Tom Boonen is een Belgische voormalige wegwielrenner, geboren in Mol op 15 oktober 1980. Hij was professioneel actief van 2002 tot 2017 en reed voor onder meer US Postal Service en Quick Step, later Quick Step/Omega Pharma/Etixx. Als renner stond hij bekend als sprinter en als specialist in de voorjaarsklassiekers. In zijn carrière won hij Parijs-Roubaix vier keer en de Ronde van Vlaanderen drie keer. In 2005 werd hij wereldkampioen op de weg. Daarnaast won hij in 2007 de puntenklassement in de Tour de France. Boonen begon als jonge renner bij de ploeg van Johan Bruyneel, werd in 2000 winnaar van Parijs-Tours U23 en behaalde datzelfde jaar ook podiumplaatsen in Parijs-Roubaix bij de amateurs. In zijn eerste profjaar finishte hij derde in Parijs-Roubaix. Na zijn overstap naar Quick Step-Davitamon behaalde hij in 2004 meerdere sprintzeges in rittenkoersen en zijn eerste overwinningen in Belgische klassiekers zoals Gent-Wevelgem. Hij bleef bij Quick Step tot zijn afscheid in de Parijs-Roubaix van 2017.
- Welke belangrijkste zeges behaalde Tom Boonen in de klassiekers en op het wereldtoneel?
- Hoe verliep de overgang van Tom Boonen van belofte naar prof en zijn periode bij Quick Step?
- Hoe groeide Tom Boonen uit tot een toprenner in de seizoenen 2004 en 2005?
- Hoe verliep het voor Tom Boonen op het wereldkampioenschap in Salzburg?
- Welke resultaten behaalde Tom Boonen in 2007 en begin 2008?
- Hoe verliepen de resultaten en moeilijkheden van Tom Boonen in 2008 en 2009?
- Wat gebeurde er met Tom Boonen na zijn positieve test eind april 2009?
- Hoe verliepen de seizoenen van Tom Boonen, met zijn overwinningen, contractverlenging en de tegenslagen die hem uit wedstrijden deden stappen?
- Welke belangrijke koersen won Tom Boonen in 2012?
- Hoe verliepen Tom Boonen zijn seizoenen met nationale titels, klassiekers en blessures?
- In welke belangrijke koersen en kampioenschappen kwam Tom Boonen in beeld?
Overwinningen in de grote klassiekers
Tom Boonen was een Belgische voormalige wegwielrenner, geboren in Mol op 15 oktober 1980. Hij was prof van 2002 tot 2017 en reed voor onder meer US Postal Service en Quick Step/Omega Pharma/Etixx. Boonen stond bekend als sprinter en als specialist in de voorjaarsklassiekers. In die koersen liet hij zich meermaals gelden: hij won Parijs-Roubaix vier keer en de Ronde van Vlaanderen drie keer. In 2005 werd hij ook wereldkampioen op de weg. Daarnaast won hij in de Tour de France van 2007 het puntenklassement.
Van belofte tot vaste waarde bij Quick Step
Tom Boonen reed als jonge renner al voor de ploeg van Johan Bruyneel. In 2000 liet hij zich opmerken met een zege in de Paris-Tours U23 en met podiumplaatsen in de Paris-Roubaix bij de amateurs. In het seizoen 2002 werd hij prof en kwam hij uit voor US Postal. In zijn eerste profjaar eindigde hij meteen derde in de Paris-Roubaix, een resultaat dat zijn snelle doorbraak bevestigde. Een jaar later maakte hij de overstap naar Quick Step, waar hij vanaf 2003 bleef rijden. Hij sloot zich aan bij Quick Step – Davitamon, onder leiding van Patrick Lefevere en Wilfried Peeters, en bleef bij die ploeg tot aan zijn afscheid in de Paris-Roubaix van 2017.
