrick in een 4-2-overwinning op het veld van Oostende. Voor dat seizoen kreeg hij ook de Ebony Shoe Award voor beste speler van Afrikaanse origine.
Op 8 augustus 2014 tekende Batshuayi bij het Franse Marseille voor een transfersom van 4,5 miljoen pond. Onder Marcelo Bielsa scoorde hij daar negen competitiegoals, ondanks dat hij zelden in de basis stond, en in maart maakte hij dubbelslagen in uitzeges tegen Toulouse en Lens. Op 23 augustus 2015 opende hij het seizoen met zijn eerste doelpunten van het jaar in een 6-0-zege tegen Troyes.
Transferinteresse rond Batshuayi
Volgens Vincent Lebrune kreeg Batshuayi interesse van clubs uit de top 15 van de wereld. In de zomer van 2015 waren er veel aanbiedingen, maar hij vertrok toen niet bij zijn toenmalige club. In april 2016 bood West Ham United 35 miljoen euro om hem te tekenen. Twee maanden later bracht Crystal Palace een bod van 38 miljoen euro uit. Ook Juventus toonde interesse in zijn komst. Batshuayi ging niet in op het bod van Crystal Palace en ging in plaats daarvan in op het aanbod van Chelsea, dat 40 miljoen euro bedroeg.
Chelsea en eerste prijzen
Batshuayi verliet de Belgische selectie voor Euro 2016 om een medische keuring bij Chelsea te ondergaan. Op 3 juli 2016 tekende hij er een contract voor vijf jaar. Hij was daarmee de eerste aanwerving van Chelsea's nieuwe trainer Antonio Conte. In juli 2016 sloot hij aan bij de voorbereiding in Oostenrijk, waar hij op 20 juli zijn debuut maakte in een oefenmatch tegen Wolfsberger AC. Een dag later volgden zijn eerste twee doelpunten voor Chelsea in een 8-0 oefenzege tegen Atus Ferlach.
Zijn competitiedebuut kwam er op 15 augustus 2016 tegen West Ham. In die 2-1-zege gaf hij de assist voor de late winnende treffer van Diego Costa. Op 20 augustus scoorde hij zijn eerste Premier League-doelpunt in de 2-1-overwinning op Watford. Drie dagen later maakte hij een dubbele treffer in de EFL Cup in de thuiszege tegen Bristol Rovers.
Later in het seizoen scoorde hij het winnende doelpunt tegen West Bromwich Albion op 12 mei, waarmee Chelsea de Premier League-titel veiligstelde. Hij maakte ook drie doelpunten in de laatste twee wedstrijden van het seizoen. Zijn laatste doelpunt van dat seizoen viel in de 92e minuut van de 5-1-zege tegen Sunderland op Stamford Bridge. Batshuayi sloot dat seizoen af met 5 doelpunten in 236 minuten Premier League-voetbal.
Op 20 september 2017 scoorde hij zijn eerste hattrick voor Chelsea in de 5-1-thuiszege tegen Nottingham Forest in de derde ronde van de EFL Cup. Nadien maakte hij ook het winnende doelpunt in blessuretijd in een 2-1-uitzege tegen Atlético Madrid in de groepsfase van de Champions League. Op 17 januari 2018 scoorde hij in de derde ronde van de FA Cup in de 1-1-thuiswedstrijd tegen Norwich City, zijn 50e optreden voor Chelsea.
Leenperiodes in Duitsland, Spanje en Engeland
Op 31 januari 2018 trok Michy Batshuayi op huurbasis naar Borussia Dortmund voor de rest van het seizoen 2017-18. Hij maakte er meteen indruk: bij zijn debuut op 2 februari scoorde hij twee keer en gaf hij een assist in de 3-2 uitzege tegen 1. FC Köln. Daarmee werd hij de eerste speler sinds Pierre-Emerick Aubameyang die meerdere doelpunten maakte bij zijn Bundesliga-debuut. Ook daarna bleef hij belangrijk, met onder meer het openingsdoelpunt tegen Hamburger SV en twee treffers tegen Atalanta in de heenwedstrijd van de achtste finales van de UEFA Europa League. Later meldde Batshuayi dat hij in Italië tijdens die Europese wedstrijd “monkey noises” had gehoord. In het onderzoek van de UEFA werden de teams beboet voor pyrotechniek, maar de racismebeschuldigingen tegen Batshuayi werden verworpen, iets waar hij zich kritisch over uitsprak. Zijn periode bij Dortmund eindigde vroegtijdig door enkelbandletsel op 15 april, waardoor hij de rest van het seizoen miste.
Op 10 augustus 2018 werd hij voor het seizoen 2018-19 uitgeleend aan Valencia. Hij maakte zijn debuut als invaller tegen Atlético Madrid en scoorde zijn eerste doelpunt voor de club op 26 september tegen Celta de Vigo. Met die treffer werd hij de eerste speler die in de 21e eeuw scoorde in de hoogste divisies van Frankrijk, Duitsland, Engeland en Spanje.