Doorbraak in koersen en klassiekers
In 2004 zette Tom Boonen een grote stap vooruit. Hij was dat seizoen de tweede renner met de meeste overwinningen en pakte sprintzeges in meerdere rittenkoersen. In de Tour de France domineerde hij de eerste sprintkansen door de eerste twee ritten te winnen, met aankomsten in Les Essarts en op de Avenue Grammont in Tours. Hij droeg daarbij enkele dagen de groene trui, maar verloor die in de tweede week na een val in Courchevel. Toch herstelde hij snel en presteerde hij ook sterk in de Vuelta a Espana, al won hij daar geen ritten. Tijdens die ronde verklaarde hij op een persconferentie dat zijn fysieke conditie niet optimaal was, maar wel voldoende om de nationale ploeg te leiden in de wegrit van het wereldkampioenschap in Madrid. Daar zette hij de kroon op het werk met winst in de wereldtitel, voor Alejandro Valverde en Anthony Geslin. Daarna droeg hij de regenboogtrui, wat zijn hoogste eer betekende en de aanzet gaf tot verdere successen in dat seizoen.
Ook in 2004 boekte hij zijn eerste zeges in Belgische klassiekers, waaronder Gent-Wevelgem. Een jaar later volgde een nieuwe mijlpaal: hij werd de achtste wielrenner die zowel de Ronde van Vlaanderen als Parijs-Roubaix kon winnen. In de Ronde van Vlaanderen viel hij aan in de buurt van de aankomst, samen met een selecte kopgroep, en in Parijs-Roubaix won hij de sprint op de wielerbaan van Roubaix, voor George Hincapie en Juan Antonio Flecha.
Geen behoud van de wereldtitel
In Salzburg slaagde Tom Boonen er niet in om zijn wereldkampioenstitel te behouden. De wereldtitel ging daar naar zijn ploeggenoot Paolo Bettini. Daarmee bleef Boonen zonder nieuwe titel op dat kampioenschap, terwijl Bettini voor de overwinning zorgde binnen dezelfde ploeg.
Sterke klassiekers en rittenkoersen in 2007
In 2007 boekte Tom Boonen opnieuw sterke resultaten in zowel de kasseiklassiekers als de rittenkoersen. Hij won Kuurne-Brussel-Kuurne en Dwars door Vlaanderen, en pakte in Gent-Wevelgem zijn vierde opeenvolgende zege in de wedstrijd die in de feiten als Gran Premio de Harelbeke wordt aangeduid. In de Ronde van Vlaanderen kwam hij als elfde binnen, terwijl de Italiaan Alessandro Ballan daar won. Later in het voorjaar won hij ook een gedeeltelijke etappe in de Ronde van België en eindigde hij tweede in het Belgisch nationaal kampioenschap. In de Tour de France won hij twee etappes en veroverde hij de groene trui voor het puntenklassement. Daarnaast won hij in 2007 vier sprintetappes in de Ronde van Qatar en een etappe in de Ruta del Sol. In de periode die volgde, zette hij die lijn verder met in 2008 drie etappezeges en de eindzege in de Ronde van Qatar, gevolgd door een overwinning in de Tour of California in februari 2008.
2008 en 2009: zeges, tegenslag en controverse
In 2008 kende Tom Boonen een opvallend seizoen met meerdere zeges, maar ook met stevige tegenslag. Hij won een sprint in de Ster Elektrokoer in Nederland, pakte de laatste etappe van de Ronde van Oostenrijk in Wenen en schreef ook de eerste rit van de Ronde van Wallonië op zijn naam, waardoor hij leider werd. In de Vuelta a España won hij twee deelritten, in Córdoba en Zamora, maar hij gaf de ploegleiding in de sprints door aan Wouter Weylandt en stapte uiteindelijk af tijdens de rit in Valladolid.
Op de klassiekers bleef hij sterk aanwezig. Hij won in Mons-en-Pévèle in de eerste etappe van het Frans-Belgische Circuit. In de Ronde van Vlaanderen controleerde hij de koers om ploegmaat Stijn Devolder te helpen winnen. In Parijs-Roubaix zat hij in de leidende groep met onder meer Cancellara en Ballan, en hij won de koers door zijn medevluchters te kloppen op de piste van Roubaix. Later in het voorjaar ging het ook mis: in de Scheldeprijs Vlaanderen werd hij in de finish voorbijgesneld door Mark Cavendish nadat hij te vroeg had gevierd.
Naast die sportieve lijn kreeg Boonen in mei 2008 af te rekenen met een positieve test op cocaïne bij een politiecontrole buiten competitie. Daardoor mocht hij van de organisatie van de Tour de France niet starten in de editie van 2008. Ook de Belgische wielerfederatie zette hem opzij voor de olympische ploeg voor de Spelen van Peking. Op het wereldkampioenschap in Varese kwam hij niet tot resultaat en reed hij in het peloton zonder mee te strijden, mede doordat de winnende groep van Alessandro Ballan buiten bereik bleef.
In 2009 zette hij zijn zegereeks verder met onder meer een derde eindzege in de Ronde van Qatar en een tweede overwinning in Kuurne-Brussel-Kuurne. Hij werd 15e in Milaan-San Remo na het werk van ploegmaat Sylvain Chavanel, werd derde in de Tour of Flanders Classics ter ondersteuning van de zege van Kevin Van Impe, en eindigde tweede in de E3 Prijs Vlaanderen-Harelbeke, achter Filippo Pozzato. Later won hij Parijs-Roubaix voor de derde keer, met een solozege.
Schorsing en persoonlijke problemen in 2009
Eind april 2009 testte Tom Boonen opnieuw positief op cocaïne. Quick Step schorste hem daarop tot 2 juni 2009. Ondanks die out-of-competition controle werden er geen sancties opgelegd door de Belgische Wielerbond of de UCI. Boonen gaf zelf aan dat hij kampte met psychologische depressie en problemen met alcohol.
Seizoenen vol zeges en tegenslag
Tom Boonen begon een seizoen sterk met winst op de eerste etappe van de Tour of Qatar. Later in het jaar won hij opnieuw twee ritten in de Tour of Qatar, één rit in de Tour of Oman en één etappe in Tirreno-Adriatico. Eind maart pakte hij Gent-Wevelgem voor de tweede keer. In dezelfde periode liet hij ook ereplaatsen noteren: hij werd derde in Milaan-San Remo, tweede achter Fabian Cancellara in de E3 Prijs Vlaanderen-Harelbeke en opnieuw tweede achter Cancellara in de Ronde van Vlaanderen. In Parijs-Roubaix moest hij de strijd staken op 50 kilometer van de finish door mechanische problemen en twee valpartijen. Sylvain Chavanel van Quick Step kreeg daar eveneens af te rekenen met materiaalpech en een zware val.
Op 22 juni verlengde Boonen zijn contract met Quick Step met twee jaar. In juni werd hij ook Belgisch kampioen op de weg. Daarna volgde echter een moeilijke periode. Hij testte positief op cocaïne en wachtte op bevestiging over zijn deelname aan de Tour de France. De CNOSF gaf hem uiteindelijk toestemming om aan de Tour deel te nemen. Boonen was aanvankelijk geselecteerd voor de ronde, maar trok zich terug na een val in de vijfde etappe. Twee dagen later verliet hij de Tour definitief. Later in het seizoen werd hij opnieuw opgenomen voor deelname aan de Vuelta a Espana, maar daar liep hij een breuk aan het os scaphoideum in zijn linkerhand op en moest hij opgeven.
Niet alle seizoensnieuws draaide om zijn eigen prestaties. Boonen trok zich ook terug uit de Belgische kampioenschappen op de weg na een zware val in de Tour de Suisse, met een ontsteking aan de linkerkniepees als gevolg. Hij keerde midden augustus terug in competitie. Aan het einde van zijn seizoen kwam hij nog aan de start van Parijs-Tours, waar hij in de sprint werd geklopt door Philippe Gilbert. In de UCI World Ranking van 2010 eindigde Boonen als negentiende. Hij nam dat jaar ook niet deel aan de Vuelta a Espana of de wereldkampioenschappen.
Topresultaten in 2012
In 2012 kende Tom Boonen een bijzonder sterk voorjaar. In februari won hij de Ronde van Qatar, met twee ritoverwinningen en de puntenklassering. Later dat jaar werd hij tweede achter Sep Vanmarcke in de Omloop Het Nieuwsblad, maar hij pakte ook de tweede etappe in Parijs-Nice en won zowel de E3 Harelbeke als Gent-Wevelgem. In de Ronde van Vlaanderen zegevierde hij in een sprint tegen Filippo Pozzato en Alessandro Ballan. Die derde overwinning in de Ronde van Vlaanderen bracht hem op gelijke hoogte met Achiel Buysse, Fiorenzo Magni, Eric Leman en Johan Museeuw. Zijn vierde overwinning in Parijs-Roubaix evenaarde het record van Roger De Vlaeminck. Bovendien was hij de eerste renner die zowel de Ronde van Vlaanderen als Parijs-Roubaix tweemaal wist te winnen, en de eerste die E3 Harelbeke, Gent-Wevelgem, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix in hetzelfde jaar won. Ook in de Tour de San Luis toonde hij zijn vorm met winst in de zevende etappe.