In januari 2019 werd de huurbeurt bij Valencia ingekort en volgde een uitleenbeurt aan Crystal Palace tot het einde van het seizoen. Daar debuteerde hij op 2 februari in de thuiszege tegen Fulham en gaf hij meteen een assist voor Jeffrey Schlupp. Op 23 februari scoorde hij in de 4-1 overwinning tegen Leicester City. Later keerde hij terug naar Crystal Palace voor een tweede uitleenbeurt tot het einde van het seizoen 2020-21, en op 18 oktober won hij een penalty die door Wilfried Zaha werd omgezet in een 1-1 gelijkspel tegen Brighton & Hove Albion. Tussendoor maakte hij op 23 oktober 2019 als invaller het late winnende doelpunt voor Chelsea tegen Ajax in de Champions League, en op 25 januari opende hij de score in de 2-1 uitzege tegen Hull City in de vierde ronde van de FA Cup.
Succes in Turkije en verdere transfer
Na zijn contractverlenging bij Chelsea tot 2023 werd Michy Batshuayi op 18 augustus 2021 voor het seizoen 2021-22 uitgeleend aan Beşiktaş. Daar eindigde hij als gedeeld zevende topschutter van de Süper Lig met 14 doelpunten in 33 wedstrijden. Op 5 januari 2022 won hij met Beşiktaş de Turkse Super Cup, nadat hij scoorde in de penaltyreeks na een 1-1-gelijkspel tegen Antalyaspor in het Ahmad bin Ali Stadium in Qatar.
Op 2 september 2022 tekende Batshuayi een contract voor twee jaar, met optie voor een derde seizoen, bij Fenerbahçe. De transfersom werd gemeld als 3 miljoen euro. Bij Fenerbahçe liet hij zich meermaals opmerken: op 30 oktober scoorde hij zijn eerste hattrick in de 5-2-zege tegen İstanbulspor en gaf hij ook een assist. Op 11 juni 2023 maakte hij twee doelpunten in de 2-0-zege tegen İstanbul Başakşehir in de finale van de Turkse Beker. Op 1 augustus 2023 scoorde hij opnieuw twee keer in de 4-0-uitzege tegen Zimbru in de UEFA Conference League. Later volgde zijn tweede hattrick voor Fenerbahçe, in de 4-3-uitzege bij Kayserispor in de Süper Lig op 20 december 2023. Op 17 januari 2024 maakte hij zelfs vier doelpunten in de 6-0-zege tegen Adanaspor in de Turkse Beker.
Op 1 juli 2024 maakte Batshuayi de overstap naar Galatasaray met een contract voor drie jaar. Daarmee werd hij de eerste buitenlandse speler die voor alle drie de grote clubs in de Turkse Süper Lig uitkwam. Op 3 februari 2025 tekende hij vervolgens een contract voor tweeënhalf jaar bij Eintracht Frankfurt in Duitsland.
Internationale carrière bij België
Michy Batshuayi was via zijn ouders ook speelgerechtigd voor de nationale ploeg van de DR Congo, maar in maart 2015 viel die optie weg toen hij aangaf dat hij de voorkeur gaf aan een interlandcarrière voor België. Kort daarna maakte hij op 28 maart 2015 zijn debuut voor België tegen Cyprus. Hij viel in de 77e minuut in voor Christian Benteke en scoorde drie minuten later met een schot van buiten het strafschopgebied. Met die treffer hielp hij België aan een thuiszege van 5-0 tegen Cyprus.
In de jaren daarna bleef Batshuayi geregeld deel uitmaken van de selectie. Hij werd opgenomen in de Belgische groep voor het eindtoernooi van UEFA Euro 2016 in Frankrijk en maakte daar zijn toernooidebuut in de achtste finale tegen Hongarije op 26 juni 2016 in Toulouse. Ook daar liet hij zich meteen gelden: met zijn eerste balcontact scoorde hij het tweede doelpunt in de 4-0-zege. Op 7 oktober 2017 scoorde hij opnieuw, dit keer één keer in een 4-3-uitzege tegen Bosnië en Herzegovina.
Batshuayi maakte ook deel uit van de Belgische kwalificatiecampagne voor het WK van 2018 en werd door bondscoach Roberto Martínez opgenomen in de 23-koppige WK-selectie voor Rusland. In de tweede groepswedstrijd tegen Tunesië kwam hij in de 68e minuut in het veld en scoorde hij het vijfde Belgische doelpunt in een 5-2-overwinning. Nadien bleef hij geselecteerd voor grote toernooien: op 17 mei 2021 stond hij in de definitieve 26-koppige selectie voor UEFA Euro 2020, en ook voor het WK van 2022 in Qatar werd hij opgeroepen. Daar maakte hij België’s enige doelpunt in de openingswedstrijd tegen Canada op 23 november, terwijl de ploeg in de rest van de groepsfase niet meer tot scoren kwam. Voor de eindronde van UEFA Euro 2024 werd hij uiteindelijk niet opgenomen in de Belgische selectie.
Speelstijl
In december 2015 vergeleek FourFourTwo Batshuayi met Didier Drogba omwille van zijn snelheid, kracht, positionering en link-up play. Die vergelijking benadrukte vooral hoe hij zich in de aanval kon profileren met fysieke aanwezigheid en een vlotte combinatie van individuele actie en samenspel.