Succesjaren en tegenslagen
In januari belandde Biografía een week in het ziekenhuis door een zware infectie na een wond aan de elleboog. Hij keerde in februari terug in competitie tijdens de Tour of Oman en werd er 83ste in het algemeen klassement. In maart liep het opnieuw mis met valpartijen in Gent-Wevelgem en de Ronde van Vlaanderen, waardoor hij beide koersen moest verlaten. Daarna startte hij ook niet in Parijs-Roubaix, nadat een gebroken rib was vastgesteld. Toch volgde later in het voorjaar nog winst: hij pakte Heiste Pijl, een niet-UCI-wedstrijd.
In juni veroverde hij de nationale titel en nam hij de driekleur over van Philippe Gilbert. Kort daarna sloeg het noodlot weer toe in de Tour de Pologne, waar hij in de eerste rit crashte en uiteindelijk in de vijfde etappe moest opgeven met een gebroken rib. Hij koos er bovendien voor om de Tour de France over te slaan om zich voor te bereiden op de Olympische Spelen. Die voorbereiding leverde resultaat op, want hij herstelde op tijd en eindigde 28ste op de Spelen.
Later dat jaar won Biografía de eerste editie van de World Ports Classic. Hij pakte de openingsrit in de sprint en nam na een derde plaats in de tweede etappe zowel de puntenklassementstrui als de leiderstrui. Een week later won hij ook Parijs-Brussel. In juli schreef hij nog de tweede etappe van de Tour de Wallonie op zijn naam. In de Tour de Qatar eindigde hij tweede in het algemeen klassement achter ploegmaat Niki Terpstra, terwijl hij er wel de puntenklassementstrui won. Ook Kuurne-Brussel-Kuurne kwam op zijn palmares, na winst in een sprint tegen Moreno Hofland vanuit een kopgroep van tien renners. Daarnaast werd hij tiende in Parijs-Roubaix en zevende in de Ronde van Vlaanderen.
In Omloop Het Nieuwsblad 2015 maakte hij samen met ploegmaats Niki Terpstra en Stijn Vandenbergh en met Ian Stannard de beslissende selectie. Hij viel aan op 4,5 kilometer van de finish en werd derde. Daarna volgde opnieuw pech: op 9 maart 2015 crashte hij in Parijs-Nice en liep een ontwrichte schouder op. Daardoor miste hij de rest van het klassieke voorjaar. Eind april keerde hij terug in de Ronde van Turkije om Mark Cavendish te ondersteunen, en daarna stond zijn eerste deelname aan de Giro d’Italia op het programma. Hij verliet die koers na de dertiende etappe.
In de openingsrit van de Ronde van België won hij door Arnaud Démare te kloppen in de sprint. Zijn seizoen eindigde echter na een val in de tweede etappe van de Tour de Abu Dhabi in oktober. Daarbij liep hij een schedelbreuk en bewusteloosheid op, en artsen zeiden aanvankelijk dat herstel zes maanden zou duren. Twee maanden later meldde hij in een interview dat hij zonder problemen goed trainde, al hield hij wel permanente gehoorschade over aan die crash. Ook hield hij rekening met een carrière na het wielrennen in de autosport, met als doel de 24 Uur van Zolder te rijden.
Wedstrijden en optredens op het hoogste niveau
Tom Boonen komt in de beschikbare beelden naar voren in een reeks belangrijke koersen en kampioenschappen. Zo is hij te zien in de Paris-Roubaix van 2009, zowel in de wedstrijd als op het podium. Ook bij de start van de Omloop Het Nieuwsblad in 2009 verschijnt hij in beeld. Verder tonen de beelden Boonen in het Belgisch kampioenschap op de weg in 2006, in de Tour de France van 2007 en in de Eneco Tour van 2009. Daarnaast is hij te zien in de Gent-Wevelgem van 2011 en in de Tour of Flanders van 2012, samen met Filippo Pozzato. Ook het wereldkampioenschap in Mendrisio komt voor in de beeldreeks. Sommige beelden benadrukken bovendien zijn status als Belgisch kampioen, terwijl andere hem tonen in 2006, 2007 en 2012.